Samenvatting Artikel Biesta: Why “What works” won’t work: evidence-based
practice and the democratic deficit in educational research
In dit essay geeft Gert Biesta een kritische analyse van het idee van evidence-based
practice en de manieren waarop dit is gepromoot en geïmplementeerd in het
onderwijs, met de nadruk op de spanning tussen wetenschappelijke en
democratische controle over onderwijspraktijk en onderzoek.
Biesta onderzoekt drie belangrijke aannames van evidence-based onderwijs: ten
eerste de mate waarin de onderwijspraktijk kan worden vergeleken met de praktijk
van de geneeskunde; ten tweede de rol van kennis in professioneel handelen met
speciale aandacht voor wat voor soort epistemologie geschikt is voor
beroepspraktijken die geïnformeerd willen worden door uitkomsten van onderzoek;
ten derde de verwachtingen over de praktische rol van onderzoek die geïmpliceerd
zijn in het idee van evidence-based onderwijs.
Conclusie: Biesta concludeert dat evidence-based practice een raamwerk biedt voor
het begrijpen van de rol van onderzoek in de onderwijspraktijk dat niet alleen de
reikwijdte van besluitvorming beperkt tot vragen over effectivity en effectiveness,
maar dat ook de mogelijkheden voor deelname aan onderwijsbesluitvorming beperkt.
Inleiding: onderwijs als evidence-based practice
Hargreaves kritiek op Was niet alleen gericht op onderwijsonderzoek, maar impliceerde ook
lezing over lesgeven een boodschap voor de onderwijspraktijk.
Enerzijds suggereerde zijn kritiek dat onderwijsonderzoek niet aan
onderwijsonderzoekers zou moeten worden overgelaten, maar
gecentraliseerd zou moeten worden, zowel qua inhoud als qua
methoden, zodat het praktischer relevant kan worden.
Tegelijkertijd suggereerde zijn kritiek echter dat de onderwijspraktijk
niet aan de mening van opvoeders zou moeten worden overgelaten,
maar dat hun werk gebaseerd zou moeten zijn op
onderzoeksgegevens.
Roep om transformatie In Groot-Brittannië heeft de roep om transformatie van
onderwijsonderzoek en -praktijk geleid tot een reeks initiatieven om de
kloof tussen onderzoek, beleid en praktijk te verkleinen.
Vb. pogingen om de bevindingen van educatief onderzoek te
synthetiseren door middel van systematische
onderzoeksreviews.
Experimenteel Bij pogingen voor het centraal agenderen van onderwijsonderzoek,
onderzoek zowel inhoudelijk als methodiek, is er een sterke drang naar
experimenteel onderzoek, omdat volgens voorstanders van evidence-
based onderzoek dit de enige methode is die veilig bewijs kan leveren
over ‘wat werkt’.
Voorstanders van Benadrukken dat het hoog tijd wordt dat onderwijsonderzoek het
evidence-based patroon begint te volgen dat in de loop van de tijd heeft geleid tot het
onderwijs soort progressieve, systematische verbetering dat succesvolle delen
van onze economie en samenleving gedurende de twintigste eeuw
heeft gekenmerkt op gebieden zoals geneeskunde en landbouw.
Zij suggereren dat de belangrijkste reden voor deze
, vooruitgangen is dat de praktijk bewijs geaccepteerd heeft als
basis voor de praktijk en in het bijzonder de gerandomiseerde
gecontroleerde studie die buiten redelijke twijfel de effectiviteit
van behandelingen die bedoeld zijn voor toegepast gebruik kan
vaststellen.
Evidence-based Stelt bijvoorbeeld dat onderwijs ‘te belangrijk is om het te laten bepalen
educatie door ongegronde meningen, of die nu zijn van politici, docenten,
onderzoekers of wie dan ook’. Ze pleiten voor een cultuur waarin
bewijs wordt gewaardeerd over mening.
Tegenstanders van Hebben veel vragen opgeworpen over de geschiktheid van de
evidence-based evidence-based benadering voor het onderwijs. Sommigen hebben de
onderwijs homologie tussen onderwijs en geneeskunde in twijfel getrokken en
hebben gewezen op de verschillende betekenissen van bewijs op deze
gebieden. Velen hebben bezwaar gemaakt tegen het gebrek aan
erkenning van de cruciale rol van waarden in onderwijsonderzoek en
onderwijspraktijk.
Uitkomst van debat Sommige voorstanders van evidence-based benadering in het
tussen voor- en onderwijs zijn begonnen te praten in een meer genuanceerd denkbeeld
tegenstanders over de link tussen onderzoek, beleid en praktijk, met behulp van
begrippen zoals ‘evidence-informed’ en ‘evidence-aware’.
Doel van Biesta zelf Een kritische blik werpen op het idee van evidence-based praktijk en
de manieren waarop het is gepromoot en uitgevoerd in het onderwijs.
Hij is niet overtuigd van evidence-based praktijk zoals het momenteel
is en hij maakt zit vooral zorgen over de spanning tussen
wetenschappelijke en democratische controle over de onderwijspraktijk
en onderwijsonderzoek.
Evidence-based Biedt een kader voor het begrijpen van de rol van onderzoek in de
practice onderwijspraktijk die niet alleen de reikwijdte beperkt van
besluitvorming tot vragen over effectivity en effectiveness, maar dat
beperkt ook de mogelijkheden voor deelname aan
onderwijsbesluitvorming.
Is de reden waarom we opvattingen over de onderlinge relaties
tussen onderzoek, beleid en praktijk in het oog moeten houden.
Professionele actie in het onderwijs
Oorsprong evidence- Bevindt zich in de geneeskunde. Oorspronkelijk ontwikkelt om
based practice medische studenten les te geven, later ook verspreid naar andere
gezondheidsgebieden.
Kanttekening bij Op het eerste gezicht is het een aantrekkelijk kader om onderzoek en
evidence-based praktijk dichter bij elkaar te brengen, maar er is een reële vraag of het
practice neutraal kader biedt en eenvoudig kan worden toegepast op elk gebied
van professionele activiteit. Wanneer dit zo is, moet er overwogen
worden of dit kader passend is bij het onderwijsveld.
practice and the democratic deficit in educational research
In dit essay geeft Gert Biesta een kritische analyse van het idee van evidence-based
practice en de manieren waarop dit is gepromoot en geïmplementeerd in het
onderwijs, met de nadruk op de spanning tussen wetenschappelijke en
democratische controle over onderwijspraktijk en onderzoek.
Biesta onderzoekt drie belangrijke aannames van evidence-based onderwijs: ten
eerste de mate waarin de onderwijspraktijk kan worden vergeleken met de praktijk
van de geneeskunde; ten tweede de rol van kennis in professioneel handelen met
speciale aandacht voor wat voor soort epistemologie geschikt is voor
beroepspraktijken die geïnformeerd willen worden door uitkomsten van onderzoek;
ten derde de verwachtingen over de praktische rol van onderzoek die geïmpliceerd
zijn in het idee van evidence-based onderwijs.
Conclusie: Biesta concludeert dat evidence-based practice een raamwerk biedt voor
het begrijpen van de rol van onderzoek in de onderwijspraktijk dat niet alleen de
reikwijdte van besluitvorming beperkt tot vragen over effectivity en effectiveness,
maar dat ook de mogelijkheden voor deelname aan onderwijsbesluitvorming beperkt.
Inleiding: onderwijs als evidence-based practice
Hargreaves kritiek op Was niet alleen gericht op onderwijsonderzoek, maar impliceerde ook
lezing over lesgeven een boodschap voor de onderwijspraktijk.
Enerzijds suggereerde zijn kritiek dat onderwijsonderzoek niet aan
onderwijsonderzoekers zou moeten worden overgelaten, maar
gecentraliseerd zou moeten worden, zowel qua inhoud als qua
methoden, zodat het praktischer relevant kan worden.
Tegelijkertijd suggereerde zijn kritiek echter dat de onderwijspraktijk
niet aan de mening van opvoeders zou moeten worden overgelaten,
maar dat hun werk gebaseerd zou moeten zijn op
onderzoeksgegevens.
Roep om transformatie In Groot-Brittannië heeft de roep om transformatie van
onderwijsonderzoek en -praktijk geleid tot een reeks initiatieven om de
kloof tussen onderzoek, beleid en praktijk te verkleinen.
Vb. pogingen om de bevindingen van educatief onderzoek te
synthetiseren door middel van systematische
onderzoeksreviews.
Experimenteel Bij pogingen voor het centraal agenderen van onderwijsonderzoek,
onderzoek zowel inhoudelijk als methodiek, is er een sterke drang naar
experimenteel onderzoek, omdat volgens voorstanders van evidence-
based onderzoek dit de enige methode is die veilig bewijs kan leveren
over ‘wat werkt’.
Voorstanders van Benadrukken dat het hoog tijd wordt dat onderwijsonderzoek het
evidence-based patroon begint te volgen dat in de loop van de tijd heeft geleid tot het
onderwijs soort progressieve, systematische verbetering dat succesvolle delen
van onze economie en samenleving gedurende de twintigste eeuw
heeft gekenmerkt op gebieden zoals geneeskunde en landbouw.
Zij suggereren dat de belangrijkste reden voor deze
, vooruitgangen is dat de praktijk bewijs geaccepteerd heeft als
basis voor de praktijk en in het bijzonder de gerandomiseerde
gecontroleerde studie die buiten redelijke twijfel de effectiviteit
van behandelingen die bedoeld zijn voor toegepast gebruik kan
vaststellen.
Evidence-based Stelt bijvoorbeeld dat onderwijs ‘te belangrijk is om het te laten bepalen
educatie door ongegronde meningen, of die nu zijn van politici, docenten,
onderzoekers of wie dan ook’. Ze pleiten voor een cultuur waarin
bewijs wordt gewaardeerd over mening.
Tegenstanders van Hebben veel vragen opgeworpen over de geschiktheid van de
evidence-based evidence-based benadering voor het onderwijs. Sommigen hebben de
onderwijs homologie tussen onderwijs en geneeskunde in twijfel getrokken en
hebben gewezen op de verschillende betekenissen van bewijs op deze
gebieden. Velen hebben bezwaar gemaakt tegen het gebrek aan
erkenning van de cruciale rol van waarden in onderwijsonderzoek en
onderwijspraktijk.
Uitkomst van debat Sommige voorstanders van evidence-based benadering in het
tussen voor- en onderwijs zijn begonnen te praten in een meer genuanceerd denkbeeld
tegenstanders over de link tussen onderzoek, beleid en praktijk, met behulp van
begrippen zoals ‘evidence-informed’ en ‘evidence-aware’.
Doel van Biesta zelf Een kritische blik werpen op het idee van evidence-based praktijk en
de manieren waarop het is gepromoot en uitgevoerd in het onderwijs.
Hij is niet overtuigd van evidence-based praktijk zoals het momenteel
is en hij maakt zit vooral zorgen over de spanning tussen
wetenschappelijke en democratische controle over de onderwijspraktijk
en onderwijsonderzoek.
Evidence-based Biedt een kader voor het begrijpen van de rol van onderzoek in de
practice onderwijspraktijk die niet alleen de reikwijdte beperkt van
besluitvorming tot vragen over effectivity en effectiveness, maar dat
beperkt ook de mogelijkheden voor deelname aan
onderwijsbesluitvorming.
Is de reden waarom we opvattingen over de onderlinge relaties
tussen onderzoek, beleid en praktijk in het oog moeten houden.
Professionele actie in het onderwijs
Oorsprong evidence- Bevindt zich in de geneeskunde. Oorspronkelijk ontwikkelt om
based practice medische studenten les te geven, later ook verspreid naar andere
gezondheidsgebieden.
Kanttekening bij Op het eerste gezicht is het een aantrekkelijk kader om onderzoek en
evidence-based praktijk dichter bij elkaar te brengen, maar er is een reële vraag of het
practice neutraal kader biedt en eenvoudig kan worden toegepast op elk gebied
van professionele activiteit. Wanneer dit zo is, moet er overwogen
worden of dit kader passend is bij het onderwijsveld.
