Plan van aanpak communicatie
Het theoretisch kader
De soort gesprekken die dit jaar voorkomen zijn vraagverheldering, ondersteunen
van zelfmanagement en shared decison making en patiëntenvoorlichting. Bij
vraagverheldering is het de bedoeling om door vragen een duidelijk beeld te geven
over het probleem. Bij ondersteunen van zelfmanagement en shared decision
making is het de bedoeling dat de zorgvrager zelf het probleem oplost door hulp van
de zorggever. Patiëntenvoorlichting is om de patiënt bij de scholen over het
onderwerp waar ze moeite mee hebben.
In dit plan van aanpak komt ondersteunen van zelfmanagement en shared decision
making voor. Deze vaardigheid is handig als de zorgvrager een probleem heeft en
moet kiezen tussen een dilemma. Dit geeft een persoonlijkere zorg en zorgt ervoor
dat communicatie tussen de zorgvrager en zorggever. Het is belangrijk om tijdens
het gesprek zelf geen mening te geven en de zorgvrager dit zelf laten te bedenken.
Hierbij gebruik je de vaardigheden dat je niet oordeelt en niet invult voor een ander.
De ASE-model houdt rekening met de varianties die indirect mee kunnen spelen met
de patiënt.
ASE-model
A = attitude: het gedrag/ houding van iemand.
S = sociale invloed: de manier hoe iemand is opgevoed door ouders/omgeving.
E = eigen effectiviteit: in hoeverre mensen zijn om zelf iets te kunnen veranderen aan
hun situatie.
Coping stijlen helpen om te kijken hou de patiënt in de situatie staat en hiermee
omgaat.
Coping stijlen:
1. Actief aanpakken en oplossen
2. Verdoving zoeken
3. Vermijding
4. Sociale steun zoeken
5. Machteloze passiviteit of depressief reactiepatroon
6. Het uiten van je emoties
7. Geruststellende gedachten
,Kaal plan van aanpak
Voorbereiding
- Ander wegleggen
- Gegevens verzamelen
- Nagaan of je de aangewezen persoon bent die het gesprek gaat voeren
- Voorlopig doel en aanpak formuleren voor jezelf
- Plaats van het gesprek
- Is de opstelling correct
Inleiding
- Naam van de zorgvrager checken
- Voorstellen; voornaam, achternaam en functie
- Samenwerkingsrelatie opbouwen
- Aanleiding bespreken
- Verwachtingen van de zorgvrager in kaart brengen
- Doel van het gesprek samen opstellen
- Agenda opstellen en de tijd afspreken
Kern
De kwestie bespreken
- Inventariseren behoeften, emoties, zienswijzen, ervaringskennis
- Erkenning geven
- Aansluiten bij beleving van patiënt
- Achterhaal de attitude van de zorgvrager (A van het ASE-model)
- Krijg zicht op manier van omgaan/aanpak, coping strategie
- Attributie (zoeken naar oorzaken)
- (ir)reële gedachten, denkpatronen bespreken (ASEmodel)
Mogelijkheden bespreken
- Mogelijke keuzes op een rijtje zetten
- Achterhaal de A, S en E van de zorgvrager (ASE-model)
- Aansluiten bij behoeften
- Vragen of er behoefte bestaat aan informatie over andere mogelijke opties,
suggestie doen
De voor- en nadelen bespreken
- Voors en tegens bespreken
- Voor- en nadelenbalans maken
- Keuzehulp gebruiken
- Afweging (laten) maken verschillende mogelijkheden
De voorkeuren bespreken
- Nagaan hoe de zorgvrager tegen de mogelijkheden aankijkt
, - Vaststellen in hoeverre de patiënt bij de besluitvorming betrokken worden
- Steun bieden
- Behoeften meenemen
Een gezamenlijke beslissing nemen
- Keuze maken
- Bespreken wat keuze betekent
- ASE langslopen
Terugkijken
- Uitkomst bespreken en overweging samenvatten
Afsluiting
- Aangeven dat einde gesprek nadert
- Slotsamenvatting
- Prangende vragen
- Vangnet bieden
- Doel behaald
- Vervolgafspraak
- Afscheid nemen
Het theoretisch kader
De soort gesprekken die dit jaar voorkomen zijn vraagverheldering, ondersteunen
van zelfmanagement en shared decison making en patiëntenvoorlichting. Bij
vraagverheldering is het de bedoeling om door vragen een duidelijk beeld te geven
over het probleem. Bij ondersteunen van zelfmanagement en shared decision
making is het de bedoeling dat de zorgvrager zelf het probleem oplost door hulp van
de zorggever. Patiëntenvoorlichting is om de patiënt bij de scholen over het
onderwerp waar ze moeite mee hebben.
In dit plan van aanpak komt ondersteunen van zelfmanagement en shared decision
making voor. Deze vaardigheid is handig als de zorgvrager een probleem heeft en
moet kiezen tussen een dilemma. Dit geeft een persoonlijkere zorg en zorgt ervoor
dat communicatie tussen de zorgvrager en zorggever. Het is belangrijk om tijdens
het gesprek zelf geen mening te geven en de zorgvrager dit zelf laten te bedenken.
Hierbij gebruik je de vaardigheden dat je niet oordeelt en niet invult voor een ander.
De ASE-model houdt rekening met de varianties die indirect mee kunnen spelen met
de patiënt.
ASE-model
A = attitude: het gedrag/ houding van iemand.
S = sociale invloed: de manier hoe iemand is opgevoed door ouders/omgeving.
E = eigen effectiviteit: in hoeverre mensen zijn om zelf iets te kunnen veranderen aan
hun situatie.
Coping stijlen helpen om te kijken hou de patiënt in de situatie staat en hiermee
omgaat.
Coping stijlen:
1. Actief aanpakken en oplossen
2. Verdoving zoeken
3. Vermijding
4. Sociale steun zoeken
5. Machteloze passiviteit of depressief reactiepatroon
6. Het uiten van je emoties
7. Geruststellende gedachten
,Kaal plan van aanpak
Voorbereiding
- Ander wegleggen
- Gegevens verzamelen
- Nagaan of je de aangewezen persoon bent die het gesprek gaat voeren
- Voorlopig doel en aanpak formuleren voor jezelf
- Plaats van het gesprek
- Is de opstelling correct
Inleiding
- Naam van de zorgvrager checken
- Voorstellen; voornaam, achternaam en functie
- Samenwerkingsrelatie opbouwen
- Aanleiding bespreken
- Verwachtingen van de zorgvrager in kaart brengen
- Doel van het gesprek samen opstellen
- Agenda opstellen en de tijd afspreken
Kern
De kwestie bespreken
- Inventariseren behoeften, emoties, zienswijzen, ervaringskennis
- Erkenning geven
- Aansluiten bij beleving van patiënt
- Achterhaal de attitude van de zorgvrager (A van het ASE-model)
- Krijg zicht op manier van omgaan/aanpak, coping strategie
- Attributie (zoeken naar oorzaken)
- (ir)reële gedachten, denkpatronen bespreken (ASEmodel)
Mogelijkheden bespreken
- Mogelijke keuzes op een rijtje zetten
- Achterhaal de A, S en E van de zorgvrager (ASE-model)
- Aansluiten bij behoeften
- Vragen of er behoefte bestaat aan informatie over andere mogelijke opties,
suggestie doen
De voor- en nadelen bespreken
- Voors en tegens bespreken
- Voor- en nadelenbalans maken
- Keuzehulp gebruiken
- Afweging (laten) maken verschillende mogelijkheden
De voorkeuren bespreken
- Nagaan hoe de zorgvrager tegen de mogelijkheden aankijkt
, - Vaststellen in hoeverre de patiënt bij de besluitvorming betrokken worden
- Steun bieden
- Behoeften meenemen
Een gezamenlijke beslissing nemen
- Keuze maken
- Bespreken wat keuze betekent
- ASE langslopen
Terugkijken
- Uitkomst bespreken en overweging samenvatten
Afsluiting
- Aangeven dat einde gesprek nadert
- Slotsamenvatting
- Prangende vragen
- Vangnet bieden
- Doel behaald
- Vervolgafspraak
- Afscheid nemen
