DE ETHISCHE NOODZAAK OM ONGELIJKHEID IN DE
MONDGEZONDHEID AAN TE PAKKEN: EEN VERENIGEND KADER
• Ongelijke mondgezondheid is de ‘downstream’ van belangrijke ‘upstream’ bronnen van ongelijke
verdeling van rijkdom, opleiding, sociale status en andere sociale determinanten van gezondheid,
zoals minderheidsstatus.
• Het uitbannen van gezondheidsverschillen is vandaag de dag een ‘droombeeld’, dat onmogelijk is te
behalen, vanwege onze zwakke gezondheidsoverheid.
• In ons huidige systeem hebben kwetsbare bevolkingsgroepen een ongelijke ziektelast en
verminderde kansen. Het is belangrijk de ongelijkheden in de mondgezondheid én diens gevolgen te
verminderen + het willen bereiken van ‘optimale gezondheid’ te verminderen.
• Er bestaan meerdere distale (oorzakelijke) factoren die de orale gezondheidsverschillen veroorzaken.
o Onderzoek daarin gaat verder dan het opsporen van verschillen tussen/onder
bevolkingssubgroepen of individueel risicogedrag.
o Idealiter zou dit onderzoek ernaar moeten streven om alle operationele niveaus in
overweging te nemen, inclusief mondiale dynamiek en trends, politieke en economische
factoren, de sociale context en factoren op het niveau van het gezondheidssysteem en de
aanbieder.
• Om het probleem aan te pakken moet gekeken worden naar zowel beleid als wetenschap.
• Tenzij factoren op macroniveau in overweging worden genomen, zal de ongelijkheid in de
mondgezondheid blijven bestaan.
• De ethische noodzaak om gezondheidsverschillen op te heffen, vereist gedurfd beleid en
wetenschappelijk onderzoek naar de grondoorzaken van het probleem, inclusief de wereldwijde
verkeerde verdeling van middelen en macht, en uitgesproken sociale gradiënten.
• Empowerment van gemeenschappen (meer mogelijkheden voor onderwijs, kinderopvang,
werkgelegenheid, gemeenschapsopbouw, economische revitaliseren, huisvesting) kan helpen de
ongelijkheid te dichten.
Omdat ongelijkheid in de mondgezondheid voortkomt uit de ongelijke verdeling van sociale, politieke,
economische en ecologische hulpbronnen, kan tastbare vooruitgang waarschijnlijk alleen worden gerealiseerd
door een wereldwijde beweging en gezamenlijke inspanningen van alle belanghebbenden, inclusief
internationale organisaties, beleidsmakers, het maatschappelijk middenveld en academische, professionele
(beroeps-) en wetenschappelijke (onderzoeks)instanties.
MONDGEZONDHEID AAN TE PAKKEN: EEN VERENIGEND KADER
• Ongelijke mondgezondheid is de ‘downstream’ van belangrijke ‘upstream’ bronnen van ongelijke
verdeling van rijkdom, opleiding, sociale status en andere sociale determinanten van gezondheid,
zoals minderheidsstatus.
• Het uitbannen van gezondheidsverschillen is vandaag de dag een ‘droombeeld’, dat onmogelijk is te
behalen, vanwege onze zwakke gezondheidsoverheid.
• In ons huidige systeem hebben kwetsbare bevolkingsgroepen een ongelijke ziektelast en
verminderde kansen. Het is belangrijk de ongelijkheden in de mondgezondheid én diens gevolgen te
verminderen + het willen bereiken van ‘optimale gezondheid’ te verminderen.
• Er bestaan meerdere distale (oorzakelijke) factoren die de orale gezondheidsverschillen veroorzaken.
o Onderzoek daarin gaat verder dan het opsporen van verschillen tussen/onder
bevolkingssubgroepen of individueel risicogedrag.
o Idealiter zou dit onderzoek ernaar moeten streven om alle operationele niveaus in
overweging te nemen, inclusief mondiale dynamiek en trends, politieke en economische
factoren, de sociale context en factoren op het niveau van het gezondheidssysteem en de
aanbieder.
• Om het probleem aan te pakken moet gekeken worden naar zowel beleid als wetenschap.
• Tenzij factoren op macroniveau in overweging worden genomen, zal de ongelijkheid in de
mondgezondheid blijven bestaan.
• De ethische noodzaak om gezondheidsverschillen op te heffen, vereist gedurfd beleid en
wetenschappelijk onderzoek naar de grondoorzaken van het probleem, inclusief de wereldwijde
verkeerde verdeling van middelen en macht, en uitgesproken sociale gradiënten.
• Empowerment van gemeenschappen (meer mogelijkheden voor onderwijs, kinderopvang,
werkgelegenheid, gemeenschapsopbouw, economische revitaliseren, huisvesting) kan helpen de
ongelijkheid te dichten.
Omdat ongelijkheid in de mondgezondheid voortkomt uit de ongelijke verdeling van sociale, politieke,
economische en ecologische hulpbronnen, kan tastbare vooruitgang waarschijnlijk alleen worden gerealiseerd
door een wereldwijde beweging en gezamenlijke inspanningen van alle belanghebbenden, inclusief
internationale organisaties, beleidsmakers, het maatschappelijk middenveld en academische, professionele
(beroeps-) en wetenschappelijke (onderzoeks)instanties.
