Presentatie informatie opdracht 4 project.
De gronden voor bestuurdersaansprakelijkheid zijn:
1. Onbehoorlijke taakvervulling art. 2:9 BW (intern).
Hierin stelt de rechtspersoon de bestuurders dus aansprakelijk!
Onbehoorlijke taakvervulling
Een bestuurder moet wel zijn taak behoorlijk vervullen. Wat betekent behoorlijke taakvervulling?:
Het Panmo arrest bepaalt dat er sprake is van onbehoorlijke taakvervulling als geen redelijk denkend
bestuur onder dezelfde omstandigheden zo gehandeld zou hebben.
Ernstig verwijt
Daarnaast moet er sprake zijn van ernstig verwijt. Als er in strijd met de statutaire bepalingen wordt
gehandeld, kan er aangenomen worden dat er sprake is van ernstig verwijt volgens arrest
Berghuizer/Papierfabriek.
Als er geen sprake is van handelen in strijd met de statutaire bepalingen, moeten we kijken naar alle
omstandigheden van het geval volgens het arrest Staleman/Van der Ven.
Hieronder vallen in ieder geval de volgende omstandigheden:
- De aard van de door de rechtspersonen uitgeoefende activiteiten;
- De in het algemeen daaruit vloeiende risico’s;
- Taakverdeling binnen het bestuur;
- De eventueel voor het bestuur geldende richtlijnen;
- Gegevens waarover de bestuurder beschikte of behoorde te beschikken ten tijde van de aan
hem verweten beslissing of gedraging;
- Het inzicht en de zorgvuldigheid die mogen worden verwacht van een bestuurder die voor
zijn taak berekend is en deze nauwgezet vervult.
Het moet echt gaan om schuldige verwaarlozing van een taak die leidt tot aansprakelijkheid. Kleine
fouten, risicootjes, onjuiste beoordelingen vallen daar niet onder.
Hoofdelijke aansprakelijkheid
Iedere bestuurder is voor het geheel hoofdelijk aansprakelijk art. 6:6 BW als hij zich niet kan
disculperen. Er is sprake van een collectieve verantwoordelijkheid. Wanneer één bestuurder in de
fout gaat, zijn alle bestuurders hoofdelijk aansprakelijk.
Disculperen
De bestuurder kan zich misschien disculperen art. 2:9 lid 2 BW. Dat is een uitzondering want de
regel is dat je aansprakelijk bent voor het geheel. Een bestuurder kan zich disculperen door aan te
tonen dat hem geen ernstig verwijt treft (bijvoorbeeld omdat er een taakverdeling was) en dat hij
niet nalatig is geweest in het treffen van maatregelen om de gevolgen van de tekortkoming af te
wenden. Dat is moeilijk voor een bestuurder om te bewijzen.
Taakverdeling
De bestuurder heeft tot taak: alle taken die niet aan een andere bestuurder zijn toebedeeld. Die
taakverdeling moet in principe ook vast staan in de statuten. Je kunt je alleen beroepen op
taakverdeling in het bestuur als de statuten daarvoor een basis bieden. Wanneer er dus sprake is van
een duidelijke taakverdeling kan een individuele bestuurder in dat geval de onbehoorlijke
, taakvervulling verweren door aan te tonen dat dit niet in zijn takenpakket zat. In de praktijk heeft dit
slechts kans van slagen op het moment dat de bestuurder niet verwijtbaar stil heeft gezeten.
Algemene gang van zaken
Art. 2:9 lid 2 bepaalt dat elke bestuurder verantwoordelijkheid voor de algemene gang van zaken
draagt. Hij is geheel aansprakelijk ter zake van onbehoorlijk bestuur, tenzij hem geen ernstig verwijt
kan worden gemaakt en hij niet nalatig is geweest in het treffen van maatregelen om de gevolgen
van onbehoorlijk bestuur af te wenden.
Decharge = kwijting
Het is het kwijtschelden van de aansprakelijkheid. Dit is mogelijk. Aangezien art. 2:9 BW van
dwingend recht is kan deze interne aansprakelijkheid niet worden uitgesloten. Wel kan de
vennootschap achteraf decharge verlenen aan de bestuurders wat inhoudt dat zij afstand doet van
haar mogelijke vordering op de aansprakelijke bestuurders. Deze decharge werkt ook jegens de
curator indien de vennootschap nadien failliet wordt verklaard.
Hoe zit het met bewijs?
De vennootschap of de curator moet stellen en bewijzen dat hier sprake van is.
DIA INFO:
Wat is het?
Vereisten:
o Onbehoorlijke taakvervulling (Panmo arrest)
o Ernstig verwijt (Berghuizer/Papierfabriek arrest en Staleman/Van der Ven arrest)
Uitzonderingen?
o Hoofdelijk aansprakelijk
o Disculperen
o Taakverdeling
o Decharge
Conclusie casus
De gronden voor bestuurdersaansprakelijkheid zijn:
1. Onbehoorlijke taakvervulling art. 2:9 BW (intern).
Hierin stelt de rechtspersoon de bestuurders dus aansprakelijk!
Onbehoorlijke taakvervulling
Een bestuurder moet wel zijn taak behoorlijk vervullen. Wat betekent behoorlijke taakvervulling?:
Het Panmo arrest bepaalt dat er sprake is van onbehoorlijke taakvervulling als geen redelijk denkend
bestuur onder dezelfde omstandigheden zo gehandeld zou hebben.
Ernstig verwijt
Daarnaast moet er sprake zijn van ernstig verwijt. Als er in strijd met de statutaire bepalingen wordt
gehandeld, kan er aangenomen worden dat er sprake is van ernstig verwijt volgens arrest
Berghuizer/Papierfabriek.
Als er geen sprake is van handelen in strijd met de statutaire bepalingen, moeten we kijken naar alle
omstandigheden van het geval volgens het arrest Staleman/Van der Ven.
Hieronder vallen in ieder geval de volgende omstandigheden:
- De aard van de door de rechtspersonen uitgeoefende activiteiten;
- De in het algemeen daaruit vloeiende risico’s;
- Taakverdeling binnen het bestuur;
- De eventueel voor het bestuur geldende richtlijnen;
- Gegevens waarover de bestuurder beschikte of behoorde te beschikken ten tijde van de aan
hem verweten beslissing of gedraging;
- Het inzicht en de zorgvuldigheid die mogen worden verwacht van een bestuurder die voor
zijn taak berekend is en deze nauwgezet vervult.
Het moet echt gaan om schuldige verwaarlozing van een taak die leidt tot aansprakelijkheid. Kleine
fouten, risicootjes, onjuiste beoordelingen vallen daar niet onder.
Hoofdelijke aansprakelijkheid
Iedere bestuurder is voor het geheel hoofdelijk aansprakelijk art. 6:6 BW als hij zich niet kan
disculperen. Er is sprake van een collectieve verantwoordelijkheid. Wanneer één bestuurder in de
fout gaat, zijn alle bestuurders hoofdelijk aansprakelijk.
Disculperen
De bestuurder kan zich misschien disculperen art. 2:9 lid 2 BW. Dat is een uitzondering want de
regel is dat je aansprakelijk bent voor het geheel. Een bestuurder kan zich disculperen door aan te
tonen dat hem geen ernstig verwijt treft (bijvoorbeeld omdat er een taakverdeling was) en dat hij
niet nalatig is geweest in het treffen van maatregelen om de gevolgen van de tekortkoming af te
wenden. Dat is moeilijk voor een bestuurder om te bewijzen.
Taakverdeling
De bestuurder heeft tot taak: alle taken die niet aan een andere bestuurder zijn toebedeeld. Die
taakverdeling moet in principe ook vast staan in de statuten. Je kunt je alleen beroepen op
taakverdeling in het bestuur als de statuten daarvoor een basis bieden. Wanneer er dus sprake is van
een duidelijke taakverdeling kan een individuele bestuurder in dat geval de onbehoorlijke
, taakvervulling verweren door aan te tonen dat dit niet in zijn takenpakket zat. In de praktijk heeft dit
slechts kans van slagen op het moment dat de bestuurder niet verwijtbaar stil heeft gezeten.
Algemene gang van zaken
Art. 2:9 lid 2 bepaalt dat elke bestuurder verantwoordelijkheid voor de algemene gang van zaken
draagt. Hij is geheel aansprakelijk ter zake van onbehoorlijk bestuur, tenzij hem geen ernstig verwijt
kan worden gemaakt en hij niet nalatig is geweest in het treffen van maatregelen om de gevolgen
van onbehoorlijk bestuur af te wenden.
Decharge = kwijting
Het is het kwijtschelden van de aansprakelijkheid. Dit is mogelijk. Aangezien art. 2:9 BW van
dwingend recht is kan deze interne aansprakelijkheid niet worden uitgesloten. Wel kan de
vennootschap achteraf decharge verlenen aan de bestuurders wat inhoudt dat zij afstand doet van
haar mogelijke vordering op de aansprakelijke bestuurders. Deze decharge werkt ook jegens de
curator indien de vennootschap nadien failliet wordt verklaard.
Hoe zit het met bewijs?
De vennootschap of de curator moet stellen en bewijzen dat hier sprake van is.
DIA INFO:
Wat is het?
Vereisten:
o Onbehoorlijke taakvervulling (Panmo arrest)
o Ernstig verwijt (Berghuizer/Papierfabriek arrest en Staleman/Van der Ven arrest)
Uitzonderingen?
o Hoofdelijk aansprakelijk
o Disculperen
o Taakverdeling
o Decharge
Conclusie casus
