RECHT 2
1e bachelor – sociaal werk – Layla De Moor
1
, DEEL 5: SOCIALE ZEKERHEID
INLEIDING: basis socialezekerheidsrecht
1. Sociale zekerheid: vangnet of hangmat, luxe of noodzaak?
1.1. Vangnet of hangmat?
Sociale zekerheid kan vanuit 2 perspectieven bekeken worden: als vangnet of als hangmat
SOCIAAL VANGNET:
- Def: vangnet voor mensen die tijdelijk of blijvend gn inkomen uit arbeid hebben
- Basisprincipe:
o Inkomen komt primair uit arbeid
o Bij geen inkomen uit arbeid → recht op vervangingsinkomen
- Voorwaarden:
o Sociale zekerheidsuitkeringen zijn verbonden aan eigen bijdragen (bv. via
arbeid)
o Sociale bijstand is er zonder eigen bijdragen, voor mensen die gn of
onvoldoende bijdragen hebben betaald.
- Functie:
o Bescherming van mensen zonder inkomen door werkloosheid, ziekte, beperking
of andere redenen
o Bestaat uit twee lagen:
§ Sociale zekerheid: vereist vooraf bijdragen via arbeid
§ Sociale bijstand: vangnet voor wie niet voldoet aan de voorwaarden voor
sociale zekerheid
- Belang:
o Zorgt voor sociale bescherming: combinatie van bijdragen + uitkeringen
o Houdt mensen boven de armoedegrens (sociaal inkomen in België ligt vaak
onder Europese armoedegrens → werken blijft belangrijk)
SOCIALE HANGMAT:
- Def: kritiek op sociale zekerheid wnr deze te ruim of langdurig wordt toegekend
- Kritiekpunten:
o Onbeperkte duur van uitkeringen
§ Vroeger: sommige uitkeringen onbeperkt
§ Nu: bv. werkloosheidsuitkering beperkt tot 1-2 jaar
o Te ruime toegang
§ In veel takken van sociale zekerheid is de toegang zeer vlot
o Sociale bijstand zonder bijdragen
§ Leefloon en bijstand ontvangen door mensen die niets hebben bijgedragen
→ kritiek dat dit ten koste gaat van werkenden
HISTORISCHE CONTEXT:
• Sociale zekerheidsrechten zijn in België sinds ±100–120 jaar opgebouwd en uitgebreid.
• Tegenwoordig is er sprake van beperkingen → een omgekeerde beweging.
• Het debat: sociale zekerheid als noodzaak (vangnet) versus luxe (hangmat).
1.2. Luxe of noodzaak?
LUXE
Kernidee:
De verzorgingsstaat wordt door sommige denkers gezien als een “luxe” die mensen
afhankelijk maakt en hun persoonlijke verantwoordelijkheid ondermijnt.
2
, “De verzorgingsstaat wordt gebruikt om mensen te ontslaan van hun persoonlijke
verantwoordelijkheid. Het ontkennen van de eigen verantwoordelijkheid maakt mensen
afhankelijk van instituties en houdt een onderklasse in stand” (Theodore Dalrymple).
“Sociale voorzieningen zijn het probleem, niet de oplossing” (Theodore Dalrymple)
Theodore Dalrymple
- Pseudoniem van Anthony M. Daniels
- Britse arts en auteur (werkte met kansarme groepen)
- Invloedrijk bij rechts-conservatieve denkers
Zijn visie:
- Sociale voorzieningen maken mensen afhankelijk
- Ze houden een onderklasse in stand
- “Sociale voorzieningen zijn het probleem, niet de oplossing”
Centrale gedachte: verantwoordelijkheid
- Individuen moeten zelf instaan voor hun leven en inkomen
- Sociale uitkeringen zouden dit afremmen
- Oplossing volgens deze visie:
→ minder uitkeringen = meer verantwoordelijkheid (= responsabilisering)
Toepassing in België
- Beleid gericht op activering (“jobs, jobs, jobs”)
- Doel: 80% tewerkstelling
- Concrete maatregelen (± 2025):
o Beperking werkloosheidsuitkeringen in de tijd
o Re-integratie en sancties voor langdurig zieken
Verzekeringsprincipe
- Uitkeringen moeten afhangen van bijdragen:
o Meer en langer gewerkt = hogere uitkering
- Minder nadruk op solidariteit, meer op eigen bijdrage
Ideologische basis
§ Meritocratie
o Positie gebaseerd op eigen verdiensten
o Niet je talent, maar wat je ermee doet telt
Twee vormen:
o Positief: meer inzet → betere positie
o Negatief: minder succes → eigen schuld
§ Populisme (vereenvoudigde slogans)
o “Wie wil werken, kan werken”
o Kritiek op migratie vs. welvaartsstaat (bv. uitspraken van Bart De Wever)
o Angst dat welvaartsstaat zal verdwijnen
Kritiek:
o Negeert dat sommige mensen niet kunnen werken (bv. ziekte)
NOODZAAK
Kernidee
De verzorgingsstaat is geen luxe, maar een noodzaak omdat:
- armoede blijft bestaan
- ongelijkheid toeneemt
- mensen niet altijd volledig verantwoordelijk zijn voor hun situatie
3
, Armoede blijft bestaan
- Regelmatig alarmerende berichten:
o Veel mensen leven onder of rond de armoedegrens
o Ook werkenden kunnen arm zijn
- Armoedebeleid in België:
o wordt vaak als onvoldoende of falend gezien
o haalt sociale minima niet tot armoedegrens
Belangrijk inzicht:
- Armoedebestrijding moet centraal staan in beleid, niet “erbij genomen worden”
2019 (14,8%) ---------------------------------------------------------------------à 2024 (11,4%)
Evolutie armoedecijfers (België)
Lichte verbetering, maar armoede blijft structureel aanwezig
Waarom België relatief beter scoort
• Hogere minimumlonen (indexering)
• Sterke sociale zekerheid
• Welvaartsvaste uitkeringen
• Overheidssteun (bv. tijdens COVID-crisis)
Dus: verzorgingsstaat werkt wel degelijk dempend
Ongelijkheid blijft een probleem
• Kloof tussen arm en rijk groeit wereldwijd
• België doet het relatief goed (lage ongelijkheid), dankzij:
o Sociale zekerheid
o Herverdeling
o Loonoverleg (cao’s)
o Automatische indexering
Zonder verzorgingsstaat zou ongelijkheid veel groter zijn
Veranderende kijk op armoede
Evolutie in hoe men armoede ziet:
• Liefdadigheid → medelijden
• Sociale rechten → solidariteit
• Activering → economische focus
• Culpabilisering → schuld bij arme zelf
Probleem vandaag:
- Te veel nadruk op eigen schuld
- → leidt tot sancties zonder echte oplossingen
Nieuwe inzichten: “Schaarste”
Onderzoek van Mullainathan & Shafir:
è Armoede beïnvloedt gedrag:
• Financiële stress + tijdsdruk
→ minder denkvermogen (“bandbreedte”)
4