Pathologie van de schouder bij sport
Instabiliteit van de schouder
Schouder
= Zeer beweeglijk gewricht, maar ook een zeer onstabiel gewricht - ‘Golfbal en tee’
Stabiliteit wordt gegarandeerd door
1. Statische stabilisatoren
○ Versie & concaviteit glenoid
○ Labral hoogte
○ Glenohumerale ligamenten
2. Dynamische stabilisatoren
○ Rotator cuff scapulothoracale spieren: Supraspinatus, Infraspinatus, Teres
minor en Subscapularis
Labrum
● Maakt de glenoid holte dieper en breder.
● Vergroot het contactoppervlak tussen de humeruskop en het schouderblad.
● Bevestigingsplaats voor capsule en ligamenten.
Normale versie (0-10°) Verhoogde posterieure versie
Notities:
Rechter figuur → naar posterior.
1
, Glenohumerale instabiliteit
= Onvermogen om de humeruskop gecentreerd in het glenoïd te houden
● Traumatisch: schouderluxatie
● Microtrauma: repetitieve bewegingen
● Hyperlaxiteit, abnormale spierpatronen
Notities:
Oorzaken kunnen verschillend zijn (3).
Instabiliteit is niet hetzelfde als laksheid
● Laxiteit kan een normaal verschijnsel zijn zonder symptomen.
● Instabiliteit gaat gepaard met symptomen en kan verband houden met laxiteit.
● Verhoogde laxiteit kan verband houden met genetische syndromen (bijv. Marfan,
Ehlers Danlos).
Notities:
Laxiteit kan zonder symptomen, terwijl instabiliteit meestal met symptomen is.
Beighton-schaal: Graad van mobiliteit
Score 4-9 = hypermobiel
Schouderblessures komen vaak voor bij sporters.
● Verhoogde belasting van de schouder (werpen, herhaalde bewegingen)
● Verhoogd risico op traumatische gebeurtenissen (contact)
Pathologie
Traumatische instabiliteit
1. Anterieure schouder dislocatie
● Incidentie populatie: 23/100.000/jaar
● Incidentie <20 jaar: 98/100.000/jaar Mannen/vrouwen: 3/1
● Hoge recidiefkans: tot 75%
Notities:
Anterieure dislocatie komt frequent voor (traumatisch). Posterieure
dislocatie komt minder frequent voor (alcohol misbruik). Anterieur vooral frequent bij mensen
< 20 jaar (hoger bij contactsporten).
Mechanisme: abductie – ER-beweging
Notities:
Luxatie door abductie + exorotatie. Bij abd glijdt naar inferior, bij exo glijdt naar anterior.
2
Instabiliteit van de schouder
Schouder
= Zeer beweeglijk gewricht, maar ook een zeer onstabiel gewricht - ‘Golfbal en tee’
Stabiliteit wordt gegarandeerd door
1. Statische stabilisatoren
○ Versie & concaviteit glenoid
○ Labral hoogte
○ Glenohumerale ligamenten
2. Dynamische stabilisatoren
○ Rotator cuff scapulothoracale spieren: Supraspinatus, Infraspinatus, Teres
minor en Subscapularis
Labrum
● Maakt de glenoid holte dieper en breder.
● Vergroot het contactoppervlak tussen de humeruskop en het schouderblad.
● Bevestigingsplaats voor capsule en ligamenten.
Normale versie (0-10°) Verhoogde posterieure versie
Notities:
Rechter figuur → naar posterior.
1
, Glenohumerale instabiliteit
= Onvermogen om de humeruskop gecentreerd in het glenoïd te houden
● Traumatisch: schouderluxatie
● Microtrauma: repetitieve bewegingen
● Hyperlaxiteit, abnormale spierpatronen
Notities:
Oorzaken kunnen verschillend zijn (3).
Instabiliteit is niet hetzelfde als laksheid
● Laxiteit kan een normaal verschijnsel zijn zonder symptomen.
● Instabiliteit gaat gepaard met symptomen en kan verband houden met laxiteit.
● Verhoogde laxiteit kan verband houden met genetische syndromen (bijv. Marfan,
Ehlers Danlos).
Notities:
Laxiteit kan zonder symptomen, terwijl instabiliteit meestal met symptomen is.
Beighton-schaal: Graad van mobiliteit
Score 4-9 = hypermobiel
Schouderblessures komen vaak voor bij sporters.
● Verhoogde belasting van de schouder (werpen, herhaalde bewegingen)
● Verhoogd risico op traumatische gebeurtenissen (contact)
Pathologie
Traumatische instabiliteit
1. Anterieure schouder dislocatie
● Incidentie populatie: 23/100.000/jaar
● Incidentie <20 jaar: 98/100.000/jaar Mannen/vrouwen: 3/1
● Hoge recidiefkans: tot 75%
Notities:
Anterieure dislocatie komt frequent voor (traumatisch). Posterieure
dislocatie komt minder frequent voor (alcohol misbruik). Anterieur vooral frequent bij mensen
< 20 jaar (hoger bij contactsporten).
Mechanisme: abductie – ER-beweging
Notities:
Luxatie door abductie + exorotatie. Bij abd glijdt naar inferior, bij exo glijdt naar anterior.
2
