Wonen in Nederland Hoofdstuk 3
3.1 stad en platteland
Kenmerken
In Nederland woont 80% van de Nederlandse bevolking in steden. De rest woont
in een dorp of op het platteland. Kenmerkend voor een stad zijn; de vele
bebouwing, dicht op elkaar, vaak hoogbouw, hoge bevolkingsdichtheid, veel
voorzieningen. Kenmerkend voor een dorp; er wonen minder mensen, de
woningdichtheid is laag, veel ruimte om de huizen, vooral (of alleen maar)
laagbouw en het aantal voorzieningen is (zeer) beperkt. Kenmerkend voor het
platteland (of het landelijk gebied): nog minder bebouwing dan in een dorp, veel
open ruimte. De landbouw neemt de meeste ruimte in, daarna de
natuurgebieden. In de buurt van de grote steden zijn ook
recreatiemogelijkheden. Om de mate van verstedelijking te meten wordt de
adressendichtheid (het aantal adressen binnen een cirkel van 1km rond een
bepaald adres) gebruikt.
Steden in soorten en maten
Als steden groeien komen er steeds meer nieuwbouwwijken en bouwterreinen
rond het centrum. Afhankelijk van de grootte van het stedelijk gebied, wordt het
gebied aangeduid met de begrippen agglomeratie (Wanneer een stad tegen
andere plaatsen in de buurt aangroeit) stadsgewest (een stad of agglomeratie
met daaromheen kleinere plaatsen die samen een functioneel geheel vormen) en
stedelijk gebied (meestal aan elkaar gegroeid tot een stedelijk gebied). De
belangrijkste stad van de agglomeratie is de centrale stad (de stad met de
meeste inwoners, het meeste werk en de meeste voorzieningen.) Bij een
stadsgewest zijn de plaatsen ruimtelijk van elkaar gescheiden, maar ze maken
allemaal gebruik van de voorzieningen in de centrale stad. In Nederland zit er
tussen de stadsgewesten weinig open ruimte en zijn ze meestal aan elkaar
, gegroeid tot een stedelijk gebied.
Krimp naast groei
Binnen Nederland zijn er echter grote verschillen in bevolkingsgroei. Bijna de
helft van de Nederlanders woont in de Randstad. De bevolking in de Randstad en
Groningen, Nijmegen, Eindhoven en Zwolle groeit veel sneller dan in de rest van
het land. Deze groei wordt vooral door hogere geboortecijfers, maar ook door
buitenlandse en binnenlandse migratie veroorzaakt.
Er zijn vier krimpgebieden (De gebieden waar de bevolkingsdaling het sterkst is)
in Nederland: Delfzijl en omgeving (= Noord-Groningen), Oost-Groningen,
Zeeuws-Vlaanderen en Zuid-Limburg (= Parkstad Limburg). De verwachting is dat
de bevolking van de vier grote steden en de middelgrote gemeenten zal groeien
en de kleinere gemeenten verder krimpen.
Het dorp verandert
In gebieden met bevolkingskrimp worden minder kinderen geboren en gaan
gezinnen met kinderen naar de grotere steden. Jongeren en hoogopgeleiden in
krimpgebieden trekken naar grotere steden. Daar zijn de meeste
opleidingsmogelijkheden en meer banen. Door het vertrek van de jongeren
neemt de vergrijzing (Het aandeel ouderen in de totale bevolking neemt toe).
Door de afname van de bevolking en dan vooral de jongere bevolking, verdwijnen
voorzieningen. Ook zijn minder, of soms andere, woningen nodig.
Bevolkingskrimp betekent niet altijd dat er ook minder huishoudens zijn. Door
echtscheidingen of jongeren die zelfstandig gaan wonen, neemt het aantal
huishoudens toe.
3.1 stad en platteland
Kenmerken
In Nederland woont 80% van de Nederlandse bevolking in steden. De rest woont
in een dorp of op het platteland. Kenmerkend voor een stad zijn; de vele
bebouwing, dicht op elkaar, vaak hoogbouw, hoge bevolkingsdichtheid, veel
voorzieningen. Kenmerkend voor een dorp; er wonen minder mensen, de
woningdichtheid is laag, veel ruimte om de huizen, vooral (of alleen maar)
laagbouw en het aantal voorzieningen is (zeer) beperkt. Kenmerkend voor het
platteland (of het landelijk gebied): nog minder bebouwing dan in een dorp, veel
open ruimte. De landbouw neemt de meeste ruimte in, daarna de
natuurgebieden. In de buurt van de grote steden zijn ook
recreatiemogelijkheden. Om de mate van verstedelijking te meten wordt de
adressendichtheid (het aantal adressen binnen een cirkel van 1km rond een
bepaald adres) gebruikt.
Steden in soorten en maten
Als steden groeien komen er steeds meer nieuwbouwwijken en bouwterreinen
rond het centrum. Afhankelijk van de grootte van het stedelijk gebied, wordt het
gebied aangeduid met de begrippen agglomeratie (Wanneer een stad tegen
andere plaatsen in de buurt aangroeit) stadsgewest (een stad of agglomeratie
met daaromheen kleinere plaatsen die samen een functioneel geheel vormen) en
stedelijk gebied (meestal aan elkaar gegroeid tot een stedelijk gebied). De
belangrijkste stad van de agglomeratie is de centrale stad (de stad met de
meeste inwoners, het meeste werk en de meeste voorzieningen.) Bij een
stadsgewest zijn de plaatsen ruimtelijk van elkaar gescheiden, maar ze maken
allemaal gebruik van de voorzieningen in de centrale stad. In Nederland zit er
tussen de stadsgewesten weinig open ruimte en zijn ze meestal aan elkaar
, gegroeid tot een stedelijk gebied.
Krimp naast groei
Binnen Nederland zijn er echter grote verschillen in bevolkingsgroei. Bijna de
helft van de Nederlanders woont in de Randstad. De bevolking in de Randstad en
Groningen, Nijmegen, Eindhoven en Zwolle groeit veel sneller dan in de rest van
het land. Deze groei wordt vooral door hogere geboortecijfers, maar ook door
buitenlandse en binnenlandse migratie veroorzaakt.
Er zijn vier krimpgebieden (De gebieden waar de bevolkingsdaling het sterkst is)
in Nederland: Delfzijl en omgeving (= Noord-Groningen), Oost-Groningen,
Zeeuws-Vlaanderen en Zuid-Limburg (= Parkstad Limburg). De verwachting is dat
de bevolking van de vier grote steden en de middelgrote gemeenten zal groeien
en de kleinere gemeenten verder krimpen.
Het dorp verandert
In gebieden met bevolkingskrimp worden minder kinderen geboren en gaan
gezinnen met kinderen naar de grotere steden. Jongeren en hoogopgeleiden in
krimpgebieden trekken naar grotere steden. Daar zijn de meeste
opleidingsmogelijkheden en meer banen. Door het vertrek van de jongeren
neemt de vergrijzing (Het aandeel ouderen in de totale bevolking neemt toe).
Door de afname van de bevolking en dan vooral de jongere bevolking, verdwijnen
voorzieningen. Ook zijn minder, of soms andere, woningen nodig.
Bevolkingskrimp betekent niet altijd dat er ook minder huishoudens zijn. Door
echtscheidingen of jongeren die zelfstandig gaan wonen, neemt het aantal
huishoudens toe.
