Hoofdstuk 13 Efficient markets and behavioral finance.
Het is vaak mogelijk en wenselijk investerings en financieringsbeslissingen gescheiden te houden.
Je kunt voor financiering (lening) ook NPV berekenen. Gaat net als bij investering alleen nu is de
eerste Cashflow ( C0) positief en de daaropvolgende geldstromen negatief.
NPV = geleend bedrag – PV van rentebetalingen – PV aflossing lening
Financieringsbeslissingen zijn vaak eenvoudiger dan investeringsbeslissingen, vanwege het grote
aantal verschillende effecten en beslissingsstrategieën en terminologie van financieringen.
Echter financieringsbeslissingen zijn gemakkelijker terug te draaien. Het is moeilijker om geld te
verdienen met financieren omdat de markt competitiever is dan productmarkten. Dat betekent dat
het moeilijker is een positieve NPV te vinden voor de financiële markt.
Het concept van een efficiënte kapitaalmarkt werd bij toeval ontdekt door Maurice Kendall in 1953.
De random walk-hypothese van Kendall is een financiële theorie die stelt dat beurskoersen evolueren
volgens een random walk (dus prijsveranderingen zijn willekeurig ) en dus niet te voorspellen zijn.
Een efficiënte markt is een markt waarin de prijzen van de activa die erop worden vermeld, altijd de
informatie weergeven die op de markt beschikbaar is.
De efficiënte-markthypothese (EMH) is de theorie in de financiële wetenschap dat in de prijs van
effecten zoals aandelen alle publieke informatie en toekomstverwachtingen verwerkt zitten.
De prijzen van financiële activa reageren sterk op informatie. Bij aankomst analyseren de
verschillende agenten het en gebruiken het om beslissingen te nemen. Dit is dus verwerkt in de prijs
zodra deze binnenkomt.
Een van de belangrijkste conclusies van de theorie is dat het onmogelijk is om structureel betere
beleggingsresultaten te behalen dan gemiddeld behalve door geluk. Over de mate waarin de
hypothese van toepassing is, bestaat wel veel discussie. Drie varianten van de efficiënte-
markthypothese worden onderscheiden op basis van mate van informatie verwerkt in de prijzen.
Economen onderscheiden 3 niveaus van marktefficiëncy:
1. Weak market efficiency: oude prijsinformatie is verwerkt in huidige prijs. Prijzen fluctueren
ongecoördineerd heen en weer. (random walk). Het is onmogelijk superieure rendemente te behalen
op basis van historische informatie. De zwakke markt gaat er van uit dat de huidige prijs de best
mogelijke is, de juiste.
2. Semistrong market efficiency: oude prijsinformatie plus publieke informatie is verwerkt in de
Prijs zoals internet en financiele krant. Mensen kunnen dus voorkennis hebben. Nog steeds een
random walk. Prijzen passen zich meteen aan bij vrijkomen van nieuwe informatie zoals
aankondiging van kwartaalwinst, nieuwe aandelenuitgifte, overname, fusie.
3. Strong market efficiency: alle denkbare informatie, ook door bedrijfsanalyse en analyse van de
markt is verwerkt in de prijs. In zo’n markt zien we gelukkige en minder gelukkige investeerders, maar
geen superieure vermogensbeheerders die ‘de markt verslaan’. Het is in dat geval de verwachting dat
er een groep schijnbare superbeleggers is die feitelijk gewoon geluk gehad heeft.
, Efficient Markets: The Evidence
Statistici hebben aangetoond dat aandelenkoersen in de wereld vrijwel willekeurig lopen. Vrijwel
willekeurig omdat elke theorie zijn uitzonderingen heeft en er patronen lijken te zijn. Bijvoorbeeld:
als rendement willekeurig zou zijn, dan zou het rendement varieren in verhouding met de interval: na
2 dagen een verdubbeling van één dag etc. Maar dit klopt niet helemaal. Het rendement na twee
maanden is groter dan 2x de variantie op het rendement van 1 maand. Voor interval na een jaar,
lijken prijsveranderingen het tegenovergestelde te doen.
Je wil het effect van een prijswijziging beperkt te houden. Daarom pas je je aan, aan de
marktbeweging. Je kunt simpelweg het return op de markt aftrekken:
Aangepast rendement = rendement min marktindex
Adjusted stock return = return on stock minus return on market index
Hoofdstuk 8 suggereert een verfijnde aanpassing op basis van bèta’s. (Alleen al het aftrekken van het
marktrendement veronderstelt dat de target-firm bèta’s gelijk zijn aan 1,0) Deze aanpassing wordt
het marktmodel genoemd.
Verwacht aandelenrendement:
Expected stock return= alpha (a) + beta (ß) x return on market index
Alpha geeft aan hoeveel de aandelenkoers gemiddeld veranderde terwijl de marktindex ongewijzigd
bleef. Beta geeft aan hoeveel de aandelenkoers extra bewoog bij elke verandering van 1% in de
marktindex.
Abnormaal aandelenrendement = werkelijk /actual rendement – verwacht rendement
= ř - (A + ßřm)
Dit abnormale rendement zou alleen specifiek bedrijfsnieuws moeten reflecteren.
Figuur 13.3 illustreert hoe het verschijnen van nieuws abnormale rendementen beïnvloed.
Bovenstaand grafiek toont het abnormale rendement van een steekproef van bijna 17.000 bedrijven
Het is vaak mogelijk en wenselijk investerings en financieringsbeslissingen gescheiden te houden.
Je kunt voor financiering (lening) ook NPV berekenen. Gaat net als bij investering alleen nu is de
eerste Cashflow ( C0) positief en de daaropvolgende geldstromen negatief.
NPV = geleend bedrag – PV van rentebetalingen – PV aflossing lening
Financieringsbeslissingen zijn vaak eenvoudiger dan investeringsbeslissingen, vanwege het grote
aantal verschillende effecten en beslissingsstrategieën en terminologie van financieringen.
Echter financieringsbeslissingen zijn gemakkelijker terug te draaien. Het is moeilijker om geld te
verdienen met financieren omdat de markt competitiever is dan productmarkten. Dat betekent dat
het moeilijker is een positieve NPV te vinden voor de financiële markt.
Het concept van een efficiënte kapitaalmarkt werd bij toeval ontdekt door Maurice Kendall in 1953.
De random walk-hypothese van Kendall is een financiële theorie die stelt dat beurskoersen evolueren
volgens een random walk (dus prijsveranderingen zijn willekeurig ) en dus niet te voorspellen zijn.
Een efficiënte markt is een markt waarin de prijzen van de activa die erop worden vermeld, altijd de
informatie weergeven die op de markt beschikbaar is.
De efficiënte-markthypothese (EMH) is de theorie in de financiële wetenschap dat in de prijs van
effecten zoals aandelen alle publieke informatie en toekomstverwachtingen verwerkt zitten.
De prijzen van financiële activa reageren sterk op informatie. Bij aankomst analyseren de
verschillende agenten het en gebruiken het om beslissingen te nemen. Dit is dus verwerkt in de prijs
zodra deze binnenkomt.
Een van de belangrijkste conclusies van de theorie is dat het onmogelijk is om structureel betere
beleggingsresultaten te behalen dan gemiddeld behalve door geluk. Over de mate waarin de
hypothese van toepassing is, bestaat wel veel discussie. Drie varianten van de efficiënte-
markthypothese worden onderscheiden op basis van mate van informatie verwerkt in de prijzen.
Economen onderscheiden 3 niveaus van marktefficiëncy:
1. Weak market efficiency: oude prijsinformatie is verwerkt in huidige prijs. Prijzen fluctueren
ongecoördineerd heen en weer. (random walk). Het is onmogelijk superieure rendemente te behalen
op basis van historische informatie. De zwakke markt gaat er van uit dat de huidige prijs de best
mogelijke is, de juiste.
2. Semistrong market efficiency: oude prijsinformatie plus publieke informatie is verwerkt in de
Prijs zoals internet en financiele krant. Mensen kunnen dus voorkennis hebben. Nog steeds een
random walk. Prijzen passen zich meteen aan bij vrijkomen van nieuwe informatie zoals
aankondiging van kwartaalwinst, nieuwe aandelenuitgifte, overname, fusie.
3. Strong market efficiency: alle denkbare informatie, ook door bedrijfsanalyse en analyse van de
markt is verwerkt in de prijs. In zo’n markt zien we gelukkige en minder gelukkige investeerders, maar
geen superieure vermogensbeheerders die ‘de markt verslaan’. Het is in dat geval de verwachting dat
er een groep schijnbare superbeleggers is die feitelijk gewoon geluk gehad heeft.
, Efficient Markets: The Evidence
Statistici hebben aangetoond dat aandelenkoersen in de wereld vrijwel willekeurig lopen. Vrijwel
willekeurig omdat elke theorie zijn uitzonderingen heeft en er patronen lijken te zijn. Bijvoorbeeld:
als rendement willekeurig zou zijn, dan zou het rendement varieren in verhouding met de interval: na
2 dagen een verdubbeling van één dag etc. Maar dit klopt niet helemaal. Het rendement na twee
maanden is groter dan 2x de variantie op het rendement van 1 maand. Voor interval na een jaar,
lijken prijsveranderingen het tegenovergestelde te doen.
Je wil het effect van een prijswijziging beperkt te houden. Daarom pas je je aan, aan de
marktbeweging. Je kunt simpelweg het return op de markt aftrekken:
Aangepast rendement = rendement min marktindex
Adjusted stock return = return on stock minus return on market index
Hoofdstuk 8 suggereert een verfijnde aanpassing op basis van bèta’s. (Alleen al het aftrekken van het
marktrendement veronderstelt dat de target-firm bèta’s gelijk zijn aan 1,0) Deze aanpassing wordt
het marktmodel genoemd.
Verwacht aandelenrendement:
Expected stock return= alpha (a) + beta (ß) x return on market index
Alpha geeft aan hoeveel de aandelenkoers gemiddeld veranderde terwijl de marktindex ongewijzigd
bleef. Beta geeft aan hoeveel de aandelenkoers extra bewoog bij elke verandering van 1% in de
marktindex.
Abnormaal aandelenrendement = werkelijk /actual rendement – verwacht rendement
= ř - (A + ßřm)
Dit abnormale rendement zou alleen specifiek bedrijfsnieuws moeten reflecteren.
Figuur 13.3 illustreert hoe het verschijnen van nieuws abnormale rendementen beïnvloed.
Bovenstaand grafiek toont het abnormale rendement van een steekproef van bijna 17.000 bedrijven
