Chapter 1, Foundations and structure of international law
Paragraph 1, Introduction
Public International Law behandelt juridische kwesties die van belang zijn voor meer dan één staat.
Het wordt traditioneel gedefinieerd als het rechtssysteem dat de onderlinge relatie van soevereine
staten en hun rechten en plichten ten opzichte van elkaar regelt.
Internationale regelgeving is overal te vinden, denk aan de auto waarin je rijdt.
Paragraph 1.2, A brief history of International Law
1.2.1 Early modern international law
Politieke gemeenschappen hebben behoefte aan internationale regels en principes en aan de
zekerheid en voorspelbaarheid die ze brengen in hun internationale betrekkingen. Het
internationale recht is in Europa uitgevonden, hier begint dan ook de geschiedenis. De paus
kon verschillende invloeden uitoefenen op verschillende prinsen, keizers en koningen die hun
territoria bestuurde. Dit tijdperk werd er veel aandacht besteed aan het natuurrecht.
Deze periode was ook het begin van het kolonialisme en de vroege confrontaties tussen
Spaanse ontdekkingsreizigers en inheemse Indiase bevolkingsgroepen en Koninkrijken in de
nieuwe wereld vormden een bijzondere uitdaging voor de filosofen en rechtsgeleerden van die
tijd.
Pas in de 17e en 18e eeuw konden we pas de contouren zien van het moderne internationale
rechtssysteem. Vanuit jus gentium werd het internationale recht gevormd.
1.2.2 Peace of Westphalia
De geboorte van het internationale staatssysteem is terug te voeren tot de Vrede van
Westphalia in 1648 die een einde maakte aan de dertigjarige oorlog die continentaal Europa
had verwoest.
In de vrede van Westphalia, bestaande uit Vrede van Munchester en de Verdragen van
Munster en Osnabruck probeerden de grote Europese mogendheden (een staat met meer
macht dan andere staten) probeerden een schijn van orde en structuur te creëren in de anders
anarchistische en wanordelijke Europese wereld. Het idee was om de krachten van
transnationale krachten, zoals imperium en religie, te verminderen en in plaats daarvan
territorium en individuen in soevereine staten(alleen heersende) te verdelen. De staat werd
hierdoor in omloop van de tijd de meest belangrijke bron van de autoriteit. Dit zorgde voor een
toenemende trouw van de burgers aan hun respectieve staat van nationaliteit.
Westphalia was een beslissend keerpunt, het bleek een belangrijk bouwsteen te zijn van het
internationale recht.
1.2.3 The 19th century and the era of positivism
De 19e eeuw was het tijdperk van positivisme. Het belangrijkste van dit tijdperk was dat de
enige echte bron van recht de wil van de staat was. Het verschil in het positieve recht met het
natuurrecht is dat het positieve recht niet voorziet in een universeel rechtssysteem, maar
eerder in een versnipperd systeem waarin staten gebonden zijn aan verschillende wettelijke
verplichtingen.
Van groot belang waren de 2 Haagse Conferenties in 1899 en 1907 die leiden tot de
goedkeuring van verdragen over respectievelijk oorlogvoering en een permanent Hof van
Arbitrage.
In de tweede helft van de 19e eeuw zag je ook een hoogtepunt van het kolonialisme in Azië en
Afrika.
Bij het uitbreken van de eerste Wereldoorlog stond 90 procent van Afrika onder Europese
controle.
1.2.4 The interwar period
Paragraph 1, Introduction
Public International Law behandelt juridische kwesties die van belang zijn voor meer dan één staat.
Het wordt traditioneel gedefinieerd als het rechtssysteem dat de onderlinge relatie van soevereine
staten en hun rechten en plichten ten opzichte van elkaar regelt.
Internationale regelgeving is overal te vinden, denk aan de auto waarin je rijdt.
Paragraph 1.2, A brief history of International Law
1.2.1 Early modern international law
Politieke gemeenschappen hebben behoefte aan internationale regels en principes en aan de
zekerheid en voorspelbaarheid die ze brengen in hun internationale betrekkingen. Het
internationale recht is in Europa uitgevonden, hier begint dan ook de geschiedenis. De paus
kon verschillende invloeden uitoefenen op verschillende prinsen, keizers en koningen die hun
territoria bestuurde. Dit tijdperk werd er veel aandacht besteed aan het natuurrecht.
Deze periode was ook het begin van het kolonialisme en de vroege confrontaties tussen
Spaanse ontdekkingsreizigers en inheemse Indiase bevolkingsgroepen en Koninkrijken in de
nieuwe wereld vormden een bijzondere uitdaging voor de filosofen en rechtsgeleerden van die
tijd.
Pas in de 17e en 18e eeuw konden we pas de contouren zien van het moderne internationale
rechtssysteem. Vanuit jus gentium werd het internationale recht gevormd.
1.2.2 Peace of Westphalia
De geboorte van het internationale staatssysteem is terug te voeren tot de Vrede van
Westphalia in 1648 die een einde maakte aan de dertigjarige oorlog die continentaal Europa
had verwoest.
In de vrede van Westphalia, bestaande uit Vrede van Munchester en de Verdragen van
Munster en Osnabruck probeerden de grote Europese mogendheden (een staat met meer
macht dan andere staten) probeerden een schijn van orde en structuur te creëren in de anders
anarchistische en wanordelijke Europese wereld. Het idee was om de krachten van
transnationale krachten, zoals imperium en religie, te verminderen en in plaats daarvan
territorium en individuen in soevereine staten(alleen heersende) te verdelen. De staat werd
hierdoor in omloop van de tijd de meest belangrijke bron van de autoriteit. Dit zorgde voor een
toenemende trouw van de burgers aan hun respectieve staat van nationaliteit.
Westphalia was een beslissend keerpunt, het bleek een belangrijk bouwsteen te zijn van het
internationale recht.
1.2.3 The 19th century and the era of positivism
De 19e eeuw was het tijdperk van positivisme. Het belangrijkste van dit tijdperk was dat de
enige echte bron van recht de wil van de staat was. Het verschil in het positieve recht met het
natuurrecht is dat het positieve recht niet voorziet in een universeel rechtssysteem, maar
eerder in een versnipperd systeem waarin staten gebonden zijn aan verschillende wettelijke
verplichtingen.
Van groot belang waren de 2 Haagse Conferenties in 1899 en 1907 die leiden tot de
goedkeuring van verdragen over respectievelijk oorlogvoering en een permanent Hof van
Arbitrage.
In de tweede helft van de 19e eeuw zag je ook een hoogtepunt van het kolonialisme in Azië en
Afrika.
Bij het uitbreken van de eerste Wereldoorlog stond 90 procent van Afrika onder Europese
controle.
1.2.4 The interwar period
