Stageopdracht 1
‘D1-K1: Werken met baby’s’
Naam:
Studentnummer:
Opleiding: Gespecialiseerd Pedagogisch Medewerker
Beoordelaar:
, Ontwikkeling baby-brein 0-2 jaar
De hersenen van een baby zijn bij de geboorte nog niet volgroeid. Alle delen van de hersenen zijn aanwezig en werken. Er is
echter een groot verschil tussen de hersenen van een pasgeboren baby en een kind van één jaar oud. Dit zijn de
hoeveelheid verbindingen tussen zenuwcellen, ook wel neuronen genoemd. Deze verbindingen groeien onder invloed van
wat kinderen meemaken. De hersenen van de baby’s staan wijd open voor nieuwe ervaringen, zoals bewegingen, smaken,
geuren, klanken, geluiden en gevoelens. De baby neemt eerst al deze indrukken waar als één geheel. De baby leert
langzaam onderscheid te maken tussen wat hij ziet en hoort. Op ongeveer één jarige leeftijd zijn de zintuigen van elkaar
gescheiden.
Onder invloed van hormonale processen groeien de nieuwe verbindingen tussen hersencellen extra snel. De hormonale
processen worden aangestuurd door positieve emoties. De baby krijgt positieve gevoelens door de een-op-eeninteracties
met de volwassene. Bij het beleven van plezier in het contact met een volwassene, komen er speciale hormonen in de
hersenen van de baby vrij. Deze speciale hormonen zijn dopamine en endorfine. Deze hormonen bevorderen de groei van
nieuwe uitlopers van neuronen. Hierdoor leggen baby’s hun ervaringen vast in hun hersenen. Als de baby zo’n nieuwe
verbinding veel gebruikt, dan wordt dat paadje in de hersenen steeds breder en steviger. Als de baby die verbinding weinig
of niet gebruikt, dan verdwijnt het net aangelegde paadje weer. Hierdoor is het van belang dat de een-op-eeninteracties
meerdere keren per dag plaatsvinden. Het verdwijnen van verbindingen is niet altijd een verlies. Je kunt het zo zien: alles
wat niet handig is en je niet meer gebruikt kun je beter weggooien. De nog niet volgroeide hersenen van de baby
ontwikkelen zich dus door intensief contact met volwassenen. Ook ontwikkelen de hersenen van de baby zich door alles
wat de baby doet, hoort, ziet, voelt en ruikt. Deze vroege ervaringen kunnen later niet meer zo makkelijk ingehaald worden.
De vroege ervaringen zijn dus cruciaal voor de baby.
Invloed van de ontwikkeling van het baby-brein op het gedrag van de baby
De ontwikkeling van het emotionele brein staat de eerste twee jaar centraal. Een baby die in een liefdevolle omgeving
opgroeit, ontwikkelt andere hersenen dan een baby die verwaarloosd wordt. De emotionele toestand van de mensen om
baby’s heen hebben een belangrijke vormende invloed op de baby zijn ontwikkeling. Volwassenen die zich goed voelen
brengen dat gevoel over op de baby. Dat werkt ook zo met het hebben van stress, angst en depressie. Deze verschijnselen
hebben gevolgen op de hersenontwikkeling van de baby. Ook blijkt dat kinderen later meer last van gedragsproblemen,
medische problemen en ontwikkelingsproblemen hadden als hun moeder voor de geboorte of in het eerste jaar te maken
heeft gekregen met stress en depressie.
Ook hebben gevoelens van stress bij de baby zelf negatieve gevolgen voor de hersenontwikkeling als zij te weinig
gerustgesteld worden. Door teveel stresshormonen in het bloed versnellen de hartslag en de ademhaling. Dit is een
normale reactie van het lichaam bij angstige gebeurtenissen. De baby heeft zelf nog weinig mogelijkheden om zijn stress
weer kwijt te raken. Daarvoor heeft hij een volwassene nodig, die liefdevol aanwezig is, die hem tegen zich aanhoudt,
geruststelt en kalmeert. Als een baby veel extreme stress ervaart, dan kan het mechanisme om stress te reguleren
veranderen. Het lichaam van een baby kan zo ingesteld raken dat hij bij de minste geringste spanning reageert alsof het te
maken heeft met een levensgrote bedreiging. Het kind is dan snel van streek en prikkelbaar. Ook het immuunsysteem van
de baby kan achteruitgaan door veel stress. Het kind is dan snel en vaak ziek.
Cognitieve ontwikkeling
De eerste informatieverwerking begint al tijdens de zwangerschap. De baby kan licht en donker van elkaar onderscheiden.
0 – 4 maanden
Een baby wordt geboren met reflexen. Dit zijn het zuigreflex en het grijpreflex. Als de baby ouder wordt, gaat hij steeds
meer doelbewust handelen. Hij slaat nu bewust tegen een speeltje in de box. Hiermee wordt de oog-handcoördinatie
ontwikkeld.
4 – 8 maanden
Het gedrag van de baby is nu ook op de omgeving gericht. De baby pakt dingen om zich heen. Deze stopt hij in zijn mond
om de verschillen te ontdekken.
8 – 12 maanden
De baby leert combineren. De baby wilt dingen voor elkaar krijgen. Hij kan een boekje pakken en op zoek gaan naar het
plaatje van iets dat hij al kent, zoals een koe of een schaap.
12 – 18 maanden
De dreumes krijgt meer inzichten. Hij weet dat er in een tas of doos dingen gestopt kunnen worden.
18 – 24 maanden
De dreumes leert om beelden langer vast te houden in zijn hoofd en daarover na te denken. Nu komt de fantasie tot leven.
De dreumes gaat dingen imiteren, zoals met potten en pannen spelen, voor papa en mama koken en met een pop spelen.
‘D1-K1: Werken met baby’s’
Naam:
Studentnummer:
Opleiding: Gespecialiseerd Pedagogisch Medewerker
Beoordelaar:
, Ontwikkeling baby-brein 0-2 jaar
De hersenen van een baby zijn bij de geboorte nog niet volgroeid. Alle delen van de hersenen zijn aanwezig en werken. Er is
echter een groot verschil tussen de hersenen van een pasgeboren baby en een kind van één jaar oud. Dit zijn de
hoeveelheid verbindingen tussen zenuwcellen, ook wel neuronen genoemd. Deze verbindingen groeien onder invloed van
wat kinderen meemaken. De hersenen van de baby’s staan wijd open voor nieuwe ervaringen, zoals bewegingen, smaken,
geuren, klanken, geluiden en gevoelens. De baby neemt eerst al deze indrukken waar als één geheel. De baby leert
langzaam onderscheid te maken tussen wat hij ziet en hoort. Op ongeveer één jarige leeftijd zijn de zintuigen van elkaar
gescheiden.
Onder invloed van hormonale processen groeien de nieuwe verbindingen tussen hersencellen extra snel. De hormonale
processen worden aangestuurd door positieve emoties. De baby krijgt positieve gevoelens door de een-op-eeninteracties
met de volwassene. Bij het beleven van plezier in het contact met een volwassene, komen er speciale hormonen in de
hersenen van de baby vrij. Deze speciale hormonen zijn dopamine en endorfine. Deze hormonen bevorderen de groei van
nieuwe uitlopers van neuronen. Hierdoor leggen baby’s hun ervaringen vast in hun hersenen. Als de baby zo’n nieuwe
verbinding veel gebruikt, dan wordt dat paadje in de hersenen steeds breder en steviger. Als de baby die verbinding weinig
of niet gebruikt, dan verdwijnt het net aangelegde paadje weer. Hierdoor is het van belang dat de een-op-eeninteracties
meerdere keren per dag plaatsvinden. Het verdwijnen van verbindingen is niet altijd een verlies. Je kunt het zo zien: alles
wat niet handig is en je niet meer gebruikt kun je beter weggooien. De nog niet volgroeide hersenen van de baby
ontwikkelen zich dus door intensief contact met volwassenen. Ook ontwikkelen de hersenen van de baby zich door alles
wat de baby doet, hoort, ziet, voelt en ruikt. Deze vroege ervaringen kunnen later niet meer zo makkelijk ingehaald worden.
De vroege ervaringen zijn dus cruciaal voor de baby.
Invloed van de ontwikkeling van het baby-brein op het gedrag van de baby
De ontwikkeling van het emotionele brein staat de eerste twee jaar centraal. Een baby die in een liefdevolle omgeving
opgroeit, ontwikkelt andere hersenen dan een baby die verwaarloosd wordt. De emotionele toestand van de mensen om
baby’s heen hebben een belangrijke vormende invloed op de baby zijn ontwikkeling. Volwassenen die zich goed voelen
brengen dat gevoel over op de baby. Dat werkt ook zo met het hebben van stress, angst en depressie. Deze verschijnselen
hebben gevolgen op de hersenontwikkeling van de baby. Ook blijkt dat kinderen later meer last van gedragsproblemen,
medische problemen en ontwikkelingsproblemen hadden als hun moeder voor de geboorte of in het eerste jaar te maken
heeft gekregen met stress en depressie.
Ook hebben gevoelens van stress bij de baby zelf negatieve gevolgen voor de hersenontwikkeling als zij te weinig
gerustgesteld worden. Door teveel stresshormonen in het bloed versnellen de hartslag en de ademhaling. Dit is een
normale reactie van het lichaam bij angstige gebeurtenissen. De baby heeft zelf nog weinig mogelijkheden om zijn stress
weer kwijt te raken. Daarvoor heeft hij een volwassene nodig, die liefdevol aanwezig is, die hem tegen zich aanhoudt,
geruststelt en kalmeert. Als een baby veel extreme stress ervaart, dan kan het mechanisme om stress te reguleren
veranderen. Het lichaam van een baby kan zo ingesteld raken dat hij bij de minste geringste spanning reageert alsof het te
maken heeft met een levensgrote bedreiging. Het kind is dan snel van streek en prikkelbaar. Ook het immuunsysteem van
de baby kan achteruitgaan door veel stress. Het kind is dan snel en vaak ziek.
Cognitieve ontwikkeling
De eerste informatieverwerking begint al tijdens de zwangerschap. De baby kan licht en donker van elkaar onderscheiden.
0 – 4 maanden
Een baby wordt geboren met reflexen. Dit zijn het zuigreflex en het grijpreflex. Als de baby ouder wordt, gaat hij steeds
meer doelbewust handelen. Hij slaat nu bewust tegen een speeltje in de box. Hiermee wordt de oog-handcoördinatie
ontwikkeld.
4 – 8 maanden
Het gedrag van de baby is nu ook op de omgeving gericht. De baby pakt dingen om zich heen. Deze stopt hij in zijn mond
om de verschillen te ontdekken.
8 – 12 maanden
De baby leert combineren. De baby wilt dingen voor elkaar krijgen. Hij kan een boekje pakken en op zoek gaan naar het
plaatje van iets dat hij al kent, zoals een koe of een schaap.
12 – 18 maanden
De dreumes krijgt meer inzichten. Hij weet dat er in een tas of doos dingen gestopt kunnen worden.
18 – 24 maanden
De dreumes leert om beelden langer vast te houden in zijn hoofd en daarover na te denken. Nu komt de fantasie tot leven.
De dreumes gaat dingen imiteren, zoals met potten en pannen spelen, voor papa en mama koken en met een pop spelen.
