Het gouden ei
Tim Krabbé
Waardering
Rex Hofman en Saskia Ehlvest zijn op weg naar Frankrijk, om daar hun vakantie
door te brengen. Vlak voor de eindbestemming maken ze nog één stop bij het
tankstation, waar Saskia de shop binnen gaat om twee blikjes fris te halen. Rex
wacht op haar, maar Saskia komt niet weer terug. Ramond Lemorne was altijd al
een rare snuiter. Jaren terug vroeg hij zich af of hij een misdaad kon plegen, en zo
dacht hij, een gedachte was de oorzaak van een latere onvermijdelijke daad. In zijn
vakantiehuisje stippelt hij het perfecte plan voor de moord uit. Op het tankstation
waar Rex en Saskia pauze houden, komen Ramond en Saskia haar tegen. Na twee
eerder mislukte pogingen, lukt het Ramond Saskia te bedwelmen en haar te
ontvoeren in zijn auto. Er wordt nooit meer iets vernomen van haar. Jaren later is
Rex nog steeds bezig met zijn zoektocht naar Saskia en richt een campagne op.
Ramond komt hierop af en biedt Rex een kans aan. Hij krijgt alles over Saskia’s lot
te weten, als hij hetzelfde lot ondergaat. Rex neemt deze kans aan, ondanks dat hij
weet dat hij zal sterven. Ramond geeft hem koffie met slaapdrank, vertelt hem het
hele verhaal en even later wordt Rex weer wakker. In een kist, in de grond. Hij is net
als Saskia levend begraven.
Ten eerste vind ik de grote hoeveelheid toeval in dit boek apart. Het maakt het
verhaal naar mijn idee minder geloofwaardig. Zo heeft Saskia claustrophobie, een
droom over het gouden ei en toevallig is zij degene die wordt ontvoerd en later sterft
door levend begraven te worden. Het badminton partijtje van Rex en Lieneke tegen
Franse toeristen. Of het feit dat juist Saskia geïnteresseerd is de sleutelhanger van
Ramon. Ik ben niet de enige die dit heeft opgemerkt. In ondere andere een bron van
Luc Lannoy wordt deze vreemde samenhang van toevalligheden ook besproken.
(Lannoy. z.j.) Natuurlijk is de toeval dat wat het verhaal kloppend maakt, maar voor
mij was het een minpunt.
Daarentegen vond ik de schrijfstijl van Krabbé een pluspunt. Hoewel ik normaal van
ingewikkeldere boeken houd, met meer details, was dit een prettige afwisseling.
Krabbé gaat recht door zee, draait nergens omheen en geeft geen onnodige details,
wat ervoor zorgde dat je er je aandacht makkelijk bij kon houden en je volledig kon
focussen op de verhaallijn. Ondanks de weinige details, krijg je toch alle informatie
die je nodig hebt. Het verhaal heeft een alwetende verteller. Ik als lezer weet op
sommige momenten meer dan de personages, wat zekere frustratie opleverde, maar
ook spanning. Terwijl ik aan het lezen was wilde ik tegen de personen schreeuwen
wat ik wist, ze voor behoeden voor fouten en tegelijkertijd zo snel mogelijk
doorlezen, benieuwd naar wat de keuze zou zijn van de onwetende. Het boek was
niet dik, slechts 97 pagina’s. Ik heb het in één ruk uitgelezen. (Onbekend. 2016)
Tim Krabbé
Waardering
Rex Hofman en Saskia Ehlvest zijn op weg naar Frankrijk, om daar hun vakantie
door te brengen. Vlak voor de eindbestemming maken ze nog één stop bij het
tankstation, waar Saskia de shop binnen gaat om twee blikjes fris te halen. Rex
wacht op haar, maar Saskia komt niet weer terug. Ramond Lemorne was altijd al
een rare snuiter. Jaren terug vroeg hij zich af of hij een misdaad kon plegen, en zo
dacht hij, een gedachte was de oorzaak van een latere onvermijdelijke daad. In zijn
vakantiehuisje stippelt hij het perfecte plan voor de moord uit. Op het tankstation
waar Rex en Saskia pauze houden, komen Ramond en Saskia haar tegen. Na twee
eerder mislukte pogingen, lukt het Ramond Saskia te bedwelmen en haar te
ontvoeren in zijn auto. Er wordt nooit meer iets vernomen van haar. Jaren later is
Rex nog steeds bezig met zijn zoektocht naar Saskia en richt een campagne op.
Ramond komt hierop af en biedt Rex een kans aan. Hij krijgt alles over Saskia’s lot
te weten, als hij hetzelfde lot ondergaat. Rex neemt deze kans aan, ondanks dat hij
weet dat hij zal sterven. Ramond geeft hem koffie met slaapdrank, vertelt hem het
hele verhaal en even later wordt Rex weer wakker. In een kist, in de grond. Hij is net
als Saskia levend begraven.
Ten eerste vind ik de grote hoeveelheid toeval in dit boek apart. Het maakt het
verhaal naar mijn idee minder geloofwaardig. Zo heeft Saskia claustrophobie, een
droom over het gouden ei en toevallig is zij degene die wordt ontvoerd en later sterft
door levend begraven te worden. Het badminton partijtje van Rex en Lieneke tegen
Franse toeristen. Of het feit dat juist Saskia geïnteresseerd is de sleutelhanger van
Ramon. Ik ben niet de enige die dit heeft opgemerkt. In ondere andere een bron van
Luc Lannoy wordt deze vreemde samenhang van toevalligheden ook besproken.
(Lannoy. z.j.) Natuurlijk is de toeval dat wat het verhaal kloppend maakt, maar voor
mij was het een minpunt.
Daarentegen vond ik de schrijfstijl van Krabbé een pluspunt. Hoewel ik normaal van
ingewikkeldere boeken houd, met meer details, was dit een prettige afwisseling.
Krabbé gaat recht door zee, draait nergens omheen en geeft geen onnodige details,
wat ervoor zorgde dat je er je aandacht makkelijk bij kon houden en je volledig kon
focussen op de verhaallijn. Ondanks de weinige details, krijg je toch alle informatie
die je nodig hebt. Het verhaal heeft een alwetende verteller. Ik als lezer weet op
sommige momenten meer dan de personages, wat zekere frustratie opleverde, maar
ook spanning. Terwijl ik aan het lezen was wilde ik tegen de personen schreeuwen
wat ik wist, ze voor behoeden voor fouten en tegelijkertijd zo snel mogelijk
doorlezen, benieuwd naar wat de keuze zou zijn van de onwetende. Het boek was
niet dik, slechts 97 pagina’s. Ik heb het in één ruk uitgelezen. (Onbekend. 2016)
