aardrijkskunde H4
§2 - §5 + §8 - §9 (+ stukje §10)
§2 - conflictgebieden in de wereld
Strijdtoneel: waar, waarom en hoe?
Er zijn twee soorten gewapende conflicten:
1. Internationale conflicten: tussen staten.
2. Interne conflicten (of burgeroorlog): binnen de grenzen van een land. Meestal
tussen de regering tegen opstandelingen of tegen elkaar. De opstandelingen kun je
vrijheidsstrijders of terroristen noemen. Terrorisme is geweld om een politiek doel te
bereiken.Het kan bij een intern conflict ook gaan om geweld het een financieel doel.
Als een intern conflict zich uitbreidt tot over de landsgrenzen wordt het een regionaal
conflict.
Grenzen trekken
Het territorium is het woongebied van een volk. Als er om een dat gebied een grens ligt, is
het een staat. Een staat heeft recht op soevereiniteit of zelfbeschikking: de staat oefent
zelf de macht uit en andere staten mogen zich er niet mee bemoeien. Je hebt een volk als
mensen gaan voelen dat ze bij elkaar horen (geloof, taal of door geschiedenis). Als een volk
een eigen staat het een eigen territorium heeft, is er weinig reden voor een conflict.
Etniciteit is de identiteit van een volk.
Grenzen ter discussie
Als een volk sterk vasthoudt aan de eigen geschiedenis en cultuur, noem je dat
regionalisme. Dit is niet gewelddadig meestal.
Als een volk naar onafhankelijkheid streeft, noem je dat nationalisme. Dit is wel
gewelddadig.
De wen van een volk om zich van een staat af te scheiden heet separatisme.
Bij een autonome regio krijgt de regio zelfbeschikking over een aantal zaken, bijvoorbeeld
onderwijs, belastingen en politie.
§3 - oorzaken van gewapende conflicten
Culturele en demografische oorzaken
Cultuur of religie is meestal niet alleen de oorzaak van een gewapend conflict. De oorzaak
ligt vaak bij een combinatie van de oneerlijke verdeling van macht, het gevoel van
achterstelling en armoede.
In een demografische opbouw van deze landen zie je een jeugdheld, een groot aandeel
van 15- tot 29-jarigen in de bevolking. Als gevolg leidt werkloosheid en grote frustratie e
verzet tegen machthebbers.
Economische oorzaken
Soms gaan conflicten over de verdeling van natuurlijke hulpbronnen (aardgas, aardolie,
goud, water en wind).
In een land het veel brandstoffen of mineralen is de kans op gewapende conflicten vaak
groter dan in een land zonder dergelijke rijkdommen, paradox van de overvloed.
Een eind aan gewapende conflicten
In een conflictgebieden is vaak een autoritair regime, een dictatuur. Dat betekent dat de
macht bij een persoon of een kleine groep ligt.
In andere gebieden wordt er steeds door allerlei groepen gevochten om de macht, hier is
sprake van een failed state of mislukte staat. De overheid heeft geen controle en er is
overal corruptie, misdaad en economische chaos.
1
§2 - §5 + §8 - §9 (+ stukje §10)
§2 - conflictgebieden in de wereld
Strijdtoneel: waar, waarom en hoe?
Er zijn twee soorten gewapende conflicten:
1. Internationale conflicten: tussen staten.
2. Interne conflicten (of burgeroorlog): binnen de grenzen van een land. Meestal
tussen de regering tegen opstandelingen of tegen elkaar. De opstandelingen kun je
vrijheidsstrijders of terroristen noemen. Terrorisme is geweld om een politiek doel te
bereiken.Het kan bij een intern conflict ook gaan om geweld het een financieel doel.
Als een intern conflict zich uitbreidt tot over de landsgrenzen wordt het een regionaal
conflict.
Grenzen trekken
Het territorium is het woongebied van een volk. Als er om een dat gebied een grens ligt, is
het een staat. Een staat heeft recht op soevereiniteit of zelfbeschikking: de staat oefent
zelf de macht uit en andere staten mogen zich er niet mee bemoeien. Je hebt een volk als
mensen gaan voelen dat ze bij elkaar horen (geloof, taal of door geschiedenis). Als een volk
een eigen staat het een eigen territorium heeft, is er weinig reden voor een conflict.
Etniciteit is de identiteit van een volk.
Grenzen ter discussie
Als een volk sterk vasthoudt aan de eigen geschiedenis en cultuur, noem je dat
regionalisme. Dit is niet gewelddadig meestal.
Als een volk naar onafhankelijkheid streeft, noem je dat nationalisme. Dit is wel
gewelddadig.
De wen van een volk om zich van een staat af te scheiden heet separatisme.
Bij een autonome regio krijgt de regio zelfbeschikking over een aantal zaken, bijvoorbeeld
onderwijs, belastingen en politie.
§3 - oorzaken van gewapende conflicten
Culturele en demografische oorzaken
Cultuur of religie is meestal niet alleen de oorzaak van een gewapend conflict. De oorzaak
ligt vaak bij een combinatie van de oneerlijke verdeling van macht, het gevoel van
achterstelling en armoede.
In een demografische opbouw van deze landen zie je een jeugdheld, een groot aandeel
van 15- tot 29-jarigen in de bevolking. Als gevolg leidt werkloosheid en grote frustratie e
verzet tegen machthebbers.
Economische oorzaken
Soms gaan conflicten over de verdeling van natuurlijke hulpbronnen (aardgas, aardolie,
goud, water en wind).
In een land het veel brandstoffen of mineralen is de kans op gewapende conflicten vaak
groter dan in een land zonder dergelijke rijkdommen, paradox van de overvloed.
Een eind aan gewapende conflicten
In een conflictgebieden is vaak een autoritair regime, een dictatuur. Dat betekent dat de
macht bij een persoon of een kleine groep ligt.
In andere gebieden wordt er steeds door allerlei groepen gevochten om de macht, hier is
sprake van een failed state of mislukte staat. De overheid heeft geen controle en er is
overal corruptie, misdaad en economische chaos.
1
