KAVVs
Inleiding
Kerncitaat:
‘’The primary theme of this book is violence: how it is constructed in the desert, its productive nature
from the perspective of those benefiting from it, and how its victims come to know its
destructiveness.’’ (p. 16)
Argument:
Het leed dat deze migranten moeten doorstaan is niet willekeurig, maar eerder onderdeel van een
strategisch gepland federaal plan. Een plan dat zich verschuilt achter de meedogenloosheid van de
Sonorawoestijn. De Amerikaanse grenscontrole handhaaft een maskerade van onpartijdigheid en
kortzichtigheid jegens omstandigheden die zij juist stimuleren en vermoffelen. Dit nationale
veiligheidsparadigma genaamd ‘’’Prevention Through Deterrence’’ (PTD) stuwt illegale migranten, die
zich vanuit het zuiden voetsgewijs het land in wensen te manoeuvreren, automatisch richting
genadeloze woestijnen. Gezien de dood hier op de loer ligt, wordt er gesproken van open graven.
Er kan ook worden gesproken van ‘structural violence’, vanwege de aantrekkingskracht van de
Amerikaanse economie en de gelijktijdig gewelddadige afweermechanismen. Ofwel, geweld dat
indirect is en voortkomt uit een falend systeem.
Verband:
Rabinow en Kottak stellen dat vereenzelviging met je omgeving bij participerende observatie altijd
wordt gedicteerd door ‘observatie’ en externaliteiten. De León beaamt dit (indirect) en stelt dat
participerende observatie zodanig zijn onderzoek verstoord dat het inefficiënt is. Daarnaast vindt hij
deze vorm van observatie problematisch, omdat de focus eerder bij de ervaringen van de schrijver
ligt dan van de onderzoeksgroep.
Hoofdstuk 1
Kerncitaat:
‘’Operation Blockade became the cornerstone of a nationwide border policy that used, and continues
to use, the desert as a weapon. Prevention Through Deterrence has evolved from an explicit program
that once acknowledged that the dangers posed by the desert could be strategically exploited as a
weapon in the war on immigration to a sterilized description of an enforcement paradigm that has
unfortunately (and ‘unexpectedly’) resulted in migrants ‘risking their lives’. (p. 36)
Argument:
Het afschrikken van potentiële toekomstige migranten door de huidige garde de dood in te jagen, is
een fundamenteel onderdeel van het Amerikaanse beleid omtrent grenscontrole/migratie preventie.
De overheid krijgt dit beleid moeiteloos doorgevoerd, omdat de woestijn niet waarneembaar
(geïsoleerd) is voor de Amerikaanse bevolking en door hun als oncontroleerbaar wordt gedefinieerd.
De grensbewaarders wassen hun handen in onschuld door de genadeloze kracht van de natuur
exclusief aansprakelijk te stellen voor alle doden.
Het huidige beleid van ‘the Immigration and Naturalization Service’ (INS) komt voort uit ‘Operation
Blockade’; een kleinschaligere strategie bedacht door een grensbewaarder in El Paso. Door
traditionele illegale routes te verstoren en versperren, worden migranten en smokkelaars
Inleiding
Kerncitaat:
‘’The primary theme of this book is violence: how it is constructed in the desert, its productive nature
from the perspective of those benefiting from it, and how its victims come to know its
destructiveness.’’ (p. 16)
Argument:
Het leed dat deze migranten moeten doorstaan is niet willekeurig, maar eerder onderdeel van een
strategisch gepland federaal plan. Een plan dat zich verschuilt achter de meedogenloosheid van de
Sonorawoestijn. De Amerikaanse grenscontrole handhaaft een maskerade van onpartijdigheid en
kortzichtigheid jegens omstandigheden die zij juist stimuleren en vermoffelen. Dit nationale
veiligheidsparadigma genaamd ‘’’Prevention Through Deterrence’’ (PTD) stuwt illegale migranten, die
zich vanuit het zuiden voetsgewijs het land in wensen te manoeuvreren, automatisch richting
genadeloze woestijnen. Gezien de dood hier op de loer ligt, wordt er gesproken van open graven.
Er kan ook worden gesproken van ‘structural violence’, vanwege de aantrekkingskracht van de
Amerikaanse economie en de gelijktijdig gewelddadige afweermechanismen. Ofwel, geweld dat
indirect is en voortkomt uit een falend systeem.
Verband:
Rabinow en Kottak stellen dat vereenzelviging met je omgeving bij participerende observatie altijd
wordt gedicteerd door ‘observatie’ en externaliteiten. De León beaamt dit (indirect) en stelt dat
participerende observatie zodanig zijn onderzoek verstoord dat het inefficiënt is. Daarnaast vindt hij
deze vorm van observatie problematisch, omdat de focus eerder bij de ervaringen van de schrijver
ligt dan van de onderzoeksgroep.
Hoofdstuk 1
Kerncitaat:
‘’Operation Blockade became the cornerstone of a nationwide border policy that used, and continues
to use, the desert as a weapon. Prevention Through Deterrence has evolved from an explicit program
that once acknowledged that the dangers posed by the desert could be strategically exploited as a
weapon in the war on immigration to a sterilized description of an enforcement paradigm that has
unfortunately (and ‘unexpectedly’) resulted in migrants ‘risking their lives’. (p. 36)
Argument:
Het afschrikken van potentiële toekomstige migranten door de huidige garde de dood in te jagen, is
een fundamenteel onderdeel van het Amerikaanse beleid omtrent grenscontrole/migratie preventie.
De overheid krijgt dit beleid moeiteloos doorgevoerd, omdat de woestijn niet waarneembaar
(geïsoleerd) is voor de Amerikaanse bevolking en door hun als oncontroleerbaar wordt gedefinieerd.
De grensbewaarders wassen hun handen in onschuld door de genadeloze kracht van de natuur
exclusief aansprakelijk te stellen voor alle doden.
Het huidige beleid van ‘the Immigration and Naturalization Service’ (INS) komt voort uit ‘Operation
Blockade’; een kleinschaligere strategie bedacht door een grensbewaarder in El Paso. Door
traditionele illegale routes te verstoren en versperren, worden migranten en smokkelaars
