Marion Pauw, Daglicht, Uitgeverij Anthos, 2008, 308 blz.
Na een tijd komt alles uit
Daglicht bevat twee verhalen. Het ene verhaal gaat over het heden van Iris, verteld vanuit haar
perspectief. Het andere verhaal gaat over het heden en verleden van Ray, ook verteld vanuit zijn
perspectief. Iris Kastelein is een jonge advocate en heeft het moeilijk met de zorg voor haar moeilijk
opvoedbare zoontje. Als Aron, haar zoon, ruzie heeft gehad op creche, moet ze op gesprek komen.
Er wordt haar gevraagd om haar zoon een paar dagen thuis te houden. Maar ze moet zich
voorbereiden voor een belangrijke schikkingszaak. Ze moet de belangrijke client bijstaan van haar
werkgever. Aron gaat een paar dagen naar haar moeder. In de woning van haar moeder staat een
zeeaquarium waar Aron vaak naast zit. Later gaat haar moeder een paar dagen weg en Iris past op
haar huis, maar een van de vissen gaat dood, King Kong. Via een man die het zeeaquarium
onderhoud, ontvangt ze een logboek dat is bijgehouden door R. Boelens. Ze komt erachter dat de
eerdere eigenaar van het aquarium dezelfde achternaam heeft als haar moeder. Ze denkt te hebben
ontdekt dat ze een halfbroer heeft. Ze gaat op zoek in het huis van haar moeder en vind allemaal
foto’s. Iris komt erachter dat ze een broer heeft, Ray, waarvan het bestaan altijd verzwegen is. Haar
broer is veroordeeld voor een dubbele moord en zit in een tbs-kliniek. Ze gaat op bezoek bij Ray en
komt erachter dat hij autistisch is en hij beweert dat hij onschuldig is. In de kliniek is Ray vaak
agressief en hij krijgt bezoek van Iris die beweert zijn zus te zijn. De moeder van Iris ontkent dit en
gaat later op bezoek bij Ray om ervoor te zorgen dat hij voor de dubbele moord opdraait. Iris komt
hierachter, en zorgt ervoor dat haar moeder en de vader van Ray worden opgepakt, omdat hun de
daadwerkelijke moordenaars zijn van de dubbele moord.
Het boek is in het begin erg lastig om te begrijpen, de hoofstukken lopen namelijk met verschillende
verhalen. Later in het boek gaan de verhalen wel in elkaar overlopen. Ik heb nog niet eerder zo een
boek gelezen, en het was eigenlijk best wel interessant aangezien je hierdoor steeds verder wil lezen
omdat de verhalen om de beurt steeds verder gaan. Dit zorgt er ook zeker voor dat je graag verder
wil lezen. De verhalen worden beide in de ik-vorm verteld, wat ervoor zorgt dat je de personen een
soort van goed leert kennen. Hun karakters worden snel duidelijk en dit zorgt ervoor dat je je goed
in kan leven in de verhalen. Het lijkt een beetje alsof je er zelf ook tussen zit.
De start van het verhaal is erg rustig. Ondanks dat is het een ontroerend verhaal door de broer en
zus die elkaar nog nooit hebben gezien en elkaar gaan ontmoeten. Ze proberen elkaar te begrijpen
en dit zorgt voor een soort binding in het boek. Je komt er al eerder achter dan het einde, dat de
moorden niet door de broer gepleegd zijn, maar ondanks dat is het boek erg aantrekkelijk om door
te blijven lezen.
Het is erg mooi om te zien hoe de schrijfster de belevingswereld heeft verteld van totaal
verschillende mensen in totaal verschillende omstandigheden. Van alle kanten leer je de personages
goed kennen. Het boek leest snel en bevat ook zeker een vorm van droge humor. Dit vind ik toch wel
een belangrijk punt in een boek, omdat het ervoor zorgt dat het boek ook nog eens af en toe grappig
blijft. Het was niet moeilijk om het boek gewoon door te lezen, en lastig om te stoppen.
Ik zou dit boek zeker aanraden. Het is een boek wat je niet vaak tegenkomt vanwege de
verschillende verhalen die door elkaar heen lopen, en elkaar uiteindelijk gaan kruisen. Wanneer de
Na een tijd komt alles uit
Daglicht bevat twee verhalen. Het ene verhaal gaat over het heden van Iris, verteld vanuit haar
perspectief. Het andere verhaal gaat over het heden en verleden van Ray, ook verteld vanuit zijn
perspectief. Iris Kastelein is een jonge advocate en heeft het moeilijk met de zorg voor haar moeilijk
opvoedbare zoontje. Als Aron, haar zoon, ruzie heeft gehad op creche, moet ze op gesprek komen.
Er wordt haar gevraagd om haar zoon een paar dagen thuis te houden. Maar ze moet zich
voorbereiden voor een belangrijke schikkingszaak. Ze moet de belangrijke client bijstaan van haar
werkgever. Aron gaat een paar dagen naar haar moeder. In de woning van haar moeder staat een
zeeaquarium waar Aron vaak naast zit. Later gaat haar moeder een paar dagen weg en Iris past op
haar huis, maar een van de vissen gaat dood, King Kong. Via een man die het zeeaquarium
onderhoud, ontvangt ze een logboek dat is bijgehouden door R. Boelens. Ze komt erachter dat de
eerdere eigenaar van het aquarium dezelfde achternaam heeft als haar moeder. Ze denkt te hebben
ontdekt dat ze een halfbroer heeft. Ze gaat op zoek in het huis van haar moeder en vind allemaal
foto’s. Iris komt erachter dat ze een broer heeft, Ray, waarvan het bestaan altijd verzwegen is. Haar
broer is veroordeeld voor een dubbele moord en zit in een tbs-kliniek. Ze gaat op bezoek bij Ray en
komt erachter dat hij autistisch is en hij beweert dat hij onschuldig is. In de kliniek is Ray vaak
agressief en hij krijgt bezoek van Iris die beweert zijn zus te zijn. De moeder van Iris ontkent dit en
gaat later op bezoek bij Ray om ervoor te zorgen dat hij voor de dubbele moord opdraait. Iris komt
hierachter, en zorgt ervoor dat haar moeder en de vader van Ray worden opgepakt, omdat hun de
daadwerkelijke moordenaars zijn van de dubbele moord.
Het boek is in het begin erg lastig om te begrijpen, de hoofstukken lopen namelijk met verschillende
verhalen. Later in het boek gaan de verhalen wel in elkaar overlopen. Ik heb nog niet eerder zo een
boek gelezen, en het was eigenlijk best wel interessant aangezien je hierdoor steeds verder wil lezen
omdat de verhalen om de beurt steeds verder gaan. Dit zorgt er ook zeker voor dat je graag verder
wil lezen. De verhalen worden beide in de ik-vorm verteld, wat ervoor zorgt dat je de personen een
soort van goed leert kennen. Hun karakters worden snel duidelijk en dit zorgt ervoor dat je je goed
in kan leven in de verhalen. Het lijkt een beetje alsof je er zelf ook tussen zit.
De start van het verhaal is erg rustig. Ondanks dat is het een ontroerend verhaal door de broer en
zus die elkaar nog nooit hebben gezien en elkaar gaan ontmoeten. Ze proberen elkaar te begrijpen
en dit zorgt voor een soort binding in het boek. Je komt er al eerder achter dan het einde, dat de
moorden niet door de broer gepleegd zijn, maar ondanks dat is het boek erg aantrekkelijk om door
te blijven lezen.
Het is erg mooi om te zien hoe de schrijfster de belevingswereld heeft verteld van totaal
verschillende mensen in totaal verschillende omstandigheden. Van alle kanten leer je de personages
goed kennen. Het boek leest snel en bevat ook zeker een vorm van droge humor. Dit vind ik toch wel
een belangrijk punt in een boek, omdat het ervoor zorgt dat het boek ook nog eens af en toe grappig
blijft. Het was niet moeilijk om het boek gewoon door te lezen, en lastig om te stoppen.
Ik zou dit boek zeker aanraden. Het is een boek wat je niet vaak tegenkomt vanwege de
verschillende verhalen die door elkaar heen lopen, en elkaar uiteindelijk gaan kruisen. Wanneer de
