Samenvatting Anatomie en Pathologie: bloed, het oor, het oog

Anatomie: Het oor

Geluid bestaat uit trillingen in de lucht die worden opgevangen door de oren.
Mechanosensoren in de oren zetten deze prikkels om in elektrische signalen. Deze signalen
worden verzonden naar de hersenen waar ze worden geanalyseerd.
Bepaalde delen van het oor ontvangen en geven de prikkels door. Hierbij gaat het om:
- Het buitenoor (auris externa): verantwoordelijk voor het opvangen van prikkels.
Bestaat uit:
De oorschelp (concha auriculae)
De uitwendige gehoorgang (loopt tot het trommelvlies)
Het trommelvlies (membrana tympani)
Een otitis externa is dus een ontsteking van het buitenoor. Itis = ontsteking, externa =
buiten.
- Het middenoor (concha auriculae): geeft de prikkels door aan het binnenoor. Deze is
verbonden met de keelholte. Deze verbinding wordt gevormd door de buis van
Eustachius, wat deel uitmaakt van het oor. Dankzij deze buis blijft de druk in het
middenoor gelijk aan die buiten het oor.
- Het trommelvlies (membrana tympani): verbindt het buitenoor met het middenoor.
In het middenoor liggen de gehoorbeentjes: de hamer, het aambeeld, de stijgbeugel.
- Het binnenoor (auris interna): bestaat uit verschillende holten die worden omgeven
door een vlies. Ook wel het vliezig labyrint genoemd. Dit is gevuld met een vloeistof
genaamd, endolymfe.
Ook het slakkenhuis bevindt zich in het binnenoor, dit is ook gevuld met endolymfe
en heeft haarcellen. Als een geluidssignaal hier aankomt zetten de trillingen de
vloeistof in beweging. Dit activeert de haarcellen, die deze trillingen omzetten in
elektrische signalen. Deze worden via de gehoorzenuw naar het centrale
zenuwstelsel gestuurd.

, Het evenwicht
Het binnenoor bevat het evenwichtsorgaan dat je evenwicht regelt. Deze is opgebouwd uit
het voorhof en drie halfcirkelvormige kanalen.

Het voorhof (vestibulum)
Dit ligt om twee met vloeistof (endolymfe) gevulde vliezige zakjes heen, de statolietorganen.
Deze zakjes hebben als belangrijkste functie om het houdingsevenwicht te handhaven bij
stilstaan.
Beide zakjes bevatten een geleiachtige laag waarin zich haarcellen (stereocilia) bevinden. Dit
zijn mechanosensoren. Op de laag ligt het oorsteenmembraan. Op dit membraan liggen de
oorsteentjes. De positie hiervan is bij stilstaan afhankelijk van de zwaartekracht. Afhankelijk
van de positie van het hoofd trekken de oorsteentjes het geleiachtige membraan naar een
bepaalde richting.
De andere functie is het opmerken van plotselinge vertragingen en versnellingen.

De halfcirkelvormige kanalen
Deze hebben als functie het waarnemen van rotaties van het hoofd. De kanalen liggen zo dat
elk van de drie een bepaalde rotatie kan waarnemen. Dit zijn:
- Het hoofd van rechts naar links bewegen
- Het hoofd van boven naar beneden bewegen
- Het oor naar de linker- of rechterschouder bewegen en weer terug

Aan het einde van elk kanaal bevindt zich een verwijding van het kanaal (ampulla). Hierin
bevindt zich een verhoging met steun- en haarcellen die in een geleiachtige laag liggen. Hier
bevinden zich geen gehoorsteentjes. Als het hoofd roteert beweegt endolymfe in het kanaal.
De hoeveelheid elektrische signalen per seconde wordt door de hersenen geanalyseerd om
de rotatie waar te nemen.


Pathologie: het oor

Doofheid en slechthorendheid
De aard van gehoorverlies kan zijn:
- Geleidingsverlies: de geleiding van de gehoorgang, het trommelvlies en/of de
gehoorbeentjes functioneert niet naar behoren
- Perceptief verlies: door een gestoorde ontvangst van geluidstrillingen in het
slakkenhuis
- Centraal verlies: het probleem ligt bij de verwerking van de geluidssignalen in de
hersenen
- Functioneel verlies: kan niet in testen worden aangetoond, ook wel psychogeen
verlies

Tinnitus (oorsuizen)
Dit is het constant horen van geluid, zonder dat het er daadwerkelijk is. oorzaken kunnen
zijn: