Hoofdstuk 13: Meertaligheid in Brussel: implicaties voor onderwijs en
onderwijsbeleid
13.1. Klein maar complex België
Brussel begrijpen = structuur van ons land
begrijpen
- taalgrens (rode horizontale lijn) ten
zuiden v/d hoofdstad (de paarse vlek)
- Ten N v/d taalgrens Nederlands
- Ten Z Frans
- Brussel = officieel tweetalig, ook al ligt
het geografisch in Vlaanderen.
Tot ver in de 19e eeuw Brussel hoofdzakelijk
Nederlandstalig. De verfransing v/d regio ligt mede aan de basis v/d taalwetgeving die er
vanaf de jaren ’60 voor gezorgd heeft dat de taalgrens ook een politieke grens werd.
Na onafhankelijkheid van België (1830) vrije taalkeuze
Frans was prestigetaal en werd gebruikt voor bestuurszaken + in het onderwijs
Brussel verfranste het sterkst
was belangrijk machtscentrum
verfransing v/d autochtone Vlaamse bevolking + sterke migratie vanuit Wallonië
Wallonië was regio met de meeste eco macht Vlamingen verkozen het Frans
We kunnen met andere woorden spreken van een diglossische situatie in Vlaanderen
waarbij het Nederlands eerder gebruikt werd in informele situaties, terwijl het Frans de
voorkeurstaal was bij formele gelegenheden.
Na WOII : eco groei in Vlaanderen
- De Vlaamse beweging (aanvankelijk een culturele beweging) kreeg ook een politieke
vleugel die ijverde voor het behoud v/d Vlaamse taal en cultuur
leidde in de jaren ‘60 tot een reeks wettelijke initiatieven die ervoor zorgden dat
België een federale staatsstructuur kreeg, gebaseerd op taalwetgeving.
1963
- taalgrens werd politieke grens territoriale eentaligheid in Vlaanderen en Wallonië
- Brussels Hoofdstedelijk Gewest: tweetalig statuut (Nederlands en Frans: gelijke
status)
Het federale België
• 3 regio’s en 3 gemeenschappen
• Franstalige, Vlaamse en Duitstalige gemeenschap => bevoegd voor persoonlijke
aangelegenheden zoals onderwijs en cultuur
• Vlaamse, Waalse en Brusselse regio => bevoegd voor territoriale aangelegenheden
(vb. economie, leefmilieu)
• Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest bestaat uit 19 gemeentes, is 1 regio en heeft
officieel twee gemeenschappen: een Vlaamse en een Franstalige gemeenschap
onderwijsbeleid
13.1. Klein maar complex België
Brussel begrijpen = structuur van ons land
begrijpen
- taalgrens (rode horizontale lijn) ten
zuiden v/d hoofdstad (de paarse vlek)
- Ten N v/d taalgrens Nederlands
- Ten Z Frans
- Brussel = officieel tweetalig, ook al ligt
het geografisch in Vlaanderen.
Tot ver in de 19e eeuw Brussel hoofdzakelijk
Nederlandstalig. De verfransing v/d regio ligt mede aan de basis v/d taalwetgeving die er
vanaf de jaren ’60 voor gezorgd heeft dat de taalgrens ook een politieke grens werd.
Na onafhankelijkheid van België (1830) vrije taalkeuze
Frans was prestigetaal en werd gebruikt voor bestuurszaken + in het onderwijs
Brussel verfranste het sterkst
was belangrijk machtscentrum
verfransing v/d autochtone Vlaamse bevolking + sterke migratie vanuit Wallonië
Wallonië was regio met de meeste eco macht Vlamingen verkozen het Frans
We kunnen met andere woorden spreken van een diglossische situatie in Vlaanderen
waarbij het Nederlands eerder gebruikt werd in informele situaties, terwijl het Frans de
voorkeurstaal was bij formele gelegenheden.
Na WOII : eco groei in Vlaanderen
- De Vlaamse beweging (aanvankelijk een culturele beweging) kreeg ook een politieke
vleugel die ijverde voor het behoud v/d Vlaamse taal en cultuur
leidde in de jaren ‘60 tot een reeks wettelijke initiatieven die ervoor zorgden dat
België een federale staatsstructuur kreeg, gebaseerd op taalwetgeving.
1963
- taalgrens werd politieke grens territoriale eentaligheid in Vlaanderen en Wallonië
- Brussels Hoofdstedelijk Gewest: tweetalig statuut (Nederlands en Frans: gelijke
status)
Het federale België
• 3 regio’s en 3 gemeenschappen
• Franstalige, Vlaamse en Duitstalige gemeenschap => bevoegd voor persoonlijke
aangelegenheden zoals onderwijs en cultuur
• Vlaamse, Waalse en Brusselse regio => bevoegd voor territoriale aangelegenheden
(vb. economie, leefmilieu)
• Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest bestaat uit 19 gemeentes, is 1 regio en heeft
officieel twee gemeenschappen: een Vlaamse en een Franstalige gemeenschap
