AA2
Samenvatting hoofdstuk 10
De materialiteit bepaalt de tolerantie waarmee er gecontroleerd wordt.
Begrip materialiteit: COS320
informatie is materieel indien het weglaten of het onjuist weergeven daarvan de economische
beslissingen die de gebruikers op basis van de jaarrekening nemen, zou kunnen beïnvloeden. De
materialiteit van de post of de afwijking is afhankelijk van de omvang van de post, beoordeeld onder
de bijzondere omstandigheden waaronder het weglaten of onjuist weergeven plaatsvindt. Het begrip
materialiteit verschaft dus meer een drempel of kritische grens, dan dat het een primair kwalitatief
kenmerk is dat informatie moet bezitten om nuttig te zijn.
Materialiteit kent:
- Een kwantitatieve dimensie: het bedrag van de afwijking
- Een kwalitatieve dimensie: de aard van de afwijking (kwaliteit van de financiële
verantwoording)
Ex ante: planning van de controle
Ex post: de evaluatie van het effect van de afwijkingen
De accountant beoordeelt de materialiteit:
- Op het niveau van de jaarrekening als geheel
- Op beweringsniveau (afzonderlijke posten)
COS320 stelt dat de accountant de materialiteit in overweging moet nemen bij:
- Het bepalen van de aard, de tijdfasering, en de omvang van de uit te voeren
controlewerkzaamheden
- Het evalueren van het effect van de afwijkingen
Jaarrekeningentolerantie: materialiteit voor de financiële overzichten als geheel
Normatieve criteria: kunnen worden afgeleid uit normaal gewenste/gerealiseerde rendementen op
vermogen of resultaat in de betreffende bedrijfstak.
De jaarrekeningenrubriek met de grootste inherente onnauwkeurigheid is in belangrijke mate
medebepalend voor de bepaling van de materialiteit voor de financiële overzichten als geheel.
Uitvoeringsmaterialiteit: wordt vastgesteld om de kans dat het geheel van niet-gecorrigeerde
afwijkingen in de financiële overzichten de materialiteit voor de financiële overzichten als geheel
overstijgt, tot een passend laag niveau terug te brengen.
De individuele materialiteiten mogen samen niet hoger zijn dan de materialiteit van de jaarrekening
als geheel.
Bij de evaluatie van de afwijkingen, wordt er naar het volgende gekeken:
- De aard van de afwijking (aandringen op correctie en eventuele melding in de rapportage van
de management letter)
Een onopzettelijke afwijking (incidenteel/systematisch)
Een opzettelijke afwijking
- De schattingsverschillen
- Het onderscheid in bekende en onbekende afwijkingen
Samenvatting hoofdstuk 10
De materialiteit bepaalt de tolerantie waarmee er gecontroleerd wordt.
Begrip materialiteit: COS320
informatie is materieel indien het weglaten of het onjuist weergeven daarvan de economische
beslissingen die de gebruikers op basis van de jaarrekening nemen, zou kunnen beïnvloeden. De
materialiteit van de post of de afwijking is afhankelijk van de omvang van de post, beoordeeld onder
de bijzondere omstandigheden waaronder het weglaten of onjuist weergeven plaatsvindt. Het begrip
materialiteit verschaft dus meer een drempel of kritische grens, dan dat het een primair kwalitatief
kenmerk is dat informatie moet bezitten om nuttig te zijn.
Materialiteit kent:
- Een kwantitatieve dimensie: het bedrag van de afwijking
- Een kwalitatieve dimensie: de aard van de afwijking (kwaliteit van de financiële
verantwoording)
Ex ante: planning van de controle
Ex post: de evaluatie van het effect van de afwijkingen
De accountant beoordeelt de materialiteit:
- Op het niveau van de jaarrekening als geheel
- Op beweringsniveau (afzonderlijke posten)
COS320 stelt dat de accountant de materialiteit in overweging moet nemen bij:
- Het bepalen van de aard, de tijdfasering, en de omvang van de uit te voeren
controlewerkzaamheden
- Het evalueren van het effect van de afwijkingen
Jaarrekeningentolerantie: materialiteit voor de financiële overzichten als geheel
Normatieve criteria: kunnen worden afgeleid uit normaal gewenste/gerealiseerde rendementen op
vermogen of resultaat in de betreffende bedrijfstak.
De jaarrekeningenrubriek met de grootste inherente onnauwkeurigheid is in belangrijke mate
medebepalend voor de bepaling van de materialiteit voor de financiële overzichten als geheel.
Uitvoeringsmaterialiteit: wordt vastgesteld om de kans dat het geheel van niet-gecorrigeerde
afwijkingen in de financiële overzichten de materialiteit voor de financiële overzichten als geheel
overstijgt, tot een passend laag niveau terug te brengen.
De individuele materialiteiten mogen samen niet hoger zijn dan de materialiteit van de jaarrekening
als geheel.
Bij de evaluatie van de afwijkingen, wordt er naar het volgende gekeken:
- De aard van de afwijking (aandringen op correctie en eventuele melding in de rapportage van
de management letter)
Een onopzettelijke afwijking (incidenteel/systematisch)
Een opzettelijke afwijking
- De schattingsverschillen
- Het onderscheid in bekende en onbekende afwijkingen
