Strafrecht: module 3 2016-2017 Artesis Plantijn Hogeschool
Les 2: 08/02/17
Actua:
- De rechter heeft beslist dat de voetganger zelf schuld treft omdat hij onvoorzichtig overstak,
waardoor de man die de voetganger heeft aangereden is vrijgesproken.
- Vader heeft zijn zoon (5j) buiten gezet in de kou omdat hij in zijn bed plaste. De jongen is
overleden. Art. 425 en 426 Sw
Niet-retroactiviteit van de strafwet
- Er is geen terugwerkende kracht van strengere strafwetten, behalve:
o Beveiligingsmaatregelen
o Tuchtmaatregelen
o Interpretatieve wetten
o Uitleveringsverdragen
o Procedurewetten (verjaring, bevoegdheid, rechtspleging, …)
- Er is wel een terugwerkende kracht voor mildere strafwetten of wetten die worden afgeschaft.
Soms is de wetgeving te laat: Voyeurisme was vroeger niet strafbaar, nu wel.
Art. 372 Sw
Art. 371/1 Sw
Vroeger was overspel strafbaar.
Langs rechtsvaardigheid naar rechtvaardigheid!
Cold case:
24/12/1984: de politie vindt een grote plas bloed, een paar knoopjes en een bik. De politie trekt er een
polaroidfoto van.
04/01/1985: een vrouw komt aangifte doen van de verdwijning van haar man. De politie probeert de
vrouw op haar gemak te stellen. De bik was van het werk van de man, waardoor er een link wordt
gelegd. In maart komt er in de Kleinputten in Boom een lijk boven. Er kon vastgesteld worden dat het
oog was verwond en dat het hemd was gescheurd. Er kon een doodsoorzaak worden vastgesteld,
desondanks de verre staat van ontbinding van het lijk.
In februari 2005 komt er iemand bij de politie in Boom en hij komt aangifte doen van een moord van
20 jaar geleden. “Mijn schoonbroer heeft iemand vermoord. Het lijk werd in de Kleinputten in Boom
gegooid, en al het bewijs is verbrand”. De man die aangifte kwam doen zat in een echtscheiding en de
bijna ex-vrouw had dit verhaal tegen hem verteld. De politie komt bij de onderzoeksrechter. Er wordt
onderzoek uitgevoerd. De schoonbroer wordt niet gevonden in het rijksregister. De vrouw wordt
uitgenodigd door de politie en er wordt een telefoontap ingesteld. Ze doet de brief open en belt naar
haar moeder over haar broer. De vrouw wordt verhoord.
In 1984 kwam de schoonbroer thuis en zei hij tegen zijn moeder dat hij een man heeft vermoord. De
schoonbroer is niet meer in het land. De politie vindt terug op het internet dat de schoonbroer moest
verschijnen voor de rechtbank in Australië. De onderzoeksrechter stuurt een brief naar Australië om
de schoonbroer uit te leveren. Australië wil hem wel uitleveren, maar stelt zich de vraag of de zaak
niet verjaard is. In 1984 was de verjaringstermijn voor tenlastelegging moord 5 jaar. De verjaring
kan eenmalig gestuit worden, waardoor de verjaring opnieuw begint te lopen. Door de stuiting loopt
1
Les 2: 08/02/17
Actua:
- De rechter heeft beslist dat de voetganger zelf schuld treft omdat hij onvoorzichtig overstak,
waardoor de man die de voetganger heeft aangereden is vrijgesproken.
- Vader heeft zijn zoon (5j) buiten gezet in de kou omdat hij in zijn bed plaste. De jongen is
overleden. Art. 425 en 426 Sw
Niet-retroactiviteit van de strafwet
- Er is geen terugwerkende kracht van strengere strafwetten, behalve:
o Beveiligingsmaatregelen
o Tuchtmaatregelen
o Interpretatieve wetten
o Uitleveringsverdragen
o Procedurewetten (verjaring, bevoegdheid, rechtspleging, …)
- Er is wel een terugwerkende kracht voor mildere strafwetten of wetten die worden afgeschaft.
Soms is de wetgeving te laat: Voyeurisme was vroeger niet strafbaar, nu wel.
Art. 372 Sw
Art. 371/1 Sw
Vroeger was overspel strafbaar.
Langs rechtsvaardigheid naar rechtvaardigheid!
Cold case:
24/12/1984: de politie vindt een grote plas bloed, een paar knoopjes en een bik. De politie trekt er een
polaroidfoto van.
04/01/1985: een vrouw komt aangifte doen van de verdwijning van haar man. De politie probeert de
vrouw op haar gemak te stellen. De bik was van het werk van de man, waardoor er een link wordt
gelegd. In maart komt er in de Kleinputten in Boom een lijk boven. Er kon vastgesteld worden dat het
oog was verwond en dat het hemd was gescheurd. Er kon een doodsoorzaak worden vastgesteld,
desondanks de verre staat van ontbinding van het lijk.
In februari 2005 komt er iemand bij de politie in Boom en hij komt aangifte doen van een moord van
20 jaar geleden. “Mijn schoonbroer heeft iemand vermoord. Het lijk werd in de Kleinputten in Boom
gegooid, en al het bewijs is verbrand”. De man die aangifte kwam doen zat in een echtscheiding en de
bijna ex-vrouw had dit verhaal tegen hem verteld. De politie komt bij de onderzoeksrechter. Er wordt
onderzoek uitgevoerd. De schoonbroer wordt niet gevonden in het rijksregister. De vrouw wordt
uitgenodigd door de politie en er wordt een telefoontap ingesteld. Ze doet de brief open en belt naar
haar moeder over haar broer. De vrouw wordt verhoord.
In 1984 kwam de schoonbroer thuis en zei hij tegen zijn moeder dat hij een man heeft vermoord. De
schoonbroer is niet meer in het land. De politie vindt terug op het internet dat de schoonbroer moest
verschijnen voor de rechtbank in Australië. De onderzoeksrechter stuurt een brief naar Australië om
de schoonbroer uit te leveren. Australië wil hem wel uitleveren, maar stelt zich de vraag of de zaak
niet verjaard is. In 1984 was de verjaringstermijn voor tenlastelegging moord 5 jaar. De verjaring
kan eenmalig gestuit worden, waardoor de verjaring opnieuw begint te lopen. Door de stuiting loopt
1
