PORTFOLIO-OPDRACHT 2.2
Studentennummer: xxxx
Naam: xxxx
Naam opleiding: HBO Bachelor SPH KL 2.0
Opleidingscode: xxxx
Modulenummer: 1834
Modulenaam: Theorie en praktijk vergeleken
Versie: 24-08-2020
Herkansing ja/nee: Nee
Titel literatuur: Zie literatuurlijst
Druk: Nvt
In de opdracht zijn de APA-normen toegepast: Ja
In de opdracht zijn de verslagtechnieken toegepast: Ja
,INHOUDSOPGAVE
Inleiding………………………………………………………………………………..…….2
Hoofdstuk 1.
Beschrijving casus………………………………………………………………….……2
Hoofdstuk 2
Psychische of psychiatrische problematiek…………………………………………..….…3
Risicofactoren……………………………………………………………………….….…..3
Hoofdstuk 3
De rol van outreachend werken………………………………………………….………4
Hoofdstuk 4
Het diagnostisch proces…………………………………………….…..……...……..5
Hoofdstuk 5
Observatieplan…….……………………………………………………...….…….…7
Hoofdstuk 6:
Begeleidingsplan…………………………………………………….…..….………...8
Hoofdstuk 7:
Analyse van de praktijk………………………………………….…….…………….10
Vergelijking theorie en praktijk…………………………………….…………….….11
Hoofdstuk 8:
Reflectie………………………………………………………….…………………..12
Literatuurlijst………………………………………………………………………………...14
Bijlage………………………………………………………………………………..15
1
, Inleiding:
De meeste kinderen in Nederland ontwikkelen zich zonder al te veel problemen tot autonome
en sociale volwassenen die een positieve bijdrage leveren aan de samenleving. Aan de andere
kant blijkt uit onderzoek dat 36% van de ouders met thuiswonende kinderen zegt zich in het
afgelopen jaar wel ergens zorgen gemaakt te hebben over de opvoeding of ontwikkeling van
één of meerder van hun kinderen. In veel pedagogische en ontwikkelingspsychologische
literatuur is te lezen dat het normaal is als er zich af en toe problemen voordoen. (Meij &
Deniz, 2013). Opvoedvragen, -problemen en –zorgen van ouders variëren per gezin,
tijdsbestek en sociale omstandigheden.
Deze portfolio opdracht beschrijft het gezin van Richard( 41) en Monique( 35) met hun beide
dochters Eva ( 5) en Suze ( 3). De oudste dochter Eva heeft 2 maanden terug van de
kinderpsychiater de diagnose selectief mutisme gekregen. De namen in dit verslag zijn om
privacy redenen gefingeerd
Hoofdstuk 1:
De casus
Eva is de 1ste dochter van Richard en Monique en vanaf dat zij 3 jaar oud is begon op te vallen
dat ze in bepaalde situaties stil begon te vallen. Haar taalontwikkeling heeft zich altijd op een
normaal niveau ontwikkeld dus er was geen ongerustheid over het begrijpen of spreken van
taal. Eva kan samen met haar zusje Suze thuis goed spelen en heeft dan het hoogste woord. Ze
is altijd wel een onzeker en stil, bijna verlegen kind geweest.
Tussen haar 3de en 4de levensjaar begon het op te vallen dat ze in bepaalde situaties steeds
minder begon te praten. Dit gebeurde vooral in situaties die voor haar weinig vertrouwd
waren en bij mensen die zij niet goed kende. Thuis en bij mensen die haar heel vertrouwd zijn
bleef ze wel gewoon spreken. In de daarop volgende periode begonnen de stiltes steeds meer
de overhand te krijgen en leek het wel alsof haar mond op slot zat. De verlegenheid won
steeds meer terrein en er kwamen ook situaties waarbij Eva alleen nog maar fluisterde.
Tijdens een bezoek aan het consultatie bureau heeft Monique haar zorgen geuit maar volgens
de consultatiebureauarts kwam het vaker voor dat kinderen verlegen zijn en een periode wat
stiller. Het advies was vooral jezelf niet druk maken en het de tijd te geven. Ook op de
peuterspeelzaal begon het op te vallen dat Eva stiller werd en sommige van de nieuwe
kinderen hadden haar stem nog nooit gehoord. Inmiddels zit ze in groep 1 van de basisschool
en heeft ze tegen haar lerares nog nooit een woord gesproken. Zodra ze op school wordt
afgezet veranderd haar houding en sluit haar mond demonstratief. Eva geeft op school ook
niet aan als ze naar het toilet moet en heeft inmiddels serieuze obstipatieklachten. Monique is
blij met de diagnose van de kinderpsychiater want dat heeft een einde gemaakt aan haar
ongerustheid en nu kunnen er stappen worden gezet om Eva uit haar sociale isolement te
bevrijden. Ze is er zich van bewust dat er nog een lange weg te gaan is en dat er veel tijd en
geduld bij zal komen kijken, maar is bereid alles te doen om haar dochter te helpen. Monique
herkent veel van het gedrag van haar dochter. Zij is momenteel in behandeling om van haar
straatvrees af te komen.
2
Studentennummer: xxxx
Naam: xxxx
Naam opleiding: HBO Bachelor SPH KL 2.0
Opleidingscode: xxxx
Modulenummer: 1834
Modulenaam: Theorie en praktijk vergeleken
Versie: 24-08-2020
Herkansing ja/nee: Nee
Titel literatuur: Zie literatuurlijst
Druk: Nvt
In de opdracht zijn de APA-normen toegepast: Ja
In de opdracht zijn de verslagtechnieken toegepast: Ja
,INHOUDSOPGAVE
Inleiding………………………………………………………………………………..…….2
Hoofdstuk 1.
Beschrijving casus………………………………………………………………….……2
Hoofdstuk 2
Psychische of psychiatrische problematiek…………………………………………..….…3
Risicofactoren……………………………………………………………………….….…..3
Hoofdstuk 3
De rol van outreachend werken………………………………………………….………4
Hoofdstuk 4
Het diagnostisch proces…………………………………………….…..……...……..5
Hoofdstuk 5
Observatieplan…….……………………………………………………...….…….…7
Hoofdstuk 6:
Begeleidingsplan…………………………………………………….…..….………...8
Hoofdstuk 7:
Analyse van de praktijk………………………………………….…….…………….10
Vergelijking theorie en praktijk…………………………………….…………….….11
Hoofdstuk 8:
Reflectie………………………………………………………….…………………..12
Literatuurlijst………………………………………………………………………………...14
Bijlage………………………………………………………………………………..15
1
, Inleiding:
De meeste kinderen in Nederland ontwikkelen zich zonder al te veel problemen tot autonome
en sociale volwassenen die een positieve bijdrage leveren aan de samenleving. Aan de andere
kant blijkt uit onderzoek dat 36% van de ouders met thuiswonende kinderen zegt zich in het
afgelopen jaar wel ergens zorgen gemaakt te hebben over de opvoeding of ontwikkeling van
één of meerder van hun kinderen. In veel pedagogische en ontwikkelingspsychologische
literatuur is te lezen dat het normaal is als er zich af en toe problemen voordoen. (Meij &
Deniz, 2013). Opvoedvragen, -problemen en –zorgen van ouders variëren per gezin,
tijdsbestek en sociale omstandigheden.
Deze portfolio opdracht beschrijft het gezin van Richard( 41) en Monique( 35) met hun beide
dochters Eva ( 5) en Suze ( 3). De oudste dochter Eva heeft 2 maanden terug van de
kinderpsychiater de diagnose selectief mutisme gekregen. De namen in dit verslag zijn om
privacy redenen gefingeerd
Hoofdstuk 1:
De casus
Eva is de 1ste dochter van Richard en Monique en vanaf dat zij 3 jaar oud is begon op te vallen
dat ze in bepaalde situaties stil begon te vallen. Haar taalontwikkeling heeft zich altijd op een
normaal niveau ontwikkeld dus er was geen ongerustheid over het begrijpen of spreken van
taal. Eva kan samen met haar zusje Suze thuis goed spelen en heeft dan het hoogste woord. Ze
is altijd wel een onzeker en stil, bijna verlegen kind geweest.
Tussen haar 3de en 4de levensjaar begon het op te vallen dat ze in bepaalde situaties steeds
minder begon te praten. Dit gebeurde vooral in situaties die voor haar weinig vertrouwd
waren en bij mensen die zij niet goed kende. Thuis en bij mensen die haar heel vertrouwd zijn
bleef ze wel gewoon spreken. In de daarop volgende periode begonnen de stiltes steeds meer
de overhand te krijgen en leek het wel alsof haar mond op slot zat. De verlegenheid won
steeds meer terrein en er kwamen ook situaties waarbij Eva alleen nog maar fluisterde.
Tijdens een bezoek aan het consultatie bureau heeft Monique haar zorgen geuit maar volgens
de consultatiebureauarts kwam het vaker voor dat kinderen verlegen zijn en een periode wat
stiller. Het advies was vooral jezelf niet druk maken en het de tijd te geven. Ook op de
peuterspeelzaal begon het op te vallen dat Eva stiller werd en sommige van de nieuwe
kinderen hadden haar stem nog nooit gehoord. Inmiddels zit ze in groep 1 van de basisschool
en heeft ze tegen haar lerares nog nooit een woord gesproken. Zodra ze op school wordt
afgezet veranderd haar houding en sluit haar mond demonstratief. Eva geeft op school ook
niet aan als ze naar het toilet moet en heeft inmiddels serieuze obstipatieklachten. Monique is
blij met de diagnose van de kinderpsychiater want dat heeft een einde gemaakt aan haar
ongerustheid en nu kunnen er stappen worden gezet om Eva uit haar sociale isolement te
bevrijden. Ze is er zich van bewust dat er nog een lange weg te gaan is en dat er veel tijd en
geduld bij zal komen kijken, maar is bereid alles te doen om haar dochter te helpen. Monique
herkent veel van het gedrag van haar dochter. Zij is momenteel in behandeling om van haar
straatvrees af te komen.
2
