Les 1
De belangrijkste Arabische dialecten:
Maghrebijnse dialecten (Marokko, Algerije, Tunesië, Libië, Mauritanië en Malta)
De Egyptsche dialecten (Egypte en Soedan)
De Syrisch-Libanese dialecten (Palestna, Libanon, Syrië en Jordanië)
Irakese dialecten
Dialecten van het Arabisch schiereiland
Het Arabisch behoort tot de Semitsche talen. Oorspronkelijk was het een taal van woestjnbewoners,
maar door de komst van de islam is het Arabisch uitgegroeid tot de zesde wereldtaal.
Kenmerken van het Arabisch
Het Arabische alfabet bestaat uit 28 leters en kent geen hoofdleters. Er wordt van rechts naar links
gelezen en geschreven en woorden kunnen niet worden afgebroken aan het einde van een regel.
Het Arabische alfabet bestaat geheel uit medeklinkers. De korte klinkers a, i en u zijn in het schrif
een soort hulptekens en worden vaak niet geschreven, maar wel uitgesproken. De lange klinkers ā, ī
en ū worden wel altjd geschreven.
Bijna alle woorden zijn herleidbaar tot een stam of wortel van drie of vier medeklinkers. Deze
wortelmedeklinkers, ook wel radicalen genoemd, vormen het geraamte van een woord. Rond dit
geraamte van drie of vier leters kunnen vervolgens voorvoegsels (prefien), tussenvoegsels (infien)
en achtervoegsels (sufien) worden geplaatst die het uiteindelijke woord vormen. Vaak, maar lang
niet altjd, is de oorspronkelijke betekenis van de wortel terug te vinden in het afgeleide woord.
Woorden worden dus rond een wortel gevormd, en wel steeds op dezelfde wijze, volgens een
vaststaand model. Het Arabisch is daarom een 'modelsysteem'.
,Les 2
Medeklinkers
Herkenbare klanken
ب b Als in boek
ت t Als in tam
ث th Als in het Engelse thing
ج j Als in jungle (standaard), journaal (Libanon), good (Egypte)
خ kh Als in het Spaanse José
د d Als in dak
ذ dh Als in het Engelse mother, this
ر r Als in rok
ز z Als in zaak
س s Als in soes
ش sh Als in shock
ف f Als in ft
ك k Als in kat
ل l Als in lap
م m Als in mummie
ن n Als in nek
ه h Als in hol
و w Als in het Engelse wild
ي y Als in jacht
Aan te leren klanken
ء '
غ gh
ع 3
ح ḥ
ق q
ص ṣ
ض ḍ
ط ṭ
ظ ẓ
Hulptekens
Hulptekens voor korte klinkers
De fatḥa ()فتحة Hulpteken voor de a ﹷ
De kasra ()كسرة Hulpteken voor de i ﹻ
De ḍamma ()ضمة Hulpteken voor de u ﹹ
Aan het einde van een woord kunnen deze tekens verdubbeld worden om respectevelijk de
uitgangen -an ﹱ, -in ﹴen -un ﹲaan te geven.
, Met het verdubbelingsteken (shadda - )شدةgeef je aan dat de bijbehorende medeklinker
verdubbeld moet worden: ﹼ
Met het stlteteken (sukūn - )سكونgeef je aan dat er geen korte klinker op de medeklinker volgt: ﹿ
De 'alif madda ( )ألف مدةis het verlengingsteken آ. Het vervangt een hamza gedragen door een 'alif
die gevolgd wordt door de lange klinker: ا = آ+ أ
Lange klinkers
Naast de korte klinkers a, i en u kent het Arabisch ook de volgende lange klinkers:
De ā
De ī
De ū
Mannelijk Vrouwelijk
1e persoon enkelvoud ( كتابيmijn boek - ī) ( كتابيmijn boek - ī)
Tweeklanken of difongen
Door de samentrekking van de a met een w ontstaat de tweeklank aw, die je uitspreekt als in het
Nederlandse woord nauw.
Door samentrekking van de a met een y ontstaat de tweeklank ay, die je uitspreekt als in het
Nederlandse woord mais.
De belangrijkste Arabische dialecten:
Maghrebijnse dialecten (Marokko, Algerije, Tunesië, Libië, Mauritanië en Malta)
De Egyptsche dialecten (Egypte en Soedan)
De Syrisch-Libanese dialecten (Palestna, Libanon, Syrië en Jordanië)
Irakese dialecten
Dialecten van het Arabisch schiereiland
Het Arabisch behoort tot de Semitsche talen. Oorspronkelijk was het een taal van woestjnbewoners,
maar door de komst van de islam is het Arabisch uitgegroeid tot de zesde wereldtaal.
Kenmerken van het Arabisch
Het Arabische alfabet bestaat uit 28 leters en kent geen hoofdleters. Er wordt van rechts naar links
gelezen en geschreven en woorden kunnen niet worden afgebroken aan het einde van een regel.
Het Arabische alfabet bestaat geheel uit medeklinkers. De korte klinkers a, i en u zijn in het schrif
een soort hulptekens en worden vaak niet geschreven, maar wel uitgesproken. De lange klinkers ā, ī
en ū worden wel altjd geschreven.
Bijna alle woorden zijn herleidbaar tot een stam of wortel van drie of vier medeklinkers. Deze
wortelmedeklinkers, ook wel radicalen genoemd, vormen het geraamte van een woord. Rond dit
geraamte van drie of vier leters kunnen vervolgens voorvoegsels (prefien), tussenvoegsels (infien)
en achtervoegsels (sufien) worden geplaatst die het uiteindelijke woord vormen. Vaak, maar lang
niet altjd, is de oorspronkelijke betekenis van de wortel terug te vinden in het afgeleide woord.
Woorden worden dus rond een wortel gevormd, en wel steeds op dezelfde wijze, volgens een
vaststaand model. Het Arabisch is daarom een 'modelsysteem'.
,Les 2
Medeklinkers
Herkenbare klanken
ب b Als in boek
ت t Als in tam
ث th Als in het Engelse thing
ج j Als in jungle (standaard), journaal (Libanon), good (Egypte)
خ kh Als in het Spaanse José
د d Als in dak
ذ dh Als in het Engelse mother, this
ر r Als in rok
ز z Als in zaak
س s Als in soes
ش sh Als in shock
ف f Als in ft
ك k Als in kat
ل l Als in lap
م m Als in mummie
ن n Als in nek
ه h Als in hol
و w Als in het Engelse wild
ي y Als in jacht
Aan te leren klanken
ء '
غ gh
ع 3
ح ḥ
ق q
ص ṣ
ض ḍ
ط ṭ
ظ ẓ
Hulptekens
Hulptekens voor korte klinkers
De fatḥa ()فتحة Hulpteken voor de a ﹷ
De kasra ()كسرة Hulpteken voor de i ﹻ
De ḍamma ()ضمة Hulpteken voor de u ﹹ
Aan het einde van een woord kunnen deze tekens verdubbeld worden om respectevelijk de
uitgangen -an ﹱ, -in ﹴen -un ﹲaan te geven.
, Met het verdubbelingsteken (shadda - )شدةgeef je aan dat de bijbehorende medeklinker
verdubbeld moet worden: ﹼ
Met het stlteteken (sukūn - )سكونgeef je aan dat er geen korte klinker op de medeklinker volgt: ﹿ
De 'alif madda ( )ألف مدةis het verlengingsteken آ. Het vervangt een hamza gedragen door een 'alif
die gevolgd wordt door de lange klinker: ا = آ+ أ
Lange klinkers
Naast de korte klinkers a, i en u kent het Arabisch ook de volgende lange klinkers:
De ā
De ī
De ū
Mannelijk Vrouwelijk
1e persoon enkelvoud ( كتابيmijn boek - ī) ( كتابيmijn boek - ī)
Tweeklanken of difongen
Door de samentrekking van de a met een w ontstaat de tweeklank aw, die je uitspreekt als in het
Nederlandse woord nauw.
Door samentrekking van de a met een y ontstaat de tweeklank ay, die je uitspreekt als in het
Nederlandse woord mais.
