Probleem 2.6.1- Best interest of the child
LD 1: Wat is de achtergrond informatie rondom interlandelijke adoptie
(demografische transitie van de interlandelijke adoptie, definities, theorieën en
interventies)?
Bron: MvJ&V, 2020
Cijfers & Trends
Over de periode van 2015-2019 zien we een daling in het aantal verkregen
verzoeken van beginseltoestemming. Vanaf 2019 zien we echter een lichte
stijgen van het aantal aanvragen voor een beginsteltoestemming.
Vanwege de afnemende belangstelling voor interlandelijke adoptie is ook
het aantal in 2019 verstrekte beginseltoestemmingen lager.
Het aantal geadopteerde kinderen in 2019 waren vooral afkomstig uit Azië
(China, Taiwan, Filippijnen en Thailand)
De leeftijd van 3-5 jaar vorm de grootste groep, waarin vooral jongens
uitblinken.
De geadopteerde kinderen zijn tegenover de ‘gezonde kinderen’ vaker
special needs: een verhoogd medisch risico en/of een belaste
sociaaleconomische achtergrond.
Vanaf 2006 zien we dat de adoptie afneemt, mogelijk door de intreden van HAV!
Bron: Juffer, 2012
Cijfers
, Naar schatting zijn er in NL ruim 35.000 buitenlandse kinderen
geadopteerd sinds de jaren ’60 en daarnaast nog ongeveer 25.000
binnenlandse adopties.
De meeste adoptiekinderen komen tegenwoordig uit het buitenland, zo’n
600 per jaar. Vooral China, Colombia, Zuid-Afrika, Ethiopië, India en Haïti
zijn populaire landen.
In de laatste jaren zien we vooral dat de interlandelijke adopties
wereldwijd afnemen, terwijl het steeds meer om adoptiekinderen gaat met
zogenaamde ‘special-needs’: adoptiekinderen met een medische
beperking of een belaste achtergrond.
Die afname is vooral te danken aan de implementatie van het Haags
Adoptieverdrag [HAV] (1993) waar het subsidiariteitsbeginsel verankerd
staat. Dit principe stelt dat wanneer er gezocht wordt naar een gezin voor
kinderen die dit nodig hebben; dan moet dit eerst gezocht worden in eigen
land (denk aan pleegzorg, opvang bij eigen familie) en pas als dit niet lukt
mag er over gegaan worden op interlandelijke adoptie.
De laatste jaren neemt het aantal binnenlandse adopties in de landen van
herkomst juist toe. Denk dan aan India, Brazilië en China. Het gaat hierbij
vooral om jonge, gezonde kinderen die worden geadopteerd. Dat betekent
echter wel dat oudere kinderen of kinderen met medisch risico (handicap)
minder snel worden geadopteerd in veel landen van herkomst. Hierdoor is
er een grote toename in de adoptie van deze special-needs kinderen naar
Westerse landen.
Adoptieouders
De adoptieouders zijn vaak ongewenst kinderloos (80-90%) en de
resterende groep adopteert vaker uit idealistische motieven ’
kinderen uit een geboortehuis adopteren anders is het zielig dat zij daar
opgroeien’. Over het algemeen zijn ze hoger opgeleid.
In NL melden aspirant adoptieouders zich bij de Stichting Adoptie
Voorzieningen (SAV) voor een verplichte voorbereidingscursus
Hierna vindt er een gezinsonderzoek plaats dor de raad van de
Kinderbescherming, waarbij een rapport wordt opgesteld voor de
geschiktheid van de ouders is deze positief? Dan geeft het Ministerie
van Justitie de benodigde beginseltoestemming af
Vervolgens wenden ouders zich naar de bemiddelingsorganisaties,
waarbij de wachttijd kan oplopen tot 5 jaar.
Adoptiekinderen
Achtergronden van de adoptiekinderen lopen sterk uiteen; sommige
woonde voor de adoptie wel ergens, andere overleefde op straat. Bij de
grootste groep ontbreekt deze achtergrond informatie echter volledig
Bij interlandelijke adoptie mogen kinderen tot 6 jaar naar NL komen met
als uitzondering dat een ouder kind wel mag meekomen met een jonger
broertje/zusje.
Dat zij worden afgestaan heeft vaak verschillende redenen;
o Schande van ongehuwd moederschap
o Culturele omstandigheden/ economische motieven denk aan de
een kind-politiek van China waarbij meisjes werden afgestaan omdat
de voorkeur lag bij jongens.
LD 1: Wat is de achtergrond informatie rondom interlandelijke adoptie
(demografische transitie van de interlandelijke adoptie, definities, theorieën en
interventies)?
Bron: MvJ&V, 2020
Cijfers & Trends
Over de periode van 2015-2019 zien we een daling in het aantal verkregen
verzoeken van beginseltoestemming. Vanaf 2019 zien we echter een lichte
stijgen van het aantal aanvragen voor een beginsteltoestemming.
Vanwege de afnemende belangstelling voor interlandelijke adoptie is ook
het aantal in 2019 verstrekte beginseltoestemmingen lager.
Het aantal geadopteerde kinderen in 2019 waren vooral afkomstig uit Azië
(China, Taiwan, Filippijnen en Thailand)
De leeftijd van 3-5 jaar vorm de grootste groep, waarin vooral jongens
uitblinken.
De geadopteerde kinderen zijn tegenover de ‘gezonde kinderen’ vaker
special needs: een verhoogd medisch risico en/of een belaste
sociaaleconomische achtergrond.
Vanaf 2006 zien we dat de adoptie afneemt, mogelijk door de intreden van HAV!
Bron: Juffer, 2012
Cijfers
, Naar schatting zijn er in NL ruim 35.000 buitenlandse kinderen
geadopteerd sinds de jaren ’60 en daarnaast nog ongeveer 25.000
binnenlandse adopties.
De meeste adoptiekinderen komen tegenwoordig uit het buitenland, zo’n
600 per jaar. Vooral China, Colombia, Zuid-Afrika, Ethiopië, India en Haïti
zijn populaire landen.
In de laatste jaren zien we vooral dat de interlandelijke adopties
wereldwijd afnemen, terwijl het steeds meer om adoptiekinderen gaat met
zogenaamde ‘special-needs’: adoptiekinderen met een medische
beperking of een belaste achtergrond.
Die afname is vooral te danken aan de implementatie van het Haags
Adoptieverdrag [HAV] (1993) waar het subsidiariteitsbeginsel verankerd
staat. Dit principe stelt dat wanneer er gezocht wordt naar een gezin voor
kinderen die dit nodig hebben; dan moet dit eerst gezocht worden in eigen
land (denk aan pleegzorg, opvang bij eigen familie) en pas als dit niet lukt
mag er over gegaan worden op interlandelijke adoptie.
De laatste jaren neemt het aantal binnenlandse adopties in de landen van
herkomst juist toe. Denk dan aan India, Brazilië en China. Het gaat hierbij
vooral om jonge, gezonde kinderen die worden geadopteerd. Dat betekent
echter wel dat oudere kinderen of kinderen met medisch risico (handicap)
minder snel worden geadopteerd in veel landen van herkomst. Hierdoor is
er een grote toename in de adoptie van deze special-needs kinderen naar
Westerse landen.
Adoptieouders
De adoptieouders zijn vaak ongewenst kinderloos (80-90%) en de
resterende groep adopteert vaker uit idealistische motieven ’
kinderen uit een geboortehuis adopteren anders is het zielig dat zij daar
opgroeien’. Over het algemeen zijn ze hoger opgeleid.
In NL melden aspirant adoptieouders zich bij de Stichting Adoptie
Voorzieningen (SAV) voor een verplichte voorbereidingscursus
Hierna vindt er een gezinsonderzoek plaats dor de raad van de
Kinderbescherming, waarbij een rapport wordt opgesteld voor de
geschiktheid van de ouders is deze positief? Dan geeft het Ministerie
van Justitie de benodigde beginseltoestemming af
Vervolgens wenden ouders zich naar de bemiddelingsorganisaties,
waarbij de wachttijd kan oplopen tot 5 jaar.
Adoptiekinderen
Achtergronden van de adoptiekinderen lopen sterk uiteen; sommige
woonde voor de adoptie wel ergens, andere overleefde op straat. Bij de
grootste groep ontbreekt deze achtergrond informatie echter volledig
Bij interlandelijke adoptie mogen kinderen tot 6 jaar naar NL komen met
als uitzondering dat een ouder kind wel mag meekomen met een jonger
broertje/zusje.
Dat zij worden afgestaan heeft vaak verschillende redenen;
o Schande van ongehuwd moederschap
o Culturele omstandigheden/ economische motieven denk aan de
een kind-politiek van China waarbij meisjes werden afgestaan omdat
de voorkeur lag bij jongens.
