Practicum: CBT II Therapeutic Techniques
, Persoonlijke informatie
De cliënte, Inge de Jong, is negenentwintig jaar oud. De cliënte wil graag anoniem blijven en
derhalve is haar echte naam niet gebruikt voor dit verslag. Haar hoogst genoten opleiding is
MBO. Sinds kort werkt zij met plezier als administratief medewerkster bij een ziekenhuis.
Intakesessie
Na de uitleg over het gesprek, heb ik nog kort gevraagd naar haar medische, psychiatrische en
familiale achtergrond. Hier leken geen bijzonderheden te zijn. Het gesprek ging hierna door
op de specifieke hulpvraag. Inge ervaart namelijk sinds haar kindertijd veel angst bij het zien
van honden (cynofobie). Deze angst is ontstaan nadat een hond achter haar aan is gerend,
tijdens het bezoeken van haar oma. Deze hond was naar eigen zeggen agressief. Hierna
volgde mijn vraag of ze bang was voor specifieke aspecten, zoals: uiterlijke kenmerken
(bijvoorbeeld grootte, kleur, gezichtsuitdrukking), de omgeving waarin zij zich bevindt, de
hond aangelijnd is of niet en het gedrag van de hond (druk, springerig, blaffen etc.). Het
antwoord hierop was dat zij bang is in elke situatie en bij elke hond. Ook als de hond rustig en
aangelijnd is, ervaart zij angst. Er lijkt dus sprake te zijn van angst voor honden in het
algemeen en niet voor een specifieke hond, situatie etc.
Hierna ging het gesprek door op haar emotionele, lichamelijke en cognitieve reacties tijdens
een rencontre met een hond. Ze gaf aan dat bij het zien van een hond, ze zich volledig focust
op de hond en dat ze zich nergens anders meer op kan concentreren. Tegelijkertijd krijgt ze te
maken met hartkloppingen en een onrustig gevoel. Ze heeft hierbij iteratieve gedachten over
dat de hond haar zal aanvallen en dat ze dus continu alert moet zijn. In deze situaties probeert
ze zich dan ook zo ver mogelijk van de hond te bevinden en blijft alert tot de hond verdwenen
is. De emotie die ze op zulke momenten ervaart, is vooral angst. Andere emoties ervaart ze op
zulke momenten niet. Het liefst vermijdt ze dan ook plekken waar veel honden zijn, zoals het
park, de markt en plekken met veel natuur. Deze klachten doen zich bijna elke dag voor,
omdat ze altijd wel ergens een hond tegenkomt. Hierna heb ik haar gevraagd of ze mij zou
kunnen vertellen over een situatie van afgelopen week, waarbij ze een hond had gezien en wat
ze hierbij deed, voelde en dacht. Deze situatie kwam overeen met wat ze hierboven
omschreven heeft. Ik heb hierbij gevraagd wat het ergste zou zijn dat zou kunnen gebeuren als
ze zich minder zou focussen op de hond en de hond niet uit de weg zou gaan. Ze gaf aan dat
ze dan het gevoel van controle zou verliezen en dus niet zou kunnen anticiperen als de hond
zou aanvallen. Ze heeft dan het gevoel dat ze niet snel genoeg kan wegkomen, vooral als ze
, Persoonlijke informatie
De cliënte, Inge de Jong, is negenentwintig jaar oud. De cliënte wil graag anoniem blijven en
derhalve is haar echte naam niet gebruikt voor dit verslag. Haar hoogst genoten opleiding is
MBO. Sinds kort werkt zij met plezier als administratief medewerkster bij een ziekenhuis.
Intakesessie
Na de uitleg over het gesprek, heb ik nog kort gevraagd naar haar medische, psychiatrische en
familiale achtergrond. Hier leken geen bijzonderheden te zijn. Het gesprek ging hierna door
op de specifieke hulpvraag. Inge ervaart namelijk sinds haar kindertijd veel angst bij het zien
van honden (cynofobie). Deze angst is ontstaan nadat een hond achter haar aan is gerend,
tijdens het bezoeken van haar oma. Deze hond was naar eigen zeggen agressief. Hierna
volgde mijn vraag of ze bang was voor specifieke aspecten, zoals: uiterlijke kenmerken
(bijvoorbeeld grootte, kleur, gezichtsuitdrukking), de omgeving waarin zij zich bevindt, de
hond aangelijnd is of niet en het gedrag van de hond (druk, springerig, blaffen etc.). Het
antwoord hierop was dat zij bang is in elke situatie en bij elke hond. Ook als de hond rustig en
aangelijnd is, ervaart zij angst. Er lijkt dus sprake te zijn van angst voor honden in het
algemeen en niet voor een specifieke hond, situatie etc.
Hierna ging het gesprek door op haar emotionele, lichamelijke en cognitieve reacties tijdens
een rencontre met een hond. Ze gaf aan dat bij het zien van een hond, ze zich volledig focust
op de hond en dat ze zich nergens anders meer op kan concentreren. Tegelijkertijd krijgt ze te
maken met hartkloppingen en een onrustig gevoel. Ze heeft hierbij iteratieve gedachten over
dat de hond haar zal aanvallen en dat ze dus continu alert moet zijn. In deze situaties probeert
ze zich dan ook zo ver mogelijk van de hond te bevinden en blijft alert tot de hond verdwenen
is. De emotie die ze op zulke momenten ervaart, is vooral angst. Andere emoties ervaart ze op
zulke momenten niet. Het liefst vermijdt ze dan ook plekken waar veel honden zijn, zoals het
park, de markt en plekken met veel natuur. Deze klachten doen zich bijna elke dag voor,
omdat ze altijd wel ergens een hond tegenkomt. Hierna heb ik haar gevraagd of ze mij zou
kunnen vertellen over een situatie van afgelopen week, waarbij ze een hond had gezien en wat
ze hierbij deed, voelde en dacht. Deze situatie kwam overeen met wat ze hierboven
omschreven heeft. Ik heb hierbij gevraagd wat het ergste zou zijn dat zou kunnen gebeuren als
ze zich minder zou focussen op de hond en de hond niet uit de weg zou gaan. Ze gaf aan dat
ze dan het gevoel van controle zou verliezen en dus niet zou kunnen anticiperen als de hond
zou aanvallen. Ze heeft dan het gevoel dat ze niet snel genoeg kan wegkomen, vooral als ze
