1. Dementie van het Alzheimer type
AD – Alzheimer dementie
SDAT – seniele dementie van het Alzeheimer type
2. Vasculaire cognitieve involutie
MID – multi-infarct dementie
SID – strategisch infarct dementie
SVD – subcorticale vasculaire dementie
3. Synucleïnopathieën
PD – Parkinson dementie
LBD – Lewy Body dementie
MA – multisysteematrofie
4. Tauopathieën
F(T)LD – fronto-(temporale) lobaire dementie
(F)TLD – (fronto)-temporale lobaire dementie
PSP – progressieve supranucleaire paralyse
CBD – cortico-basale degeneratie
Alzeheimer dementie
De meerderheid van de AD-patiënten ontwikkelt dysmensie, dysfasie,
dygraphie, dysgnosie, dyspraxie en ruimtelijke desoriëntatie.
Dat sluit significante individuele variaties met betrekking tot symptomen en het
verloop van de ziekte niet uit.
Van bijzonder belang is de invloed van vasculaire factoren, zowel als een
dynamische component van AD in het algemeen als een manifestatie van het
frequente gelijktijdig optreden van AD en cerebrovasculaire aandoeningen.
AD begint meestal verraderlijk en ontwikkelt zich langzaam gedurende vele
jaren, zodat het begin alleen onnauwkeurig kan worden gerelateerd.
De psychiatrische symptomen in de prodromale fase, zoals prikkelbaarheid,
angst, achterdocht, depressie, passiviteit en egocentrisme zijn niet specifiek.
AD is de meest voorkomende aandoening die leidt tot dementie bij zowel
neurodegeneratieve als alle soorten dementie.
AD wordt erkend als niet één ziekte, maar een groep vergelijkbare
aandoeningen, een syndroom dat varieert volgens factoren met betrekking tot
leeftijd, etiologie, erfelijkheid etc.
Subclassificatie:
o Early Onset AD and Late Onset AD
o Frontal Lobe features in AD
o Dialysis dementia of Alzheimer type
o AD in Down’s syndrome
o Dementia with Lewy bodies (DLB)
, Vascular Dementia (DSM 4)
A. De ontwikkeling van meerdere cognitieve tekorten gemanifesteerd door beide:
1) Geheugenstoornis (verminderd vermogen om nieuwe informatie te leren of
eerder geleerde informatie op te roepen)
2) Een (of meer) van de volgende verstoringen:
a) Afasie (taalstoornissen)
b) Apraxie (verminderd vermogen om motoractiviteiten uit te voeren ondanks
intacte motorische functie)
c) Agnosie (niet herkennen of identificeren van objecten ondanks intacte
sensorische functie)
d) Verstoring executieve functies (d.w.z. plannen, organiseren, sequentiëren,
abstraheren)
B. De cognitieve tekorten in de criteria A1 en A2 veroorzaken elk een significante
beperking van het sociaal of beroepsmatig functioneren en vertegenwoordigen
een significante achteruitgang ten opzichte van een eerder functioneringsniveau.
C. Focale neurologische tekenen en symptomen (bv. Overdrijving van diepe
peesreflexen, loopafwijkingen, zwakte van de extremiteit) of onderzoeken die
wijzen op cerebrovasculaire aandoeningen (bv. Meerdere infarcten met cortex en
onderliggende witte stof) die worden geacht etiologisch gerelateerd te zijn aan de
verstoring.
D. De tekorten treden niet uitsluitend op tijdens een delier.
Vasculaire dementie onderscheidt zich van AD door zijn geschiedenis van ontstaan,
klinische kenmerken en het daaropvolgende beloop.
Dia 36 – 41
Mixed-type dementia
Longitudinale epidemiologische studies hebben aangetoond dat hypertensie,
diabetes, atriumfibrillatie en roken risicofactoren zijn voor zowel AD als VaD.
Ischemsiche letsels hebben bewezen niet alleen naast AD te bestaan, maar ook
de ontwikkeling ervan te versterken.
Volgens klinische neuropathologische studies is gemengde dementie goed voor
20-40% van de gevallen met dementie.
Dia 44 – 47
AD – Alzheimer dementie
SDAT – seniele dementie van het Alzeheimer type
2. Vasculaire cognitieve involutie
MID – multi-infarct dementie
SID – strategisch infarct dementie
SVD – subcorticale vasculaire dementie
3. Synucleïnopathieën
PD – Parkinson dementie
LBD – Lewy Body dementie
MA – multisysteematrofie
4. Tauopathieën
F(T)LD – fronto-(temporale) lobaire dementie
(F)TLD – (fronto)-temporale lobaire dementie
PSP – progressieve supranucleaire paralyse
CBD – cortico-basale degeneratie
Alzeheimer dementie
De meerderheid van de AD-patiënten ontwikkelt dysmensie, dysfasie,
dygraphie, dysgnosie, dyspraxie en ruimtelijke desoriëntatie.
Dat sluit significante individuele variaties met betrekking tot symptomen en het
verloop van de ziekte niet uit.
Van bijzonder belang is de invloed van vasculaire factoren, zowel als een
dynamische component van AD in het algemeen als een manifestatie van het
frequente gelijktijdig optreden van AD en cerebrovasculaire aandoeningen.
AD begint meestal verraderlijk en ontwikkelt zich langzaam gedurende vele
jaren, zodat het begin alleen onnauwkeurig kan worden gerelateerd.
De psychiatrische symptomen in de prodromale fase, zoals prikkelbaarheid,
angst, achterdocht, depressie, passiviteit en egocentrisme zijn niet specifiek.
AD is de meest voorkomende aandoening die leidt tot dementie bij zowel
neurodegeneratieve als alle soorten dementie.
AD wordt erkend als niet één ziekte, maar een groep vergelijkbare
aandoeningen, een syndroom dat varieert volgens factoren met betrekking tot
leeftijd, etiologie, erfelijkheid etc.
Subclassificatie:
o Early Onset AD and Late Onset AD
o Frontal Lobe features in AD
o Dialysis dementia of Alzheimer type
o AD in Down’s syndrome
o Dementia with Lewy bodies (DLB)
, Vascular Dementia (DSM 4)
A. De ontwikkeling van meerdere cognitieve tekorten gemanifesteerd door beide:
1) Geheugenstoornis (verminderd vermogen om nieuwe informatie te leren of
eerder geleerde informatie op te roepen)
2) Een (of meer) van de volgende verstoringen:
a) Afasie (taalstoornissen)
b) Apraxie (verminderd vermogen om motoractiviteiten uit te voeren ondanks
intacte motorische functie)
c) Agnosie (niet herkennen of identificeren van objecten ondanks intacte
sensorische functie)
d) Verstoring executieve functies (d.w.z. plannen, organiseren, sequentiëren,
abstraheren)
B. De cognitieve tekorten in de criteria A1 en A2 veroorzaken elk een significante
beperking van het sociaal of beroepsmatig functioneren en vertegenwoordigen
een significante achteruitgang ten opzichte van een eerder functioneringsniveau.
C. Focale neurologische tekenen en symptomen (bv. Overdrijving van diepe
peesreflexen, loopafwijkingen, zwakte van de extremiteit) of onderzoeken die
wijzen op cerebrovasculaire aandoeningen (bv. Meerdere infarcten met cortex en
onderliggende witte stof) die worden geacht etiologisch gerelateerd te zijn aan de
verstoring.
D. De tekorten treden niet uitsluitend op tijdens een delier.
Vasculaire dementie onderscheidt zich van AD door zijn geschiedenis van ontstaan,
klinische kenmerken en het daaropvolgende beloop.
Dia 36 – 41
Mixed-type dementia
Longitudinale epidemiologische studies hebben aangetoond dat hypertensie,
diabetes, atriumfibrillatie en roken risicofactoren zijn voor zowel AD als VaD.
Ischemsiche letsels hebben bewezen niet alleen naast AD te bestaan, maar ook
de ontwikkeling ervan te versterken.
Volgens klinische neuropathologische studies is gemengde dementie goed voor
20-40% van de gevallen met dementie.
Dia 44 – 47
