Gelijk hebben, gelijk krijgen
H1 Ruziën of discussiëren
1.1 Wie beweert moet bewijzen
Wanneer je het niet met elkaar eens bent, dan staan er drie opties ter beschikking: je loopt van de
ander weg, je maakt ruzie of je probeert de ander te overtuigen van het eigen standpunt. Wanneer je
probeert de ander te overtuigen geeft dit meer kan om gelijk te krijgen dan wanneer je wegloopt of
ruzie maakt.
Alles mag ter discussie worden gesteld. Geen enkel standpunt is boven twijfel verheven.
Wanneer je ervan uitgaat dat je alles mag beweren, dan geldt de regel ‘wie beweert moet bewijzen’.
Degene die het standpunt naar voren brengt noemen we de proponent, degene die het standpunt in
twijfel trekt, noemen we de opponent.
3 manieren om het verschil van mening op te lossen met een discussie.
1. Proponent: degene die het standpunt naar voren brengt. De proponent moet met
argumenten komen.
2. Opponent: degene die twijfelt aan het standpunt. De opponent moet vragen om
argumenten.
3. De opponent wil het tegendeel bewijzen en moet dus met argumenten komen.
Iedereen heeft het recht om elke mening uit te dagen. Het recht om uit te dagen heeft betrekking op:
Het testen van de steekhoudendhoud van meningen;
Het beoordelen van argumenten op hun toetsbaarheid;
Het beoordelen van redeneringen op hun geldigheid;
Het in twijfel trekken van standpunten.
Er is onderscheid tussen mensen en meningen. Respect voor ieder mens is belangrijk. Dat houdt in
dat we de ander die het niet met on een is niet zullen bedreigen of fysiek te lijf gaan. Respect voor
ieders mening is niet houdbaar.
1.2 Het belemmeren van het geven van een mening
Het taboe verklaren van een onderwerp of standpunt in een discussie kun je beschrijven als
een verbod over een onderwerp te spreken of een standpunt over een kwestie in te nemen.
Wanneer iemand in een discussie een standpunt taboe verklaart, kun je deze tegenstander
erop wijzen dat er geen sprake is van een open en kritische discussie als je bepaalde vragen
niet mag stellen of als je geen gevoelige onderwerpen kunt bespreken.
Een taboeverklaring van een onderwerp kan gezien worden als een aantasting van de vrijheid
van meningsuiting en maakt dat er niet kan worden gezocht naar een oplossing voor het
probleem in de discussie.
Het ad baculum, ofwel het dreigen met geweld of een sanctie, is een effectieve methode om
te verhinderen dat een standpunt naar voren wordt gebracht. Deze methode kan niet
worden toegepast in een kritische discussie die tot doel heeft een verschil van mening op te
lossen.
1.3 De persoonlijke aanval
De persoonlijke aanval (ad hominem) heeft als belangrijk kenmerk dat er geen onderscheid wordt
gemaakt tussen de persoon en de stelling die de persoon naar voren brengt. De ad hominem is een
argumentatie gericht tegen de persoon in plaats van tegen diens stelling of argumentatie.
Je kunt de ad hominem gebruiken als redelijk argument, maar ook als discussietruc of
afleidingsmanoeuvre van het eigenlijke onderwerp.
H1 Ruziën of discussiëren
1.1 Wie beweert moet bewijzen
Wanneer je het niet met elkaar eens bent, dan staan er drie opties ter beschikking: je loopt van de
ander weg, je maakt ruzie of je probeert de ander te overtuigen van het eigen standpunt. Wanneer je
probeert de ander te overtuigen geeft dit meer kan om gelijk te krijgen dan wanneer je wegloopt of
ruzie maakt.
Alles mag ter discussie worden gesteld. Geen enkel standpunt is boven twijfel verheven.
Wanneer je ervan uitgaat dat je alles mag beweren, dan geldt de regel ‘wie beweert moet bewijzen’.
Degene die het standpunt naar voren brengt noemen we de proponent, degene die het standpunt in
twijfel trekt, noemen we de opponent.
3 manieren om het verschil van mening op te lossen met een discussie.
1. Proponent: degene die het standpunt naar voren brengt. De proponent moet met
argumenten komen.
2. Opponent: degene die twijfelt aan het standpunt. De opponent moet vragen om
argumenten.
3. De opponent wil het tegendeel bewijzen en moet dus met argumenten komen.
Iedereen heeft het recht om elke mening uit te dagen. Het recht om uit te dagen heeft betrekking op:
Het testen van de steekhoudendhoud van meningen;
Het beoordelen van argumenten op hun toetsbaarheid;
Het beoordelen van redeneringen op hun geldigheid;
Het in twijfel trekken van standpunten.
Er is onderscheid tussen mensen en meningen. Respect voor ieder mens is belangrijk. Dat houdt in
dat we de ander die het niet met on een is niet zullen bedreigen of fysiek te lijf gaan. Respect voor
ieders mening is niet houdbaar.
1.2 Het belemmeren van het geven van een mening
Het taboe verklaren van een onderwerp of standpunt in een discussie kun je beschrijven als
een verbod over een onderwerp te spreken of een standpunt over een kwestie in te nemen.
Wanneer iemand in een discussie een standpunt taboe verklaart, kun je deze tegenstander
erop wijzen dat er geen sprake is van een open en kritische discussie als je bepaalde vragen
niet mag stellen of als je geen gevoelige onderwerpen kunt bespreken.
Een taboeverklaring van een onderwerp kan gezien worden als een aantasting van de vrijheid
van meningsuiting en maakt dat er niet kan worden gezocht naar een oplossing voor het
probleem in de discussie.
Het ad baculum, ofwel het dreigen met geweld of een sanctie, is een effectieve methode om
te verhinderen dat een standpunt naar voren wordt gebracht. Deze methode kan niet
worden toegepast in een kritische discussie die tot doel heeft een verschil van mening op te
lossen.
1.3 De persoonlijke aanval
De persoonlijke aanval (ad hominem) heeft als belangrijk kenmerk dat er geen onderscheid wordt
gemaakt tussen de persoon en de stelling die de persoon naar voren brengt. De ad hominem is een
argumentatie gericht tegen de persoon in plaats van tegen diens stelling of argumentatie.
Je kunt de ad hominem gebruiken als redelijk argument, maar ook als discussietruc of
afleidingsmanoeuvre van het eigenlijke onderwerp.
