Hoorcollege 9 conflicthantering en omgaan met
weerstand
1. Conflicthantering
Je probeert altijd te vorkomen dat een gesprek tot een conflict uitloopt. Je
probeert preventief te handelen, dat kan door alert te zijn op signalen van
weerstand en daarop in te spelen.
Weerstand
Klopt die term wel? Vanuit de methodiek motiverende gespreksvering wordt
gezegd dat deze term helemaal niet klopt. Miller zegt dat de tem weerstand het
probleem veel te veel bij de cliënt legt. Er wordt niet gekeken naar wat ervoor
doet tussen bijvoorbeeld moeder en een pedagoog. Er wordt alleen maar
gekeken naar de moeder. Casus: Moeder slaat haar kind. Als de ene pedagoog
het probeert aan te kaarten bij de moeder wordt ze boos en als de andere
pedagoog het doet dan accepteert ze het.
Maar wat dan wel?
Weerstand is dus eigenlijk een verkeerde term, Miller egt dat als er sprake is van
weerstand, dan spelen er altijd twee dingen, namelijk een combinatie van
behoudtaal en wrijving.
Bij behoudtaal kiest een cliënt bewoordingen en motieven om vast te houden
aan de huidige situatie waarin hij/zij op dat moment zit. Stel: een moeder heeft
een alcoholprobleem, ze drinkt dagelijks een fles wijn om de opvoeding van haar
4 kinderen aan te kunnen naast alle spanningen met haar ex. Als outreachend
pedagoog ga je bij haar langs. In een gesprek zegt ze dat de buurvrouw veel
meer drinkt dan zij en dat er bij haar geen hulpverlening over de vloer komt,
terwijl haar kinderen er veel slonziger bij lopen dan die van mij. Door dat te
zeggen probeert ze vertellen dat het bij haar allemaal zo erg nog niet is en
probeert ze de verandering in haar eigen situatie tegen te houden. Het is toch
helemaal niet nodig?
Wrijving zegt iets over een verstoring in de relatie tussen bijvoorbeeld moeder
en pedagoog. De moeder gaat met jou in discussie. Misschien onderbreekt ze je,
ze kan zich ook volledig afwenden of je deskundigheid in twijfel trekken. Je merkt
dan dat het gesprek heel moeizaam of gespannen wordt. Dan is er sprake van
wrijving.
Wat moet je hiermee? Behoudtaal
A.d.h.v. een casus:
Moeder Karin (35 jaar) heeft vier kinderen, twee jongens (12 en 10 jaar) en twee meisjes
(8 en 6 jaar). Vader is buiten beeld. Karin heeft een alcoholprobleem en hierdoor een kort
lontje naar de kinderen. Ze valt snel tegen hen uit en de uiterlijke verzorging van de
kinderen is minimaal. School heeft al een paar keer aan de bel getrokken, omdat de
kinderen er onverzorgd bij liepen. Moeder heeft ‘s ochtends moeite met opstaan,
waardoor de jongste kinderen vaak te laat op school zijn. Als outreachend pedagoog
vanuit het CJG ben jij betrokken.
Theorie: Om behoudtaal om te buigen naar verandertaal zijn er drie reactie mogelijk.
1. Reflectie Je kunt op drie manieren een reflectie teruggeven aan een cliënt
- Recht-toe-recht-aan reflectie Je wijst op de gevolgen van het gedrag. Je
probeert inzicht te geven en de genoodzaakte verandering duidelijk te
weerstand
1. Conflicthantering
Je probeert altijd te vorkomen dat een gesprek tot een conflict uitloopt. Je
probeert preventief te handelen, dat kan door alert te zijn op signalen van
weerstand en daarop in te spelen.
Weerstand
Klopt die term wel? Vanuit de methodiek motiverende gespreksvering wordt
gezegd dat deze term helemaal niet klopt. Miller zegt dat de tem weerstand het
probleem veel te veel bij de cliënt legt. Er wordt niet gekeken naar wat ervoor
doet tussen bijvoorbeeld moeder en een pedagoog. Er wordt alleen maar
gekeken naar de moeder. Casus: Moeder slaat haar kind. Als de ene pedagoog
het probeert aan te kaarten bij de moeder wordt ze boos en als de andere
pedagoog het doet dan accepteert ze het.
Maar wat dan wel?
Weerstand is dus eigenlijk een verkeerde term, Miller egt dat als er sprake is van
weerstand, dan spelen er altijd twee dingen, namelijk een combinatie van
behoudtaal en wrijving.
Bij behoudtaal kiest een cliënt bewoordingen en motieven om vast te houden
aan de huidige situatie waarin hij/zij op dat moment zit. Stel: een moeder heeft
een alcoholprobleem, ze drinkt dagelijks een fles wijn om de opvoeding van haar
4 kinderen aan te kunnen naast alle spanningen met haar ex. Als outreachend
pedagoog ga je bij haar langs. In een gesprek zegt ze dat de buurvrouw veel
meer drinkt dan zij en dat er bij haar geen hulpverlening over de vloer komt,
terwijl haar kinderen er veel slonziger bij lopen dan die van mij. Door dat te
zeggen probeert ze vertellen dat het bij haar allemaal zo erg nog niet is en
probeert ze de verandering in haar eigen situatie tegen te houden. Het is toch
helemaal niet nodig?
Wrijving zegt iets over een verstoring in de relatie tussen bijvoorbeeld moeder
en pedagoog. De moeder gaat met jou in discussie. Misschien onderbreekt ze je,
ze kan zich ook volledig afwenden of je deskundigheid in twijfel trekken. Je merkt
dan dat het gesprek heel moeizaam of gespannen wordt. Dan is er sprake van
wrijving.
Wat moet je hiermee? Behoudtaal
A.d.h.v. een casus:
Moeder Karin (35 jaar) heeft vier kinderen, twee jongens (12 en 10 jaar) en twee meisjes
(8 en 6 jaar). Vader is buiten beeld. Karin heeft een alcoholprobleem en hierdoor een kort
lontje naar de kinderen. Ze valt snel tegen hen uit en de uiterlijke verzorging van de
kinderen is minimaal. School heeft al een paar keer aan de bel getrokken, omdat de
kinderen er onverzorgd bij liepen. Moeder heeft ‘s ochtends moeite met opstaan,
waardoor de jongste kinderen vaak te laat op school zijn. Als outreachend pedagoog
vanuit het CJG ben jij betrokken.
Theorie: Om behoudtaal om te buigen naar verandertaal zijn er drie reactie mogelijk.
1. Reflectie Je kunt op drie manieren een reflectie teruggeven aan een cliënt
- Recht-toe-recht-aan reflectie Je wijst op de gevolgen van het gedrag. Je
probeert inzicht te geven en de genoodzaakte verandering duidelijk te
