EEN WERELD APART
H1 – LANDEN MET EEN LAGE ONTWIKKELINGSSTATUS
1.1 Arm en rijk
Armoede is kenmerkend voor ontwikkelingslanden. Bruto Nationaal Inkomen (BNI) omvat de waarde van
de binnenlandse productie + netto in en uitstroom aan rente, winsten, arbeidsinkomen van en naar het
buitenland. verdelen in 4 inkomensklassen/ ontwikkelingsstatus:
1. Hoge inkomenslanden (BNI/hoofd > 11.905$) ‘rijk’
2. Hoge middeninkomenslanden (BNI/hoofd 3865 tot 11905$) deels ontwikkelingslanden omdat;
de welvaart en het welzijn van omvangrijke bevolkingsgroep en bepaalde regios sterk is achter
gebleven.
3. Lage middeninkomenslanden (BNI/hoofd 976-3865$) relatief arm, te beschouwen als
ontwikkelingslanden (china valt hier ook onder, maar is niet als ontwland te beschouwen) Meer
opkomende economien worden hiertoe berekend.
4. Lage inkomenslanden (BNI/hoofd <975$) meeste landen in afrika.
MOL’S (Minst Ontwikkelde Landen);
- Inkomen per hoofd en per jaar niet hogerd dan 1086$.
- Zwak menselijk potentieel; percentage vd bevolking ondervoed, kindersterfte, weinig onderwijs
en lage alfabetiseringsgraad.
- Grote economische kwetsbaarheid; afgelegen ligging, eenzijdige export, groot aandeel landbouw
1.1.2 armoede en inkomensongelijkheid
Relatieve armoede: iemand is arm in vergelijking met het algemene welvaartspeil van de gemeenschap
waarin hij/zij leeft.
Absolute armoede: waarbij aanzienlijk deel vd bevolking structureel ernstig gebrek heeft. Dit staat voor
dagelijkse strijd om de maag te vullen, om geld of brandstof of zeep en dokter. Het staat ook voor slechte
fysieke en geestelijke conditie, onnodig verlies zuigeling, kind of kraamvrouw.
Positief is dat aantal mensen die onder extreme armoede valt sinds jaren 90 met 424 miljoen is gedaald.
vrijwel geheeld door snelle economische ontwikkeling.
De grote inkomensongelijkheid kan zichtbaar worden gemaakt door het aandeel in het BNI van de armste
20% af te zetten tegen de rijkste 20%. Bolivia, Zuid-Afrika en Brazilië is inkomensongelijkheid het grootst.
Shared poverty= gedeelde armoede
Er zijn veel meer landen met lage inkomens dan met hoge Dit geldt ook voor de interne
inkomensverschillen in landen. Veel meer mensen bevinden zich in de lage inkomenscategorie.
De welvaart van landen vergelijken op basis van nationaal inkomen per hoofd heeft een bezwaar; het zegt
niets over de reële koopkracht. ze verdienen minder, maar de kosten van levensonderhoud zijn vaak
ook lager.
Om een realistische internationale vergelijkingen tussen inkomens te hebben berekend de wereldbank
ook het BNI volgens koopkrachtpariteit (PPP= Purchasing Power Parity). Dit verschijnsel blijkt algemeen
geldig: de reële inkomensverschillen (op basis van koopkracht) tussen arme en rijke landen zijn kleiner,
dan de nominale (op basis van wisselkoersen).
belangrijk deel; informele sector wordt niet meegenomen omdat hier geen vaste cijfers van bekend zijn.
Beter recht doen aan grote variatie in levensomstandigheden tussen landen, zijn er samengestelde
ontwikkelingsindicatoren ontwikkeld. (HDI= Human Development Index)
H1 – LANDEN MET EEN LAGE ONTWIKKELINGSSTATUS
1.1 Arm en rijk
Armoede is kenmerkend voor ontwikkelingslanden. Bruto Nationaal Inkomen (BNI) omvat de waarde van
de binnenlandse productie + netto in en uitstroom aan rente, winsten, arbeidsinkomen van en naar het
buitenland. verdelen in 4 inkomensklassen/ ontwikkelingsstatus:
1. Hoge inkomenslanden (BNI/hoofd > 11.905$) ‘rijk’
2. Hoge middeninkomenslanden (BNI/hoofd 3865 tot 11905$) deels ontwikkelingslanden omdat;
de welvaart en het welzijn van omvangrijke bevolkingsgroep en bepaalde regios sterk is achter
gebleven.
3. Lage middeninkomenslanden (BNI/hoofd 976-3865$) relatief arm, te beschouwen als
ontwikkelingslanden (china valt hier ook onder, maar is niet als ontwland te beschouwen) Meer
opkomende economien worden hiertoe berekend.
4. Lage inkomenslanden (BNI/hoofd <975$) meeste landen in afrika.
MOL’S (Minst Ontwikkelde Landen);
- Inkomen per hoofd en per jaar niet hogerd dan 1086$.
- Zwak menselijk potentieel; percentage vd bevolking ondervoed, kindersterfte, weinig onderwijs
en lage alfabetiseringsgraad.
- Grote economische kwetsbaarheid; afgelegen ligging, eenzijdige export, groot aandeel landbouw
1.1.2 armoede en inkomensongelijkheid
Relatieve armoede: iemand is arm in vergelijking met het algemene welvaartspeil van de gemeenschap
waarin hij/zij leeft.
Absolute armoede: waarbij aanzienlijk deel vd bevolking structureel ernstig gebrek heeft. Dit staat voor
dagelijkse strijd om de maag te vullen, om geld of brandstof of zeep en dokter. Het staat ook voor slechte
fysieke en geestelijke conditie, onnodig verlies zuigeling, kind of kraamvrouw.
Positief is dat aantal mensen die onder extreme armoede valt sinds jaren 90 met 424 miljoen is gedaald.
vrijwel geheeld door snelle economische ontwikkeling.
De grote inkomensongelijkheid kan zichtbaar worden gemaakt door het aandeel in het BNI van de armste
20% af te zetten tegen de rijkste 20%. Bolivia, Zuid-Afrika en Brazilië is inkomensongelijkheid het grootst.
Shared poverty= gedeelde armoede
Er zijn veel meer landen met lage inkomens dan met hoge Dit geldt ook voor de interne
inkomensverschillen in landen. Veel meer mensen bevinden zich in de lage inkomenscategorie.
De welvaart van landen vergelijken op basis van nationaal inkomen per hoofd heeft een bezwaar; het zegt
niets over de reële koopkracht. ze verdienen minder, maar de kosten van levensonderhoud zijn vaak
ook lager.
Om een realistische internationale vergelijkingen tussen inkomens te hebben berekend de wereldbank
ook het BNI volgens koopkrachtpariteit (PPP= Purchasing Power Parity). Dit verschijnsel blijkt algemeen
geldig: de reële inkomensverschillen (op basis van koopkracht) tussen arme en rijke landen zijn kleiner,
dan de nominale (op basis van wisselkoersen).
belangrijk deel; informele sector wordt niet meegenomen omdat hier geen vaste cijfers van bekend zijn.
Beter recht doen aan grote variatie in levensomstandigheden tussen landen, zijn er samengestelde
ontwikkelingsindicatoren ontwikkeld. (HDI= Human Development Index)
