Suiwer wiskunde Verwys na die abstrakte wetenskap van getal, hoeveelheid en ruimte.
Verwys na iets wat presies, logies en voorspelbaar beskryf word-begrip
in sy suiwerste vorm.
1. Die uurwerk kantel. En die ligbruin by
Kwatryn Sin 1:{Die uurwerk kantel.}
Dui an dat horlosie omval. Dit impliseer dat alle tydsverloop stil staan/
2. hang roerloos voor die blom wat nooit
alle handeling stol.
bevrug
3. word, nooit sal saadskiet, welk, en nooit Sin 2:{En die ligbruin by hang roerloos}
verby “En”- voegwoord-verbind sin 1 aan die ander 3 sinne, dis dus die
logiese uitwerking van die feit dat die tyd stilstaan. Enjambement
4. hierdie verstarde uur sal groei. Die lug tussen 1 en 2 beklemtoon die hangproses en verseker dat die word
“hang” uitgehef word. “roerloos”- sluit an by idee van tyd wat
stilstaan.
5. het stil soos ys gaan staan, so wit en blou.
Kwatryn
6. Die brander wat wou oorbuig, val, en skuim,
7. Bly in sy ligte sirkels vasgehou Sin 3:{voor die blom wat nooit bevrug word, nooit sal saadskiet,}
Stolling van tyd verval enige moontlikheid van bevrugting en lewe.
8. En moet sy see n ewigheid versuim. Blom sal nooit sade voortbring en nuwe blomme vorm nie. “nooit”-
herhaling(retoriese middel) beklemtoon dat die tyd stilstaan end at
die handelinge nie kan voortgaan nie.”s”-alleterasie beklemtoon feit
dat geen nuwe lewe gevorm kan word nie.
Digvorm: Sin 4:{welk, en nooit verby hierdie verstarde uur sal groei.}
Metafisiese gedig: gedig handel oor ʼn Woord “verby” dui op tydverloop, maar in hierdie geval op tydverloop wat tot
gedig. stillstand gekom het. Die blom se vermoë om te groei is beëinvloed toe die tyd
stilgestaan het. As blom nie kan groei nie sal dit verwelk. Die herhaling(Retoriese
Versreël 1= die horlosie val om en die tyd
staan stil. middel) van die word “ sal "dui op toekomstige aksies wat nie kan plaasvind nie. Deur
Versreël1 tot 4= die by kan nie die blom die bevrugting en die verganklikheid van die blom in saam te beskryf, word
bevrug nie en die blom sal dus nie sade kan beklemtoon dat die lewe en die dood as deel van dieselfde proses gesien moet word
end at die een nie sonder die ander kan klaar kom nie. Kontras (stylfiguur) “bevrug”
voortbring nie.
en “saadskiet” dui op lewe, maar dit staan in teenstelling met “welk” en “nooit…sal
Versreël 4 en 5= die lug het stilgestaan soos
groei” wat op dood dui.
ys
Versreël 6 tot 8= die brander kom halfpad
in die lug tot stillstand env al nie in die see Sin 5:{Die lug het stil soos ys gaan staan, so wit en blou}
“het” as die tyd stil gaan staan het, raak jy bewus van wat gebeur het. Enjambement
nie.
tussen versreël 4 en 5 bind die gedagtes saam en sluit aan by die stollingsidee.
Vergelyking= “Die lug het stil soos ys gaan staan” Die stilstaande lug word met ys
vergelyk. Die ooreenkoms tussen die lug en die ys is dat beide as blou en wit beskryf
word. Die aa-assonansie (halfrym) asook die komma in versreël 5 verstadig die
Toon: tempo van die versreël. Die uiteenplasing/skeiding van die woorde “stil” en “staan”
Besinnend/nadenkend verseker dat elkeen van hierdie woorde uitgehef/beklemtoon word.
Tema:
Onvoltooidheid Sin 6:{ Die brander wat wou oorbuig, val, en skuim,}
en “wou oorbuig” word geimpliseer dat dit ʼn natuurlike proses is wat met die stolling
verganklikheid. van tyd gestaak word. W-alleterasie beklemtoon die natuurlike neiging van branders
Stemming: om oor te buig, te val en skuim te vorm. Die komma verseker dat elke moontlike
Formeel, ernstig handeling van die brander afsonderlik beklemtoon word.
Sin 7:{bly in sy ligte sirkels vasgehou}
Boodskap: “bly” word deur vooropplasing asook deur die y en I assonansie uitgehef. Dit
Die lewe sowel as die dood onlosmaaklik deel is beklemtoon dat die brander nie sy prosesse kon voltooi nie. Die word “ligte” dui op
van mekaar en van tydverloop. die witterige kleur van die branders en die “sirkels” verwys na die ronde vorm van
Die een kan nie sonder die ander nie. die branders wanneer dit oorbuig om in die see te val.
Die dood/lewe, soos tyd, kan nie vir ʼn oomblik
gestuit word nie. Sin 8:{en moet sy see ʼn ewigheid versuim.}
Die brander sal nooit in die see val nie. As die brander nie in die see kan val nie, sal
di took nie na die strand kan uitspoel nie. Gevolglik sal die nuwe lewe wat
normaalweg uit die see kom, nie die oorgang na die lewe kan maak nie.
Verwys na iets wat presies, logies en voorspelbaar beskryf word-begrip
in sy suiwerste vorm.
1. Die uurwerk kantel. En die ligbruin by
Kwatryn Sin 1:{Die uurwerk kantel.}
Dui an dat horlosie omval. Dit impliseer dat alle tydsverloop stil staan/
2. hang roerloos voor die blom wat nooit
alle handeling stol.
bevrug
3. word, nooit sal saadskiet, welk, en nooit Sin 2:{En die ligbruin by hang roerloos}
verby “En”- voegwoord-verbind sin 1 aan die ander 3 sinne, dis dus die
logiese uitwerking van die feit dat die tyd stilstaan. Enjambement
4. hierdie verstarde uur sal groei. Die lug tussen 1 en 2 beklemtoon die hangproses en verseker dat die word
“hang” uitgehef word. “roerloos”- sluit an by idee van tyd wat
stilstaan.
5. het stil soos ys gaan staan, so wit en blou.
Kwatryn
6. Die brander wat wou oorbuig, val, en skuim,
7. Bly in sy ligte sirkels vasgehou Sin 3:{voor die blom wat nooit bevrug word, nooit sal saadskiet,}
Stolling van tyd verval enige moontlikheid van bevrugting en lewe.
8. En moet sy see n ewigheid versuim. Blom sal nooit sade voortbring en nuwe blomme vorm nie. “nooit”-
herhaling(retoriese middel) beklemtoon dat die tyd stilstaan end at
die handelinge nie kan voortgaan nie.”s”-alleterasie beklemtoon feit
dat geen nuwe lewe gevorm kan word nie.
Digvorm: Sin 4:{welk, en nooit verby hierdie verstarde uur sal groei.}
Metafisiese gedig: gedig handel oor ʼn Woord “verby” dui op tydverloop, maar in hierdie geval op tydverloop wat tot
gedig. stillstand gekom het. Die blom se vermoë om te groei is beëinvloed toe die tyd
stilgestaan het. As blom nie kan groei nie sal dit verwelk. Die herhaling(Retoriese
Versreël 1= die horlosie val om en die tyd
staan stil. middel) van die word “ sal "dui op toekomstige aksies wat nie kan plaasvind nie. Deur
Versreël1 tot 4= die by kan nie die blom die bevrugting en die verganklikheid van die blom in saam te beskryf, word
bevrug nie en die blom sal dus nie sade kan beklemtoon dat die lewe en die dood as deel van dieselfde proses gesien moet word
end at die een nie sonder die ander kan klaar kom nie. Kontras (stylfiguur) “bevrug”
voortbring nie.
en “saadskiet” dui op lewe, maar dit staan in teenstelling met “welk” en “nooit…sal
Versreël 4 en 5= die lug het stilgestaan soos
groei” wat op dood dui.
ys
Versreël 6 tot 8= die brander kom halfpad
in die lug tot stillstand env al nie in die see Sin 5:{Die lug het stil soos ys gaan staan, so wit en blou}
“het” as die tyd stil gaan staan het, raak jy bewus van wat gebeur het. Enjambement
nie.
tussen versreël 4 en 5 bind die gedagtes saam en sluit aan by die stollingsidee.
Vergelyking= “Die lug het stil soos ys gaan staan” Die stilstaande lug word met ys
vergelyk. Die ooreenkoms tussen die lug en die ys is dat beide as blou en wit beskryf
word. Die aa-assonansie (halfrym) asook die komma in versreël 5 verstadig die
Toon: tempo van die versreël. Die uiteenplasing/skeiding van die woorde “stil” en “staan”
Besinnend/nadenkend verseker dat elkeen van hierdie woorde uitgehef/beklemtoon word.
Tema:
Onvoltooidheid Sin 6:{ Die brander wat wou oorbuig, val, en skuim,}
en “wou oorbuig” word geimpliseer dat dit ʼn natuurlike proses is wat met die stolling
verganklikheid. van tyd gestaak word. W-alleterasie beklemtoon die natuurlike neiging van branders
Stemming: om oor te buig, te val en skuim te vorm. Die komma verseker dat elke moontlike
Formeel, ernstig handeling van die brander afsonderlik beklemtoon word.
Sin 7:{bly in sy ligte sirkels vasgehou}
Boodskap: “bly” word deur vooropplasing asook deur die y en I assonansie uitgehef. Dit
Die lewe sowel as die dood onlosmaaklik deel is beklemtoon dat die brander nie sy prosesse kon voltooi nie. Die word “ligte” dui op
van mekaar en van tydverloop. die witterige kleur van die branders en die “sirkels” verwys na die ronde vorm van
Die een kan nie sonder die ander nie. die branders wanneer dit oorbuig om in die see te val.
Die dood/lewe, soos tyd, kan nie vir ʼn oomblik
gestuit word nie. Sin 8:{en moet sy see ʼn ewigheid versuim.}
Die brander sal nooit in die see val nie. As die brander nie in die see kan val nie, sal
di took nie na die strand kan uitspoel nie. Gevolglik sal die nuwe lewe wat
normaalweg uit die see kom, nie die oorgang na die lewe kan maak nie.
