Boekverslag Noodlot
I. Informatie
Titel: Noodlot
Schrijver: Louis Couperus
Genre: psychologische roman
Uitgever: Astoria Uitgeverij
Jaar van eerste uitgave: 1890
Jaar uitgave gelezen boek: 2012
Bladzijdes: 150
1. Titel
De eerste keer trof het noodlot hen, zodat ze elkaar twee jaar lang niet meer zagen. Ook de
tweede keer werden ze door het noodlot getroffen, toen ze samen zelfmoord pleegden.
In het begin heeft het noodlot hen in Noorwegen bijeen gebracht en het noodlot heeft hen ook
samen laten sterven. Je zou haast zeggen dat dit noodlot Bertie zou zijn, omdat hij ervoor heeft
gezorgd dat ze naar Noorwegen gingen en dat ze uit elkaar gingen en indirect ook dat Frank en
Eve samen zelfmoord pleegden.
De titel is gebaseerd op het noodlot dat de twee geliefden Frank en Eve treft. In de tekst wordt
regelmatig verwezen naar dit noodlot. Het blijkt o.a. uit de volgende tekstpassages:
‘Het noodlot had gewild, dat hij Eve en Frank samen zou brengen.’
‘Neen, dat was alles de schuld van het noodlot, niemand had enige schuld, alles was de schuld
van het noodlot.’
‘Het is het noodlot, dat het niet heeft willen laten breken.’
Ook gebruikt Bertie het noodlot als excuus voor zijn valse gedrag.
2. Ondertitel
-
3. Motto
-
4. Opdracht
Aan Frans Netcher
Frans Netscher (1864 – 1923) was een Nederlandse letterkundige en journalist.
5. Thema
Ik denk dat het thema van dit boek het noodlot is, en dan vooral met de gedachte dat het
leven wordt bepaald door het noodlot / de mens vindt het Geluk niet in deze door het Noodlot
beheerste wereld.
, Het Noodlot schakelt elke handeling en elke gebeurtenis aan een volgende, tot het
dramatische einde. De mens is dus in feite niet meer dan een toneelspeler: hij speelt in deze
wereld een door het Noodlot vastgestelde rol. Het is om die reden dat Couperus in Noodlot
voortdurend dramatisch te werk gaat.
Het is het lot dat Eve en Frank bij elkaar drijft en als ze vervolgens door Bertie uit elkaar
worden gedreven, geeft hij de schuld aan het noodlot. Het noodlot dwingt hem om zo te
handelen. Zo wordt elke gebeurtenis verklaard/goedgepraat door het noodlot.
Eigenlijk is Bertie degene die (indirect) voor veel van deze gebeurtenissen zorgt. Je zou hem
min of meer het noodlot kunnen noemen.
Al direct op de eerste bladzijde antwoordt Bertie op Franks vraag hoe hij in Londen komt:
'Misschien niet zoo heel toevallig!' (iets wat later bij de ontmoeting Frank-Eve in
Scheveningen bijna woordelijk wordt herhaald door de dan nog niet in het Noodlot gelovende
Eve).
Een heel belangrijk onderdeel van dit noodlotsmotief is de vraag of de mens enige vrije wil
heeft en daardoor in staat is zelf de loop der gebeurtenissen te beïnvloeden. Bertie wil de
geliefden Frank en Eve scheiden, maar ziet al gauw in dat dit niet kan: 'het was
krankzinnigheid de vuist te ballen tegen het fatum, zoo machtig, zoo oppermachtig .. .' (p. 41)
Al heeft hij weleens het idee dat hij zelf iets kan doen, toch blijft hij dit standpunt tot het eind
toe verdedigen en als excuus gebruiken.
Aan het eind van het laatste hoofdstuk bekeren Frank en Eve zich tot het geloof van Bertie.
Frank heeft in de gevangenis nagedacht en is tot de conclusie gekomen dat Bertie gelijk
heeft. Ook Eve ziet dat ten slotte in. Gelukkig worden, samen, kan alleen nog maar door
samen te sterven.
6. Motieven
Het lot beïnvloeden
Net zoals dit een deel van het thema is, is het ook een veel voorkomend motief. Alles
en iedereen in het boek heeft een lot. Iets wat opvalt aan Bertie is dat hij alles
probeert goed te praten door het lot erbij te betrekken. Het lot zou gewild hebben dat
hij de brieven liet tegenhouden, dat Eve en Frank bij elkaar kwamen etc.
Alles draait in het boek om het noodlot: Het lot zorgde ervoor dat Frank en Bertie
elkaar weer samenbrachten. Het lot zorgde voor de liefde tussen Frank en Eve. Het
lot zorgde ervoor dat Bertie er was om de liefde te stoppen. Het lot was er om te
zorgen dat Bertie werd doodgeschopt. Het lot liet het weggegooide flesje gif heel en
bepaalde zo dat Frank en Eve zelfmoord moesten plegen, samen.
Bertie neemt het lot in eigen handen. Bertie overtuigt zichzelf, dat hij niet degene is
die Frank en Eve uit elkaar heeft gedreven, maar het lot, het noodlot. Hij probeert ze
uit elkaar te houden, maar wordt ook opgevreten door emoties. Op het einde moet hij
het met de dood bekopen.
Jaloezie is dus de motivatie om het lot in handen te nemen, maar de schrijver wil
duidelijk maken dat het lot niet in handen te nemen is. Want uiteindelijk vinden Eve
en Frank elkaar weer en het kwade element is uit de weggeruimd.
I. Informatie
Titel: Noodlot
Schrijver: Louis Couperus
Genre: psychologische roman
Uitgever: Astoria Uitgeverij
Jaar van eerste uitgave: 1890
Jaar uitgave gelezen boek: 2012
Bladzijdes: 150
1. Titel
De eerste keer trof het noodlot hen, zodat ze elkaar twee jaar lang niet meer zagen. Ook de
tweede keer werden ze door het noodlot getroffen, toen ze samen zelfmoord pleegden.
In het begin heeft het noodlot hen in Noorwegen bijeen gebracht en het noodlot heeft hen ook
samen laten sterven. Je zou haast zeggen dat dit noodlot Bertie zou zijn, omdat hij ervoor heeft
gezorgd dat ze naar Noorwegen gingen en dat ze uit elkaar gingen en indirect ook dat Frank en
Eve samen zelfmoord pleegden.
De titel is gebaseerd op het noodlot dat de twee geliefden Frank en Eve treft. In de tekst wordt
regelmatig verwezen naar dit noodlot. Het blijkt o.a. uit de volgende tekstpassages:
‘Het noodlot had gewild, dat hij Eve en Frank samen zou brengen.’
‘Neen, dat was alles de schuld van het noodlot, niemand had enige schuld, alles was de schuld
van het noodlot.’
‘Het is het noodlot, dat het niet heeft willen laten breken.’
Ook gebruikt Bertie het noodlot als excuus voor zijn valse gedrag.
2. Ondertitel
-
3. Motto
-
4. Opdracht
Aan Frans Netcher
Frans Netscher (1864 – 1923) was een Nederlandse letterkundige en journalist.
5. Thema
Ik denk dat het thema van dit boek het noodlot is, en dan vooral met de gedachte dat het
leven wordt bepaald door het noodlot / de mens vindt het Geluk niet in deze door het Noodlot
beheerste wereld.
, Het Noodlot schakelt elke handeling en elke gebeurtenis aan een volgende, tot het
dramatische einde. De mens is dus in feite niet meer dan een toneelspeler: hij speelt in deze
wereld een door het Noodlot vastgestelde rol. Het is om die reden dat Couperus in Noodlot
voortdurend dramatisch te werk gaat.
Het is het lot dat Eve en Frank bij elkaar drijft en als ze vervolgens door Bertie uit elkaar
worden gedreven, geeft hij de schuld aan het noodlot. Het noodlot dwingt hem om zo te
handelen. Zo wordt elke gebeurtenis verklaard/goedgepraat door het noodlot.
Eigenlijk is Bertie degene die (indirect) voor veel van deze gebeurtenissen zorgt. Je zou hem
min of meer het noodlot kunnen noemen.
Al direct op de eerste bladzijde antwoordt Bertie op Franks vraag hoe hij in Londen komt:
'Misschien niet zoo heel toevallig!' (iets wat later bij de ontmoeting Frank-Eve in
Scheveningen bijna woordelijk wordt herhaald door de dan nog niet in het Noodlot gelovende
Eve).
Een heel belangrijk onderdeel van dit noodlotsmotief is de vraag of de mens enige vrije wil
heeft en daardoor in staat is zelf de loop der gebeurtenissen te beïnvloeden. Bertie wil de
geliefden Frank en Eve scheiden, maar ziet al gauw in dat dit niet kan: 'het was
krankzinnigheid de vuist te ballen tegen het fatum, zoo machtig, zoo oppermachtig .. .' (p. 41)
Al heeft hij weleens het idee dat hij zelf iets kan doen, toch blijft hij dit standpunt tot het eind
toe verdedigen en als excuus gebruiken.
Aan het eind van het laatste hoofdstuk bekeren Frank en Eve zich tot het geloof van Bertie.
Frank heeft in de gevangenis nagedacht en is tot de conclusie gekomen dat Bertie gelijk
heeft. Ook Eve ziet dat ten slotte in. Gelukkig worden, samen, kan alleen nog maar door
samen te sterven.
6. Motieven
Het lot beïnvloeden
Net zoals dit een deel van het thema is, is het ook een veel voorkomend motief. Alles
en iedereen in het boek heeft een lot. Iets wat opvalt aan Bertie is dat hij alles
probeert goed te praten door het lot erbij te betrekken. Het lot zou gewild hebben dat
hij de brieven liet tegenhouden, dat Eve en Frank bij elkaar kwamen etc.
Alles draait in het boek om het noodlot: Het lot zorgde ervoor dat Frank en Bertie
elkaar weer samenbrachten. Het lot zorgde voor de liefde tussen Frank en Eve. Het
lot zorgde ervoor dat Bertie er was om de liefde te stoppen. Het lot was er om te
zorgen dat Bertie werd doodgeschopt. Het lot liet het weggegooide flesje gif heel en
bepaalde zo dat Frank en Eve zelfmoord moesten plegen, samen.
Bertie neemt het lot in eigen handen. Bertie overtuigt zichzelf, dat hij niet degene is
die Frank en Eve uit elkaar heeft gedreven, maar het lot, het noodlot. Hij probeert ze
uit elkaar te houden, maar wordt ook opgevreten door emoties. Op het einde moet hij
het met de dood bekopen.
Jaloezie is dus de motivatie om het lot in handen te nemen, maar de schrijver wil
duidelijk maken dat het lot niet in handen te nemen is. Want uiteindelijk vinden Eve
en Frank elkaar weer en het kwade element is uit de weggeruimd.
