Samenvatting communicatieve
vaardigheden.
Emmens hoofdstuk 8:
Doel adviesgesprek :om te bereiken dat een zorgvrager een afgesproken gedragslijn volgt. Een
verpleegkundige wil therapietrouw bereiken.
Adviesvaardigheden:
Informatie overzichtelijk brengen.
Informatie doseren en aansluiten bij zorgvrager.
De aandacht trekken (bijvoorbeeld door te shockeren)
Controleren of de informatie begrepen wordt.
Controleren of de zorgvrager erachter staat.
Ervoor zorgen dat de zorgvrager het advies opvolgt.
Effecten van het advies benoemen.
Therapietrouw: gezien als het volgens voorschrift volgen van een therapieafspraak. Een voorbeeld
hiervan is het volgen van een medicatievoorschrift.
Redenen therapieontrouw:
Opvattingen van de zorgvrager
Gebrek aan wilskracht
Verslaafd zijn, gebrekkige discipline
Druk vanuit de omgeving
Belemmerende emoties
Gebrek aan praktische mogelijkheden
Matige therapeutische relatie
3 modellen voor een adviesgesprek:
1. Diagnose receptmodel
2. Participatie – of counselingsmodel
3. Overlegmodel
Diagnose receptmodel:
Een model waarbij de zorgvrager zijn probleem of vraag voorlegt aan een verpleegkundige (of arts,
maatschappelijk werker, psychotherapeut). De verpleegkundige stelt vragen om het probleem uit te
diepen. De verpleegkundige komt met een oplossing of advies. Dit wordt ook wel het medisch model
genoemd. Adviezen over leefwijze, gebruik van medicijnen en voorschriften zijn veelal dwingend van
aard. De zorgverlener formuleert het probleem in eigen woorden en geeft vervolgens een kant en
klare oplossing in de vorm van een aanwijzing. Het advies is dwingend.
Voorbeelden:
1. U moet stoppen met roken, omdat u astma heeft.
2. Als diabeet moet u beter op uw gewicht letten.
3. Gezien uw hartproblemen, moet u zich wat minder zorgen maken.
Participatiemodel/counselingsmodel:
Dit model vraagt een actieve bijdrage van de zorgvrager. De zorgvrager moet zelf beslissen wat
waardevol voor hem is en wat een oplossing zou kunnen zijn voor zijn problemen. De verpleegkundige
is non-directief, stelt geen diagnose en geeft geen adviezen. Dit model heeft de volgende kenmerken:
De zorgvrager ondersteunen bij het onderzoeken van zijn gevoelens en motiveren, om zo te
komen tot een oplossing van de problemen en het nemen van beslissingen.
Gesprekstechnieken zoals parafraseren, reflecteren van gevoelens worden gebruikt.
Confrontatie toepassen
Dit model verloopt in twee fasen:
vaardigheden.
Emmens hoofdstuk 8:
Doel adviesgesprek :om te bereiken dat een zorgvrager een afgesproken gedragslijn volgt. Een
verpleegkundige wil therapietrouw bereiken.
Adviesvaardigheden:
Informatie overzichtelijk brengen.
Informatie doseren en aansluiten bij zorgvrager.
De aandacht trekken (bijvoorbeeld door te shockeren)
Controleren of de informatie begrepen wordt.
Controleren of de zorgvrager erachter staat.
Ervoor zorgen dat de zorgvrager het advies opvolgt.
Effecten van het advies benoemen.
Therapietrouw: gezien als het volgens voorschrift volgen van een therapieafspraak. Een voorbeeld
hiervan is het volgen van een medicatievoorschrift.
Redenen therapieontrouw:
Opvattingen van de zorgvrager
Gebrek aan wilskracht
Verslaafd zijn, gebrekkige discipline
Druk vanuit de omgeving
Belemmerende emoties
Gebrek aan praktische mogelijkheden
Matige therapeutische relatie
3 modellen voor een adviesgesprek:
1. Diagnose receptmodel
2. Participatie – of counselingsmodel
3. Overlegmodel
Diagnose receptmodel:
Een model waarbij de zorgvrager zijn probleem of vraag voorlegt aan een verpleegkundige (of arts,
maatschappelijk werker, psychotherapeut). De verpleegkundige stelt vragen om het probleem uit te
diepen. De verpleegkundige komt met een oplossing of advies. Dit wordt ook wel het medisch model
genoemd. Adviezen over leefwijze, gebruik van medicijnen en voorschriften zijn veelal dwingend van
aard. De zorgverlener formuleert het probleem in eigen woorden en geeft vervolgens een kant en
klare oplossing in de vorm van een aanwijzing. Het advies is dwingend.
Voorbeelden:
1. U moet stoppen met roken, omdat u astma heeft.
2. Als diabeet moet u beter op uw gewicht letten.
3. Gezien uw hartproblemen, moet u zich wat minder zorgen maken.
Participatiemodel/counselingsmodel:
Dit model vraagt een actieve bijdrage van de zorgvrager. De zorgvrager moet zelf beslissen wat
waardevol voor hem is en wat een oplossing zou kunnen zijn voor zijn problemen. De verpleegkundige
is non-directief, stelt geen diagnose en geeft geen adviezen. Dit model heeft de volgende kenmerken:
De zorgvrager ondersteunen bij het onderzoeken van zijn gevoelens en motiveren, om zo te
komen tot een oplossing van de problemen en het nemen van beslissingen.
Gesprekstechnieken zoals parafraseren, reflecteren van gevoelens worden gebruikt.
Confrontatie toepassen
Dit model verloopt in twee fasen:
