Samenvatting hoorcolleges deeltentamen 2 Immunologie

B-cel inductie immuunrespons
B-cellen (in tegenstelling tot T-cellen) worden Beter tijdens de imuunrespons, ze gaan antilichaam
uitscheidende plasmacellen en geheugen B cellen maken. Namelijk, door activatie met een pathogeen
gaan de BCR (door antigen) en de co-receptor (door geopsoniseerd complement) samenwerken wat
zorgt voor synergie = versterking. De sensitiviteit van de receptor wordt hierdoor hoger  snellere
activatie. Dus, zonder complement heb je een zwakke B cel respons. Er zijn 2 type B-cel responsen
1. Thymus independent (TI) response
a. Antilichamen hebben ene lage affiniteit
b. IgM
c. Niet de standaard B-cel respons 2 types
i. Sterke gelijktijdige stimulatie van BCR en TLR
ii. Sterke cross-linking van BCR door hoge density van antigenen (bv
suikergroepen)
iii. TLR4: LPS, TLR9: DNA

2. Thymus dependent responses (TD)
a. CD4 (T-helper cel afhankelijk)
b. Antilichamen hebben een hoge affiniteit
i. Eerste B-cel expansie in medulla van lymfeknoop: IgM vormt na 5 dagen
ii. Tweede B-cel expansie in germinal center van B-cel follikel = germinal
center/secondary follicle.
1. Dus, deze centra zie je alleen in ziekte en niet in gezondheid
2. Dus, deze centra zie je alleen bij Thymus dependent responses
c. Isotype switching: alternative splicing op RNA niveau
i. Naive cellen komen binnen via HEV
1. Naive B cellen zoeken antigen weergeven door FDC in B-cel area
2. Naive T cellen zoeken antigen gepresenteerd door DC op MHCII in T-cel
area
ii. Antigen geactiveerde B cellen presenteren het antigen via MHCII aan effector
CD4 Tfh cellen waardoor een cognate interactie vormt
1. Als BCR en Tfh een cognate interactie hebben brengt de T-cel de CD40
ligand en cytokines tot expressie
a. Dus, bij CD40 ligand weet je zeker dat het een antigen gezien
heeft en geactiveerd is
b. Dus, bij CD40L deëfficientie kun je geen isotype switchen en heb
je veel IgM
2. B cel CD40 receptor raakt geactiveerd en cel kan delen/differentiëren
naar IgM producerende plasmacellen
3. B cel kan nu eiwit AID maken wat zorgt voor
a. Isotype switching op constante keten = isotype
i. Cytokine bepaald switch
1. Inhiberend of activerend
ii. IgM en IgD kunnen ze zelf maken, de rest is geswitcht
iii. Na activatie van naive b cel wordt IgM als eerste
geproduceerd
1. Je kan dus ook nooit meer terug naar IgM door
splicing


1

, b. Somatische
hypermutatie
op variabele
keten = allotype
i. Puntmu
taties
door
AID in




variabele domein
1. Hogere/lagere affiniteit
2. Maar ook zelf reactiviteit
 Selectie door FDC  Affinity maturatie
a. Lage affiniteit / crosslink Ig dus geen
antigen presentatie aan Tfh =
appoptose
b. Hoge affiniteit / crosslink Ig met
antigeen presentatie aan Tfh
 plasma cellen
 geheugen cellen
ii. Dus, deze twee processen vinden alleen plaats in 2nd
lymfoide organen in germinal centre na herkenning van
antigen.
iii. AID vind je dus nooit in rustende cellen




Antilichamen
1. Neutraliseren  voorkomen dat ze nog kunnen infecteren
a. hangt af van affinity variabele regio
2. Opsonizeren  coating voor fagocytose/afbraak door Fc receptoren op fagocyten
a. hangt af van isotype dus constante regio

Verschillende antilichamen beschermen verschillende weefsels en hebben verschillende functies:
IgM
 Complement activatie classical pathway
 Beschermd interne organen
 Uitgescheiden als pentameer  10 interacties  lage affinity maar hoge avidity
 GEEN Fc receptor

IgG
 Meerdere Fc receptoren voor IgG, activerend/inhiberend
 Beschermd interne organen
 Neutraliseren toxinen/pathogenen


2