Werkgroep 5
Casus a
De coronacrisis heeft de vraag naar bezorgdiensten flink doen toenemen. Onder het mom
van 'never waste a good crisis' besluit Alex Kuipers hierop in te springen. Hij richt PicUp B.V.
op, een on-demand koeriersservice naar het voorbeeld van het Spaanse bedrijf Glovo. Via
PicUp kunnen klanten koeriers allerlei artikelen laten aanschaffen, ophalen en bezorgen. Dit
kunnen maaltijden zijn, maar ook andere spullen, zoals drogisterij-artikelen, potten verf,
boeken – zolang het in de bezorgbox van een fiets- of scooterkoerier past.
Op 1 augustus 2020 schrijft Alex PicUp B.V. in bij de Kamer van Koophandel en vermeldt
daarbij dat PicUp actief is in de 'Overige dienstverlening'. Omdat het onzeker is hoe de
coronacrisis verder zal verlopen – en dus ook hoe de vraag naar bezorgdiensten zich zal
ontwikkelen – is Alex op zoek naar een manier om zo flexibel mogelijk koeriers in te zetten.
Het voor onbepaalde tijd in dienst nemen van de koeriers ziet hij eigenlijk niet zitten: als er
straks een van z'n fiets valt, heeft Alex een groot probleem. Dat kan hij, zeker als startend
ondernemer, absoluut niet gebruiken. Tegelijkertijd wil hij wel enigszins in de hand hebben
welke koeriers voor PicUp gaan rijden. Zij zijn immers het visitekaartje van het bedrijf.
a. Noem een aantal manieren waarop Alex koeriers kan inzetten zonder dat PicUp
daarbij als werkgever optreedt. Welke van deze opties zou u Alex – gelet op zijn
wensen – aanraden?
Alex zou de verhouding met de koeriers in de vorm van een overeenkomst van
opdracht kunnen gieten (art. 7:400 BW). Door dit te doen zijn de regels uit Titel 10
van Boek 7 niet van toepassing op de koeriers, waardoor Alex dus niet vast komt te
zitten aan de koeriers op basis van een contract voor onbepaalde tijd. Echter, ook bij
een overeenkomst van opdracht kan de opdrachtnemer gehouden zijn gevolg te
geven aan aanwijzingen van de opdrachtgever.
Een overeenkomst van opdracht aangaan met degenen die voor hem gaan rijden. Dit
lijkt op de Deliveroo zaken (platformarbeid). Het voordeel is dat hij dan niet als
werkgever optreedt en hij bijvoorbeeld niet hoeft te betalen bij ziekte. Nadeel is dat
een overeenkomst van opdracht vrij makkelijke van kleur kan verschieten naar een
arbeidsovereenkomst (zie de Deliveroo-uitspraken).
Daarnaast kan hij met een uitzendbureau gaan werken waar hij mensen inleent. Wat
voor overeenkomst sluit Alex dan met het uitzendbureau? Een overeenkomst van
opdracht. Het uitzendbureau heeft een uitzendovereenkomst met de uitzendkracht
en Alex is de inlener van de uitzendkracht.
Ook kan Alex met payrolling of contracting werken. Payrolling lijkt eigenlijk op de
uitzendovereenkomst alleen het payrollbedrijf (uitzendbureau) heeft dan geen
allocatiefunctie. Zij doen dus niet de werving- en selectieprocedure, dat doet de
werkgever zelf. Je kan als werkgever dus zelf je personeel selecteren, maar je hebt
, geen zin in alles wat het werkgeverschap met zich mee kan brengen, vandaar dat je
een payrollbedrijf inschakelt. Alle mensen die jij graag op de werkvloer wil hebben,
treden in dienst bij het payrollbedrijf. Het payrollbedrijf stelt die payrollkrachten dan
vervolgens exclusief ter beschikking aan jou als feitelijk werkgever. Twee eisen die
gelden voor een payrollconstructie: jij moet als opdrachtgever/feitelijk werkgever
degene zijn die mensen selecteert en daarnaast moet het payrollbedrijf de mensen
die jij hebt uitgekozen exclusief aan jou als opdrachtgever ter beschikking stellen. Dit
is een groot verschil met een uitzendbureau. Bij het uitzendbureau brengt het
uitzendbureau vraag en aanbod bij elkaar. Er komt een vraag binnen van een
opdrachtgever, en het uitzendbureau koppelt het aanbod hieraan. Eindigt de
opdracht, dan gaat het uitzendbureau weer op zoek naar een andere klus voor die
uitzendkrachten. Dit mag niet in de payrollconstructie. Die mensen zijn exclusief
bedoeld voor de feitelijk werkgever van de payrollwerknemers. De feitelijk werkgever
hoeft zich bijvoorbeeld niet bezig te houden met de procedure bij ziekmelding (bijv.
oproepen bij bedrijfsarts en opstellen van een plan van aanpak). Een payrollbedrijf is
niet goedkoop (geldt ook voor een uitzendbureau). Je betaalt de loonkosten van de
werknemers + een opslag.
Bij contracting besteed je een deel van het productieproces uit aan een ander bedrijf.
Tussen jou en dat andere bedrijf bestaat een overeenkomst van opdracht. De
werknemers zijn dan niet bij jou in dienst maar bij het andere bedrijf. Dit zie je
bijvoorbeeld bij de uitbesteding van een hele productielijn. In deze casus kun je je
afvragen of dit iets is wat je makkelijk kunt doen. Heb je hier een afgebakend stuk
wat je zo aan een ander bedrijf zou kunnen overhevelen. Dit lijkt heel moeilijk in deze
casus.
De laatste mogelijke optie is de constructie zoals in de Helpling-uitspraak. Er is dan
geen arbeidsovereenkomst tussen Alex en de koerier maar tussen de koerier en de
klant. Pickup is dan een arbeidsbemiddelaar (digitaal prikbord).
Wat is nu de meest aantrekkelijke optie voor Alex? Payrolling omdat hij dan zelf de
werknemers kan kiezen.
NB. Een inlenersbeloning zegt dat een payrollwerknemer of een uitzendkracht recht
heeft op hetzelfde loon als werknemers die zelf in dienst zijn bij het bedrijf en
dezelfde werkzaamheden verrichten.
NB 2. Bij de platformconstructie heeft de werknemer een arbeidsovereenkomst met
het platform en het platform heeft een overeenkomst van opdracht met degene die
gebruik wil maken van de diensten.
Inmiddels is het Alex duidelijk geworden dat hij niet de enige is die dit gat in de markt heeft
ontdekt. Op een forum voor startende ondernemers komt hij in contact met een aantal
partijen die een soortgelijke onderneming aan het opstarten is. Ook zij worstelen met de
vraag hoe zij hun koeriers zo flexibel mogelijk kunnen inzetten. Een van deze partijen –
Carola Emker van Loopjongens B.V. – komt op een lumineus idee. Zij stelt aan de andere
ondernemers voor om de koeriers in dienst te nemen op basis van een contract voor
Casus a
De coronacrisis heeft de vraag naar bezorgdiensten flink doen toenemen. Onder het mom
van 'never waste a good crisis' besluit Alex Kuipers hierop in te springen. Hij richt PicUp B.V.
op, een on-demand koeriersservice naar het voorbeeld van het Spaanse bedrijf Glovo. Via
PicUp kunnen klanten koeriers allerlei artikelen laten aanschaffen, ophalen en bezorgen. Dit
kunnen maaltijden zijn, maar ook andere spullen, zoals drogisterij-artikelen, potten verf,
boeken – zolang het in de bezorgbox van een fiets- of scooterkoerier past.
Op 1 augustus 2020 schrijft Alex PicUp B.V. in bij de Kamer van Koophandel en vermeldt
daarbij dat PicUp actief is in de 'Overige dienstverlening'. Omdat het onzeker is hoe de
coronacrisis verder zal verlopen – en dus ook hoe de vraag naar bezorgdiensten zich zal
ontwikkelen – is Alex op zoek naar een manier om zo flexibel mogelijk koeriers in te zetten.
Het voor onbepaalde tijd in dienst nemen van de koeriers ziet hij eigenlijk niet zitten: als er
straks een van z'n fiets valt, heeft Alex een groot probleem. Dat kan hij, zeker als startend
ondernemer, absoluut niet gebruiken. Tegelijkertijd wil hij wel enigszins in de hand hebben
welke koeriers voor PicUp gaan rijden. Zij zijn immers het visitekaartje van het bedrijf.
a. Noem een aantal manieren waarop Alex koeriers kan inzetten zonder dat PicUp
daarbij als werkgever optreedt. Welke van deze opties zou u Alex – gelet op zijn
wensen – aanraden?
Alex zou de verhouding met de koeriers in de vorm van een overeenkomst van
opdracht kunnen gieten (art. 7:400 BW). Door dit te doen zijn de regels uit Titel 10
van Boek 7 niet van toepassing op de koeriers, waardoor Alex dus niet vast komt te
zitten aan de koeriers op basis van een contract voor onbepaalde tijd. Echter, ook bij
een overeenkomst van opdracht kan de opdrachtnemer gehouden zijn gevolg te
geven aan aanwijzingen van de opdrachtgever.
Een overeenkomst van opdracht aangaan met degenen die voor hem gaan rijden. Dit
lijkt op de Deliveroo zaken (platformarbeid). Het voordeel is dat hij dan niet als
werkgever optreedt en hij bijvoorbeeld niet hoeft te betalen bij ziekte. Nadeel is dat
een overeenkomst van opdracht vrij makkelijke van kleur kan verschieten naar een
arbeidsovereenkomst (zie de Deliveroo-uitspraken).
Daarnaast kan hij met een uitzendbureau gaan werken waar hij mensen inleent. Wat
voor overeenkomst sluit Alex dan met het uitzendbureau? Een overeenkomst van
opdracht. Het uitzendbureau heeft een uitzendovereenkomst met de uitzendkracht
en Alex is de inlener van de uitzendkracht.
Ook kan Alex met payrolling of contracting werken. Payrolling lijkt eigenlijk op de
uitzendovereenkomst alleen het payrollbedrijf (uitzendbureau) heeft dan geen
allocatiefunctie. Zij doen dus niet de werving- en selectieprocedure, dat doet de
werkgever zelf. Je kan als werkgever dus zelf je personeel selecteren, maar je hebt
, geen zin in alles wat het werkgeverschap met zich mee kan brengen, vandaar dat je
een payrollbedrijf inschakelt. Alle mensen die jij graag op de werkvloer wil hebben,
treden in dienst bij het payrollbedrijf. Het payrollbedrijf stelt die payrollkrachten dan
vervolgens exclusief ter beschikking aan jou als feitelijk werkgever. Twee eisen die
gelden voor een payrollconstructie: jij moet als opdrachtgever/feitelijk werkgever
degene zijn die mensen selecteert en daarnaast moet het payrollbedrijf de mensen
die jij hebt uitgekozen exclusief aan jou als opdrachtgever ter beschikking stellen. Dit
is een groot verschil met een uitzendbureau. Bij het uitzendbureau brengt het
uitzendbureau vraag en aanbod bij elkaar. Er komt een vraag binnen van een
opdrachtgever, en het uitzendbureau koppelt het aanbod hieraan. Eindigt de
opdracht, dan gaat het uitzendbureau weer op zoek naar een andere klus voor die
uitzendkrachten. Dit mag niet in de payrollconstructie. Die mensen zijn exclusief
bedoeld voor de feitelijk werkgever van de payrollwerknemers. De feitelijk werkgever
hoeft zich bijvoorbeeld niet bezig te houden met de procedure bij ziekmelding (bijv.
oproepen bij bedrijfsarts en opstellen van een plan van aanpak). Een payrollbedrijf is
niet goedkoop (geldt ook voor een uitzendbureau). Je betaalt de loonkosten van de
werknemers + een opslag.
Bij contracting besteed je een deel van het productieproces uit aan een ander bedrijf.
Tussen jou en dat andere bedrijf bestaat een overeenkomst van opdracht. De
werknemers zijn dan niet bij jou in dienst maar bij het andere bedrijf. Dit zie je
bijvoorbeeld bij de uitbesteding van een hele productielijn. In deze casus kun je je
afvragen of dit iets is wat je makkelijk kunt doen. Heb je hier een afgebakend stuk
wat je zo aan een ander bedrijf zou kunnen overhevelen. Dit lijkt heel moeilijk in deze
casus.
De laatste mogelijke optie is de constructie zoals in de Helpling-uitspraak. Er is dan
geen arbeidsovereenkomst tussen Alex en de koerier maar tussen de koerier en de
klant. Pickup is dan een arbeidsbemiddelaar (digitaal prikbord).
Wat is nu de meest aantrekkelijke optie voor Alex? Payrolling omdat hij dan zelf de
werknemers kan kiezen.
NB. Een inlenersbeloning zegt dat een payrollwerknemer of een uitzendkracht recht
heeft op hetzelfde loon als werknemers die zelf in dienst zijn bij het bedrijf en
dezelfde werkzaamheden verrichten.
NB 2. Bij de platformconstructie heeft de werknemer een arbeidsovereenkomst met
het platform en het platform heeft een overeenkomst van opdracht met degene die
gebruik wil maken van de diensten.
Inmiddels is het Alex duidelijk geworden dat hij niet de enige is die dit gat in de markt heeft
ontdekt. Op een forum voor startende ondernemers komt hij in contact met een aantal
partijen die een soortgelijke onderneming aan het opstarten is. Ook zij worstelen met de
vraag hoe zij hun koeriers zo flexibel mogelijk kunnen inzetten. Een van deze partijen –
Carola Emker van Loopjongens B.V. – komt op een lumineus idee. Zij stelt aan de andere
ondernemers voor om de koeriers in dienst te nemen op basis van een contract voor
