‘Fascisme en racisme kan je alleen maar aanpakken door ze te begrijpen.’
Dit is een uitspraak van de Vlaamse dichter en journalist Herman de Conninck. Dit is precies wat
Johannes Fretz, maar ook Anton de Kom, Eduard Douwes Dekker en Radna Fabias wilden bereiken
met hun gedichten en boeken. Anton de Kom en Eduard Douwes Dekker schreven voornamelijk over
het slavenverleden en Radna Fabias en Johannes Fretz schrijven vooral over racisme. Toch hebben ze
allemaal hetzelfde doel; ze willen ervoor zorgen dat mensen begrijpen wat er is gebeurd en wat er
ook vandaag de dag nog steeds gebeurt. Ze willen mensen daarvan bewust maken met hun boeken
en gedichten.
Anton de Kom schreef in 1934 het boek ‘Wij slaven van Suriname’, hiermee
was hij de eerste Surinamer die een geschiedenisboek over Suriname schreef.
In 1863 is slavernij afgeschaft in Suriname. Anton de Kom laat in zijn boek zien
dat dit echter niet het einde van de onderdrukking betekende. Hij beschrijft
hoe de Surinaamse bevolkingsgroepen in opstand kwamen tegen het koloniale
Nederlandse bestuur. Hij merkte dat, met name vroeger, weinig werd gepraat
over het slavernijverleden van Nederland. Daarom wil hij met zijn boek
anderen informeren over de gebeurtenissen die zich hebben afgespeeld in
Suriname.
“Geen beter middel om het minderwaardigheidsgevoel bij een ras aan te kweken, dan dit
geschiedenisonderwijs waarbij uitsluitend de zonen van een ander volk worden genoemd en geprezen. Het
heeft lang geduurd voor ik mijzelf geheel van de obsessie bevrijd had, dat een neger altijd en onvoorwaardelijk
de mindere zijn moest van iedere blanke.” ― Anton de Kom, Wij slaven van Suriname
Eduard Douwes Dekker, beter bekend als Multatuli, heeft zijn boek met
hetzelfde idee geschreven als Anton de Kom. Op scholen werd er geen les
gegeven over het Nederlandse slavernijverleden, de mensen die dan
uiteindelijk toch wisten dat het er was, ontkenden het of deden alsof ze het
niet hoorden. Dekker schreef in 1859 het boek ‘Max Havelaar’ met als doel
om mensen te bereiken, om ze wakker te
schudden over alle dingen die ze niet
hebben meegekregen of niet mee hadden
willen krijgen. In zijn boek schreef hij
duidelijk zijn verhaal over de situatie in
Nederlands-Indië, hierin stelde hij
Nederland verantwoordelijk voor wat daar is gebeurd. Met het
schrijven wilde hij geen macht krijgen, hij wilde alleen laten zien dat
het niet acceptabel is. In zijn boek schrijft hij niet alleen over slavernij,
maar ook over racisme, over dat ook vrouwen een stemrecht moeten
krijgen. Iedereen is gelijk, of zoals hij zelf zei:
‘Van de maan af gezien zijn we allen even groot.’ – Multatuli, Max
Havelaar
Radna Fabias bracht in begin 2018 haar debuutbundel ‘Habitus’ uit. De bundel gaat
vooral over observaties van het leven op straat van een mens tussen twee
Dit is een uitspraak van de Vlaamse dichter en journalist Herman de Conninck. Dit is precies wat
Johannes Fretz, maar ook Anton de Kom, Eduard Douwes Dekker en Radna Fabias wilden bereiken
met hun gedichten en boeken. Anton de Kom en Eduard Douwes Dekker schreven voornamelijk over
het slavenverleden en Radna Fabias en Johannes Fretz schrijven vooral over racisme. Toch hebben ze
allemaal hetzelfde doel; ze willen ervoor zorgen dat mensen begrijpen wat er is gebeurd en wat er
ook vandaag de dag nog steeds gebeurt. Ze willen mensen daarvan bewust maken met hun boeken
en gedichten.
Anton de Kom schreef in 1934 het boek ‘Wij slaven van Suriname’, hiermee
was hij de eerste Surinamer die een geschiedenisboek over Suriname schreef.
In 1863 is slavernij afgeschaft in Suriname. Anton de Kom laat in zijn boek zien
dat dit echter niet het einde van de onderdrukking betekende. Hij beschrijft
hoe de Surinaamse bevolkingsgroepen in opstand kwamen tegen het koloniale
Nederlandse bestuur. Hij merkte dat, met name vroeger, weinig werd gepraat
over het slavernijverleden van Nederland. Daarom wil hij met zijn boek
anderen informeren over de gebeurtenissen die zich hebben afgespeeld in
Suriname.
“Geen beter middel om het minderwaardigheidsgevoel bij een ras aan te kweken, dan dit
geschiedenisonderwijs waarbij uitsluitend de zonen van een ander volk worden genoemd en geprezen. Het
heeft lang geduurd voor ik mijzelf geheel van de obsessie bevrijd had, dat een neger altijd en onvoorwaardelijk
de mindere zijn moest van iedere blanke.” ― Anton de Kom, Wij slaven van Suriname
Eduard Douwes Dekker, beter bekend als Multatuli, heeft zijn boek met
hetzelfde idee geschreven als Anton de Kom. Op scholen werd er geen les
gegeven over het Nederlandse slavernijverleden, de mensen die dan
uiteindelijk toch wisten dat het er was, ontkenden het of deden alsof ze het
niet hoorden. Dekker schreef in 1859 het boek ‘Max Havelaar’ met als doel
om mensen te bereiken, om ze wakker te
schudden over alle dingen die ze niet
hebben meegekregen of niet mee hadden
willen krijgen. In zijn boek schreef hij
duidelijk zijn verhaal over de situatie in
Nederlands-Indië, hierin stelde hij
Nederland verantwoordelijk voor wat daar is gebeurd. Met het
schrijven wilde hij geen macht krijgen, hij wilde alleen laten zien dat
het niet acceptabel is. In zijn boek schrijft hij niet alleen over slavernij,
maar ook over racisme, over dat ook vrouwen een stemrecht moeten
krijgen. Iedereen is gelijk, of zoals hij zelf zei:
‘Van de maan af gezien zijn we allen even groot.’ – Multatuli, Max
Havelaar
Radna Fabias bracht in begin 2018 haar debuutbundel ‘Habitus’ uit. De bundel gaat
vooral over observaties van het leven op straat van een mens tussen twee
