Scheikunde Samenvatting TW4
Hoofdstuk 8 – Zuren
Paragraaf 1
Een oplossing kan zuur (pH < 7), basisch (pH > 7) of neutraal (pH=7) zijn. Om het verschil in
zuurgraad in een getalwaarde te kunnen weergeven, gebruik je de pH. Bij de pH kijk je alleen naar de
decimalen voor significantie.
Een zuur: deeltje dat H+ kan afstaan in/aan water
Zuur: aanwezigheid van H+ of H3O+ ionen
Indicatoren zijn stoffen die een zure oplossing een andere kleur hebben dan in een basische
oplossing. De indicator lakmoes geeft alleen aan of een oplossing zuur of basisch is. Met universeel
indicatorpapier kun je de pH-waarde van een oplossing vaststellen. Zie BiNaS 52A.
Paragraaf 2:
Als een zuur een H+ ion afstaat aan een watermolecuul. Hierbij ontstaan
H3O+-ionen, de zogenaamde oxoniumionen.
Je hebt 2 soorten zuren:
Sterk zuur: splitst volledig in ionen (a)
Zwak zuur: splitst niet volledig in ionen (b)
Bij een sterk zuur is er sprake van een aflopende reactie met water. Bij
een zwak zuur en er is dan sprake van een evenwichtsreactie.
Paragraaf 3:
Organische zuren zijn stoffen waarvan de moleculen een koolstofskelet hebben. Hiernaast staat de
karakteristieke groep van een organisch zuur. Als deze groep aanwezig is in een molecuul, dan is de
stof een zuur en kan het dus een H+-ion afstaan. Zuren die meerdere H+-ionen af kunnen staan zijn
meerwaardige zuren.
, In een reactievergelijking ontstaat er niet alleen een H3O+-ion maar ook een negatief geladen ion.
Dit ion is het zuurrestion.
Zuren zonder koolstofskelet noem je anorganische zuren. Bij instabiele zuren zoals koolzuur en
zwaveligzuur kan een 2e reactie ontstaan. Het zuur is dus in staat om 2 H3O+-ionen te laten ontstaan.
Sommige ionen kunnen ook reageren als zuur. Zie BiNaS 49 voor een groot aantal sterke en zwakke
zuren.
Paragraaf 4:
pH= -log[H+]
[H+] = 10-pH
Het aantal significante cijfers in de [H3O+] is gelijk aan het aantal decimalen in de pH.
De pH van een sterk zuur kun je rechtstreeks berekenen uit de molariteit van de oplossing. Er is
sprake van een aflopende reactie.
Een zwak zuur is niet volledig gesplitst in ionen, dus je kunt nu de [H+] niet rechtstreeks berekenen
uit de molariteit van de oplossing. Er is sprake van een evenwicht, hierbij kan je dus ook een
evenwichtsvoorwaarde opstellen.
Bij zwakke zuren maak je
dus een BOE-tabel en
stel je een
evenwichtsvoorwaarde
op. In BiNaS 49 kan je de
Kz waarde vinden.
Hoofdstuk 8 – Zuren
Paragraaf 1
Een oplossing kan zuur (pH < 7), basisch (pH > 7) of neutraal (pH=7) zijn. Om het verschil in
zuurgraad in een getalwaarde te kunnen weergeven, gebruik je de pH. Bij de pH kijk je alleen naar de
decimalen voor significantie.
Een zuur: deeltje dat H+ kan afstaan in/aan water
Zuur: aanwezigheid van H+ of H3O+ ionen
Indicatoren zijn stoffen die een zure oplossing een andere kleur hebben dan in een basische
oplossing. De indicator lakmoes geeft alleen aan of een oplossing zuur of basisch is. Met universeel
indicatorpapier kun je de pH-waarde van een oplossing vaststellen. Zie BiNaS 52A.
Paragraaf 2:
Als een zuur een H+ ion afstaat aan een watermolecuul. Hierbij ontstaan
H3O+-ionen, de zogenaamde oxoniumionen.
Je hebt 2 soorten zuren:
Sterk zuur: splitst volledig in ionen (a)
Zwak zuur: splitst niet volledig in ionen (b)
Bij een sterk zuur is er sprake van een aflopende reactie met water. Bij
een zwak zuur en er is dan sprake van een evenwichtsreactie.
Paragraaf 3:
Organische zuren zijn stoffen waarvan de moleculen een koolstofskelet hebben. Hiernaast staat de
karakteristieke groep van een organisch zuur. Als deze groep aanwezig is in een molecuul, dan is de
stof een zuur en kan het dus een H+-ion afstaan. Zuren die meerdere H+-ionen af kunnen staan zijn
meerwaardige zuren.
, In een reactievergelijking ontstaat er niet alleen een H3O+-ion maar ook een negatief geladen ion.
Dit ion is het zuurrestion.
Zuren zonder koolstofskelet noem je anorganische zuren. Bij instabiele zuren zoals koolzuur en
zwaveligzuur kan een 2e reactie ontstaan. Het zuur is dus in staat om 2 H3O+-ionen te laten ontstaan.
Sommige ionen kunnen ook reageren als zuur. Zie BiNaS 49 voor een groot aantal sterke en zwakke
zuren.
Paragraaf 4:
pH= -log[H+]
[H+] = 10-pH
Het aantal significante cijfers in de [H3O+] is gelijk aan het aantal decimalen in de pH.
De pH van een sterk zuur kun je rechtstreeks berekenen uit de molariteit van de oplossing. Er is
sprake van een aflopende reactie.
Een zwak zuur is niet volledig gesplitst in ionen, dus je kunt nu de [H+] niet rechtstreeks berekenen
uit de molariteit van de oplossing. Er is sprake van een evenwicht, hierbij kan je dus ook een
evenwichtsvoorwaarde opstellen.
Bij zwakke zuren maak je
dus een BOE-tabel en
stel je een
evenwichtsvoorwaarde
op. In BiNaS 49 kan je de
Kz waarde vinden.
