Lianne Groener ESW2V.A4 Marcel van Oosterwijk
Mijn onderwerp is: Ertoe willen doen
Exordium
Het besef begon rond de middelbare school. Mijn zus ging uit huis en ik kon eindelijk ademen. Ik
hoefde niet meer op mijn tenen te lopen. Dat gevoel had ik namelijk, niet pas een paar weken maar
een aantal jaren. Die afgelopen jaren wou ik overal bij horen, mensen moesten zien wat ik allemaal
kon. Dit kwam naar voren op school, bij vriendinnen, op trainingen en bij schoonfamilie. In mijn
thuissituatie vroeg mijn zus veel aandacht en die kreeg zij, niet ik. Dat voelde vervelend. Ik wou graag
dat mijn ouders mij ook zagen en mij de aandacht gaven die mijn zus wel kreeg. Mijn zus is
bovengemiddeld intelligent en kon hierdoor goed leren. Ik had veel moeite met leren. Ik keek op
naar mijn zus en voelde mij dom, omdat ik niet hetzelfde wist als haar. Toen mijn zus nog thuis
woonde zocht ik veel aandacht bij anderen, dit bleef ik doen toen zij uit huis ging. Deze aandacht
krijg ik niet altijd en dat zorgt voor teleurstelling.
Narratio
Toen ik aan mijn TGL-opleiding begon in een nieuwe klas hoorde ik er eindelijk bij. Ik deed heel erg
mijn best en trok veel aandacht van docenten tijdens de les. Dit werkte tegen mij. Door dat ik werd
opgemerkt door docenten werd ik de klas uitgezet. Ik trok negatieve aandacht en raakte mijzelf kwijt.
Toen ik een vriendje kreeg wilde ik graag bij hun gezin passen. Zij hadden andere normen en
waarden dan mij. Ik kwam van de boerderij en hun hadden een eigen bank. Ik merkte dat mijn vriend
en zijn ouders geen interesse in mij toonde en dat voelde weer als vroeger. Ik wou niet in deze
situatie blijven en verbrak de relatie. Later in mijn leven zocht ik dit probleem eerst bij een ander,
zoals bij de vriendin van mijn schoonbroer. In haar werd naar mijn idee meer interesse getoond dan
in mij. Dat zorgde ervoor dat ik het gevoel kreeg dat ik er niet toe deed. Er werd een kerstavond
georganiseerd bij mijn schoonfamilie. Ik werd hier niet bij betrokken en daardoor raakte ik
teleurgesteld. Ik wou hier graag bij betrokken worden, zodat ik kon laten zien wat ik kon. Dat zou mij
weer aandacht opleveren. Dit was mijn manier van een band opbouwen met anderen. Ik heb een
slechte tot geen band met mijn zus en mis dat erg. Ik hoor van anderen leuke verhalen over hun
“zussenband” en ik kan mij daar niets bij voorstellen met mijn eigen zus. Mijn zus weet vrij weinig
over mij en toont hier ook geen interesse in. Mijn zus eist nog steeds veel aandacht als zij thuis is. Dit
zorgt dat het gevoel van vroeger blijft terugkomen. Doordat ik ertoe wil horen zie ik dingen snel
negatief in. Het filosofische thema wat hierbij past is menselijke waarden.
Argumentatio
Binnen de filosofie ga ik kijken naar filosofen die filosoferen over de term “ertoe willen doen”. Om te
beginnen ga ik kijken van uit de filosoof Epictetus. Hij geeft aan dat externe gebeurtenissen door het
lot worden bepaald en dat feiten niet te veranderen zijn (Kamphuis, 2018). Toch vindt hij dat onze
reactie op de gebeurtenissen wel goed of slecht kan zijn. In deze uitspraak van Epictetus kan ik mij
vinden, omdat ik op bepaalde situaties niet goed reageer. Ik verzin dan redenen waarom mensen
negatief over mij denken. Een andere filosoof die mij aanspreekt is Friedrich Nietzsche. Hij vindt dat
er geen feiten bestaan maar alleen interpretaties (Filosofie, 2018). Daarmee bedoelt hij dat alles zo is
als iemand het zelf vindt. Daar ben ik het mee eens, omdat ik het zelf moeilijk vind om voor mij
negatieve gebeurtenissen om te zetten naar positief. Door te kijken vanuit Epictetus en Nietzsche
begin ik mijn gedrag te snappen. Ik oordeel zelf vaak te snel dat iets expres zonder mij is overlegd.
Door dit anders te interpreteren blijf ik niet met de gedachtes dat ik er niet toe doe of dat zij mij
proberen buiten te sluiten.
Mijn onderwerp is: Ertoe willen doen
Exordium
Het besef begon rond de middelbare school. Mijn zus ging uit huis en ik kon eindelijk ademen. Ik
hoefde niet meer op mijn tenen te lopen. Dat gevoel had ik namelijk, niet pas een paar weken maar
een aantal jaren. Die afgelopen jaren wou ik overal bij horen, mensen moesten zien wat ik allemaal
kon. Dit kwam naar voren op school, bij vriendinnen, op trainingen en bij schoonfamilie. In mijn
thuissituatie vroeg mijn zus veel aandacht en die kreeg zij, niet ik. Dat voelde vervelend. Ik wou graag
dat mijn ouders mij ook zagen en mij de aandacht gaven die mijn zus wel kreeg. Mijn zus is
bovengemiddeld intelligent en kon hierdoor goed leren. Ik had veel moeite met leren. Ik keek op
naar mijn zus en voelde mij dom, omdat ik niet hetzelfde wist als haar. Toen mijn zus nog thuis
woonde zocht ik veel aandacht bij anderen, dit bleef ik doen toen zij uit huis ging. Deze aandacht
krijg ik niet altijd en dat zorgt voor teleurstelling.
Narratio
Toen ik aan mijn TGL-opleiding begon in een nieuwe klas hoorde ik er eindelijk bij. Ik deed heel erg
mijn best en trok veel aandacht van docenten tijdens de les. Dit werkte tegen mij. Door dat ik werd
opgemerkt door docenten werd ik de klas uitgezet. Ik trok negatieve aandacht en raakte mijzelf kwijt.
Toen ik een vriendje kreeg wilde ik graag bij hun gezin passen. Zij hadden andere normen en
waarden dan mij. Ik kwam van de boerderij en hun hadden een eigen bank. Ik merkte dat mijn vriend
en zijn ouders geen interesse in mij toonde en dat voelde weer als vroeger. Ik wou niet in deze
situatie blijven en verbrak de relatie. Later in mijn leven zocht ik dit probleem eerst bij een ander,
zoals bij de vriendin van mijn schoonbroer. In haar werd naar mijn idee meer interesse getoond dan
in mij. Dat zorgde ervoor dat ik het gevoel kreeg dat ik er niet toe deed. Er werd een kerstavond
georganiseerd bij mijn schoonfamilie. Ik werd hier niet bij betrokken en daardoor raakte ik
teleurgesteld. Ik wou hier graag bij betrokken worden, zodat ik kon laten zien wat ik kon. Dat zou mij
weer aandacht opleveren. Dit was mijn manier van een band opbouwen met anderen. Ik heb een
slechte tot geen band met mijn zus en mis dat erg. Ik hoor van anderen leuke verhalen over hun
“zussenband” en ik kan mij daar niets bij voorstellen met mijn eigen zus. Mijn zus weet vrij weinig
over mij en toont hier ook geen interesse in. Mijn zus eist nog steeds veel aandacht als zij thuis is. Dit
zorgt dat het gevoel van vroeger blijft terugkomen. Doordat ik ertoe wil horen zie ik dingen snel
negatief in. Het filosofische thema wat hierbij past is menselijke waarden.
Argumentatio
Binnen de filosofie ga ik kijken naar filosofen die filosoferen over de term “ertoe willen doen”. Om te
beginnen ga ik kijken van uit de filosoof Epictetus. Hij geeft aan dat externe gebeurtenissen door het
lot worden bepaald en dat feiten niet te veranderen zijn (Kamphuis, 2018). Toch vindt hij dat onze
reactie op de gebeurtenissen wel goed of slecht kan zijn. In deze uitspraak van Epictetus kan ik mij
vinden, omdat ik op bepaalde situaties niet goed reageer. Ik verzin dan redenen waarom mensen
negatief over mij denken. Een andere filosoof die mij aanspreekt is Friedrich Nietzsche. Hij vindt dat
er geen feiten bestaan maar alleen interpretaties (Filosofie, 2018). Daarmee bedoelt hij dat alles zo is
als iemand het zelf vindt. Daar ben ik het mee eens, omdat ik het zelf moeilijk vind om voor mij
negatieve gebeurtenissen om te zetten naar positief. Door te kijken vanuit Epictetus en Nietzsche
begin ik mijn gedrag te snappen. Ik oordeel zelf vaak te snel dat iets expres zonder mij is overlegd.
Door dit anders te interpreteren blijf ik niet met de gedachtes dat ik er niet toe doe of dat zij mij
proberen buiten te sluiten.
