- Opkomen voor ‘mensenrechten’ is niet het privilége van een
politiek ‘correct’ links verhaal
- Het zou de socio-economische politieke links-rechtstegenstelling
moeten overstijgen
- Het mensenrechtenverhaal zou nooit mogen worden
geassocieerd met een conservatieve of progressieve ‘keuze’
- Maar, we moeten vandaag alert zijn. Het mensenrechtenverhaal
staat onder druk.
- Zelfs in landen met een hoge ontwikkelingsgraad worden de
mensenrechten door democratisch verkozen (populistische)
leiders bewust in diskrediet gebracht of gekortwiekt. De
rechtsstaat en de democratie staan onder druk.
- Dit is een immense uitdaging voor het sociaal werk
Op verschillende bevoegdheidsniveaus pakt men armoede beleidsmatig
aan:
- Vlaams
- Federaal
- Lokaal
Het Vlaamse armoedebeleid richt zich op het waarborgen van sociale
grondrechten voor iedereen (Decreet van 31 maart 2003).
Het doel is dat elke burger effectief toegang heeft tot deze rechten.
Dit gebeurt door:
- Drempels weg te werken (onderbenutting tegengaan)
- Rechten automatisch toe te kennen
, De Vlaamse minister voor armoedebestrijding (Caroline Gennez) heeft
vooral een coördinerende rol.
Op federaal niveau wordt armoede aangepakt via:
- Sociale zekerheid en sociale bijstand
- Diverse beleidsinstrumenten voor een geïntegreerde aanpak
Ook hier heeft de bevoegde minister (Frank Vandenbroucke) vooral een
coördinerende rol.
Rol van het OCMW
Uitgangspunt:
Iedereen heeft recht op maatschappelijke dienstverlening om een
menswaardig leven te leiden (wet 1976).
Het OCMW doet dit door:
1. Rechten opsporen en realiseren
- Materiële, financiële en immateriële hulp
2. Coördinatie van lokale armoedebestrijding
- Samenwerking met diensten en organisaties (zoals scholen en
ziekenhuizen)
Armoede
Een tekort aan middelen (vooral inkomen), waardoor mensen niet kunnen
voldoen aan basisbehoeften en sociale grondrechten.
Kansarmoede
Een brede vorm van armoede waarbij mensen:
- Op meerdere levensdomeinen achtergesteld zijn (inkomen,
onderwijs, werk, wonen…)
- Moeilijk kansen kunnen benutten