Titel: Het meisje en de soldaat
Auteur Illustrator: Aline Sax, Ann De Bode
Uitgeverij: Uitgeverij de eenhoorn bvba
Oorspronkelijk jaar van uitgave: 2013
Oorspronkelijke taal: Nederlands
Leesboek/ prentenboek: Leesboek
Aantal pagina’s: 94
VERHAALANALYSE
Fictie / Non-fictie: Fictie (maar wel mogelijk waargebeurd?)
Genre (volgens didactiek): Oorlogsverhaal. WOI.
Thema’s (in trefwoorden): Oorlog, Vriendschap, Blind zijn
Leeftijd van de doelgroep: 3e graad
Hoofd- en nevenpersonages:
Blind meisje: Round character: Een lief meisje dat wendingen meemaakt waardoor verdriet en angst
aanwezig is.
Soldaat: Round character: Een afstandelijke man die wendingen doormaakt en angst en
zelfmoordgedachten kent, maar ook liefde en vriendschap.
Gebeurtenissen (summier):
Een blind meisje gaat elke dag op een bankje buiten de herberg zitten, op een dag zit er nog iemand
op de bank. Iemand die ruikt naar soldaat, maar met een extra onbekende geur.
De tweede dag stelt ze de vraag van waar hij komt, hij zegt afrika. Hij mag de herberg niet in omdat
‘negers’ niet binnen mogen daar. Elke dag zitten ze samen op het bankje en verteld hij haar over zijn
thuisland en zijn familie. Tot op een dag dat hij niet meer komt.
Er is een bombardement geweest en hij zat bedolven in een loopgraf. Hij is bij het veldhospitaal
binnengebracht en gelijktijdig is het meisje op zoek naar hem omdat hij al enkele dagen niet geweest
is.
Ze wordt op een paard meegenomen door een soldaat naar het veldhospitaal, daar krijgt ze eten en
kan ze blijven slapen. De dag erna blijkt de soldaat niet meer in het hospitaal te zijn en denken ze dus
dat hij dood is. Dit is niet het geval hij is weggelopen daar en ligt in een gracht. Waar ze hem
uiteindelijk vinden doordat het paard vast raakt in prikkeldraad.
Ze zijn herenigd.
Tijd: Het verhaal bevat meerdere sprongen in de tijd maar speelt zich wel chronologisch af. De
sprongen zijn deels overlappend door de wissel van standpunt. Er is sprake van versnelling want de
verteltijd is korter dan de vertelde tijd.
Ruimte: Het verhaal speelt zich af bij de herberg en onderweg naar het front. De ruimtes zijn visueel
niet beschreven aangezien het hoofdpersonage niks ziet maar wel met geuren. De ruimtes die de de
soltaat ziet zijn heel kort en bondig beschreven. Alles zorgt wel voor een extra akelige sfeer.
Vertelstandpunt: Wisselend vanuit de 2 personages. Personele hij/zij verteller maar met innerlijke
dialogen.
Stijl: De bladzijdes hebben verschillende kleuren naargelang wiens standpunt er verwoord wordt. Het
lettertype is aangenaam om te lezen en het taalgebruik is duidelijk. Er komen enkele vaktermen aan
bod zoals triage en veldhospitaal etc.