auOpvoeding en Onderwijs in de 21e eeuw kennisclips
Week 1; Unified model
Unified model van Sameroff – ‘A unified theorie of development: A dialectic integration of
nature and nurture’
Van baby tot volwassene
- Voorspellen ontwikkelingsuitkomsten
o Nature vs nurture: aangeboren of omgeving spelen beide een rol in wie je
bent. (Wat welk deel is moeilijk te verklaren, 10% van de genen pas weten te
plaatsen)
o Continuïteit (context van het kind blijft hetzelfde) vs verandering (het ene
willen verklaren van het andere): zijn altijd opzoek naar continuïteit, het een
vanuit het ander voorspellen. Kunnen niet zonder meer uitgaan van
continuïteit, al lijkt het wel meer waarschijnlijk zo lang de context hetzelfde
blijft.
4 modellen van ontwikkeling
1. Personal change model
2. Contextual model
3. Regulation model
4. Representational model
Personal change model
Ontwikkeling werd gezien als groei Niet lineair maar in
stappen (Piaget)
Nadelen
- Personal change model is te simpel om complexiteit van ontwikkeling te vatten.
- Houdt geen rekening met uniciteit kind, elk kind is anders
- Houdt geen rekening met verschillende tempo’s van ontwikkeling. (Premature
kinderen, blijven achterlopen en kunnen geen inhaalslag maken. Is deels ook wel zo,
maar wanneer je dit uitsplitst naar SES verdwijnt het context kan compenseren
voor een slechte start)
,Contextual model
Sociaal-ecologisch model van Bronfenbrenner: kind tot context en context met elkaar
verhouden
Elke context heeft risico- en beschermende factoren.
Nadeel:
- Onderzoek als je rekening moet houden met al deze contexten enorme
studiepopulaties
Oplossing: risico-index; uit elke context een paar elementen kiezen die een risico vormen
voor het kind
Hoe meer risico’s hoe lager het IQ.
Nadeel: geen gewogen risico’s, wat weegt
zwaarder.
Onderzoek: risico-index werkt goed wanneer
de risico’s gecorreleerd zijn. Helpt wanneer ze
uit verschillende contexten komen.
Conclusie: risico-index simpele manier om
naar risico’s te kijken in de context, maar ook
een over simplificatie.
Zelfregulatie model
‘’Zelfregulatie is een breed begrip dat betrekking heeft op zowel cognitieve vaardigheden als
op gedrag. Deze vaardigheden stellen ons in staat om onze eigen emoties, impulsen en
gedrag aan te passen en vervolgens doelgerichte acties uit te voeren.’’
Verbonden aan executieve functies, vooral
impulscontrole
, - Baby’s kunnen zelf eerst nog niks reguleren, daar heb je andere voor nodig.
- Zelfregulatie is verbonden met anderen regulatie: Zelfregulatie ontwikkelt zich adhv
een goed voorbeeld. (Ook interesseontwikkeling)
- Steeds minder afhankelijk door regulatie van anderen.
- Transactionele ontwikkeling: Kind wordt beïnvloed in de zelfregulatie, maar ook
andersom
Voorbeeld: vroeggeboorte kind Ouder angstig en over beschermend kind minder
zelfstandig ouders gaan zich terugtrekken kan bij kind leiden tot een afgewezen
gevoel, minder sociaal vaardig
Unified model: alle modellen geïntegreerd
- Midden: niveau kind; biologisch en psychologisch (startpunt personal change model)
- Omheen alle contexten vanuit het contextual model
- Dimensie van tijd: linker model kantelen dan krijg je rechter model. Trapsgewijs want
is niet lineair.
- Veranderingen kan komen door wat het kind zelf kan, maar ook door wat van
anderen wordt verwacht van het kind. In periode van overgang pijltjes; spanningsveld
tussen wat het kind kan en wat omgeving verwacht.
- In volwassenheid lijkt ring van context heel klein: die is alsnog wel heel belangrijk
want vormen hoe we functioneren.
-
Representational model: 4e model dat in unified model gaat.
- Representaties die mensen hebben van de werkelijkheid en hoe die overeenkomen
met de werkelijkheid.
- Ouders kijken altijd door een andere bril naar hun eigen kind door eigen ervaringen
- Ervaringen cognitieve representaties van hun kind = subjectief verwachtingen
(kan ik er wat aan doen als het kind huilt gedrag (ga ik erheen) nieuwe ervaring
(kind wordt getroost of niet)
- Causaliteit is moeilijk te achterhalen. Wat is nu eigenlijk de werkelijkheid? Subjectief
of objectief? Causaliteit vaststellen is hierbij heel moeilijk. We zijn vaker
geïnteresseerd in de subjectieve beleving dan in de objectieve beleving.
, - Bottomline: bij onderzoek naar wisselwerking tussen ouder en kinderen meten we
eigenlijk hoe hun representaties over elkaar zijn en niet hoe de realiteit is. Maar meer
geïnteresseerd in dan in de objectieve feiten.
Kennisclip 2, ontwikkelingspsychopathologie
Alles wat een mens meemaakt blijft meetellen in de ontwikkeling. Deze ontwikkeling staat
nooit op zich, ervaringen kunnen langdurig invloed houden of plotselings opkomen
Multifinaliteit: ontwikkelingspaden die uiteenlopen naar verschillende eindpunten.
Equifinaliteit: meerdere startpunten die bij hetzelfde punt eindigen.
Opzetten van onderzoek binnen de ontwikkelingspsychopathologie is moeilijk, alles al vanaf
voor de geboorte in de gaten houden. Het is dus nooit perfect, momentopnames waarin
iets van context niet gezien wordt.
Week 1; Unified model
Unified model van Sameroff – ‘A unified theorie of development: A dialectic integration of
nature and nurture’
Van baby tot volwassene
- Voorspellen ontwikkelingsuitkomsten
o Nature vs nurture: aangeboren of omgeving spelen beide een rol in wie je
bent. (Wat welk deel is moeilijk te verklaren, 10% van de genen pas weten te
plaatsen)
o Continuïteit (context van het kind blijft hetzelfde) vs verandering (het ene
willen verklaren van het andere): zijn altijd opzoek naar continuïteit, het een
vanuit het ander voorspellen. Kunnen niet zonder meer uitgaan van
continuïteit, al lijkt het wel meer waarschijnlijk zo lang de context hetzelfde
blijft.
4 modellen van ontwikkeling
1. Personal change model
2. Contextual model
3. Regulation model
4. Representational model
Personal change model
Ontwikkeling werd gezien als groei Niet lineair maar in
stappen (Piaget)
Nadelen
- Personal change model is te simpel om complexiteit van ontwikkeling te vatten.
- Houdt geen rekening met uniciteit kind, elk kind is anders
- Houdt geen rekening met verschillende tempo’s van ontwikkeling. (Premature
kinderen, blijven achterlopen en kunnen geen inhaalslag maken. Is deels ook wel zo,
maar wanneer je dit uitsplitst naar SES verdwijnt het context kan compenseren
voor een slechte start)
,Contextual model
Sociaal-ecologisch model van Bronfenbrenner: kind tot context en context met elkaar
verhouden
Elke context heeft risico- en beschermende factoren.
Nadeel:
- Onderzoek als je rekening moet houden met al deze contexten enorme
studiepopulaties
Oplossing: risico-index; uit elke context een paar elementen kiezen die een risico vormen
voor het kind
Hoe meer risico’s hoe lager het IQ.
Nadeel: geen gewogen risico’s, wat weegt
zwaarder.
Onderzoek: risico-index werkt goed wanneer
de risico’s gecorreleerd zijn. Helpt wanneer ze
uit verschillende contexten komen.
Conclusie: risico-index simpele manier om
naar risico’s te kijken in de context, maar ook
een over simplificatie.
Zelfregulatie model
‘’Zelfregulatie is een breed begrip dat betrekking heeft op zowel cognitieve vaardigheden als
op gedrag. Deze vaardigheden stellen ons in staat om onze eigen emoties, impulsen en
gedrag aan te passen en vervolgens doelgerichte acties uit te voeren.’’
Verbonden aan executieve functies, vooral
impulscontrole
, - Baby’s kunnen zelf eerst nog niks reguleren, daar heb je andere voor nodig.
- Zelfregulatie is verbonden met anderen regulatie: Zelfregulatie ontwikkelt zich adhv
een goed voorbeeld. (Ook interesseontwikkeling)
- Steeds minder afhankelijk door regulatie van anderen.
- Transactionele ontwikkeling: Kind wordt beïnvloed in de zelfregulatie, maar ook
andersom
Voorbeeld: vroeggeboorte kind Ouder angstig en over beschermend kind minder
zelfstandig ouders gaan zich terugtrekken kan bij kind leiden tot een afgewezen
gevoel, minder sociaal vaardig
Unified model: alle modellen geïntegreerd
- Midden: niveau kind; biologisch en psychologisch (startpunt personal change model)
- Omheen alle contexten vanuit het contextual model
- Dimensie van tijd: linker model kantelen dan krijg je rechter model. Trapsgewijs want
is niet lineair.
- Veranderingen kan komen door wat het kind zelf kan, maar ook door wat van
anderen wordt verwacht van het kind. In periode van overgang pijltjes; spanningsveld
tussen wat het kind kan en wat omgeving verwacht.
- In volwassenheid lijkt ring van context heel klein: die is alsnog wel heel belangrijk
want vormen hoe we functioneren.
-
Representational model: 4e model dat in unified model gaat.
- Representaties die mensen hebben van de werkelijkheid en hoe die overeenkomen
met de werkelijkheid.
- Ouders kijken altijd door een andere bril naar hun eigen kind door eigen ervaringen
- Ervaringen cognitieve representaties van hun kind = subjectief verwachtingen
(kan ik er wat aan doen als het kind huilt gedrag (ga ik erheen) nieuwe ervaring
(kind wordt getroost of niet)
- Causaliteit is moeilijk te achterhalen. Wat is nu eigenlijk de werkelijkheid? Subjectief
of objectief? Causaliteit vaststellen is hierbij heel moeilijk. We zijn vaker
geïnteresseerd in de subjectieve beleving dan in de objectieve beleving.
, - Bottomline: bij onderzoek naar wisselwerking tussen ouder en kinderen meten we
eigenlijk hoe hun representaties over elkaar zijn en niet hoe de realiteit is. Maar meer
geïnteresseerd in dan in de objectieve feiten.
Kennisclip 2, ontwikkelingspsychopathologie
Alles wat een mens meemaakt blijft meetellen in de ontwikkeling. Deze ontwikkeling staat
nooit op zich, ervaringen kunnen langdurig invloed houden of plotselings opkomen
Multifinaliteit: ontwikkelingspaden die uiteenlopen naar verschillende eindpunten.
Equifinaliteit: meerdere startpunten die bij hetzelfde punt eindigen.
Opzetten van onderzoek binnen de ontwikkelingspsychopathologie is moeilijk, alles al vanaf
voor de geboorte in de gaten houden. Het is dus nooit perfect, momentopnames waarin
iets van context niet gezien wordt.
