Samenvatting Publiekrecht blok 5

Hoofdstuk 4: De Wet algemene bepalingen omgevingsrecht

4.1 Welke – voorheen afzonderlijke – vergunningen vallen binnen het bereik van de Wabo?
Een omgevingsvergunning is een vergunning op basis van het omgevingsrecht. Daaronder wordt alles
verstaan dat te maken heeft met de leefomgeving zoals ruimtelijke ordening, milieu- en
natuurbeschermingsrecht, maar ook bodembescherming, luchtkwaliteit en daarnaast ook de
regelgeving inzake de gebouwde omgeving zoals de Woningwet en de monumentenwet 1988.

De limitatieve lijst bestaat deels uit vergunningen die zijn vereist op basis van wetten op landelijk
niveau, en deels op basis van gemeentelijke en provinciale verordeningen.

A. Op basis van wetten op landelijk niveau:

 Bouwvergunning: het bouwen of verbouwen van een bouwwerk.
 Aanlegvergunning: het uitvoeren van werken geen bouwwerkzaamheden zijnde, of van
werkzaamheden. Indien die vergunningeis in het bestemmingsplan is opgenomen.
Bijvoorbeeld graafwerk en aanleg van parkeerterreinen.
 Ontheffing/vrijstelling: het is verboden om activiteiten te verrichten die in strijd zijn met het
bestemmingsplan. Om de activiteit alsnog te kunnen uitoefenen, kan een vergunning worden
aangevraagd.
 Gebruiksvergunning: het gebruiken van een bouwwerk dat met het oog op de
brandveiligheid bij algemene maatregel van bestuur is aangewezen.
 Vergunning Wet milieubeheer: het oprichten of veranderen van een inrichting/bedrijf.
 Vergunning Monumentenwet: het in enig opzicht wijzigen van een gebouwd beschermd
monument.
 Sloopvergunning: het slopen van een bouwwerk indien die vergunningeis in het
bestemmingsplan is opgenomen.
 Het slopen van een bouwwerk in een beschermd stads- en dorpsgezicht.

B. Op basis van gemeentelijke en provinciale verordeningen:

 Sloopmelding/sloopvergunning.
 Het in enig opzicht wijzigen van een beschermd gemeentelijk of provinciaal monument.
 Het slopen van een bouwwerk in een beschermd stads- en dorpsgezicht.
 Het aanleggen op veranderen van een weg.
 Het maken op veranderen van een uitweg/uitrit.
 De opslag van goederen en het aanbrengen van een alarminstallatie of opschriften en
dergelijke met reclame.
 Het kappen/vellen van bomen.

4.4 Verdere procedure – meestal via de gewone procedure
Nadat de aanvraag is binnengekomen, beginnen de formele termijnen te lopen. De hoofdregel is dat
de gewone procedure van de Awb wordt gevolgd, dus dat het bestuursorgaan binnen acht weken
een besluit moet hebben genomen. Deze termijn kan éénmaal met maximaal zes weken worden
verlengd. Bijzonder is, dat de aanvraag ook ter inzage wordt gelegd en bekend wordt gemaakt in een
huis-aan-huisblad. De Awb geldt deze eis niet bij een gewone procedure. Op de dag van

,bekendmaking wordt de beschikking van kracht, maar de Wabo maakt hierop de volgende
uitzonderingen:

 De uitvoering van werken, geen bouwwerken zijnde, en werkzaamheden.
 Het slopen indien dat is bepaald in het bestemmingsplan, en het slopen in een beschermd
stad- en dorpsgezicht.
 Het veranderen van een gemeentelijk of provinciaal beschermd monument of het slopen in
een gemeentelijk of provinciaal beschermd stad- of dorpsgezicht.
 Het vellen (omhakken of omzagen) van houtopstand.

In deze situaties wordt de omgevingsvergunning niet eerder van kracht dan nadat de termijn voor
een bezwaarschrift is verstreken. Indien binnen die termijn ook een verzoek van voorlopige
voorziening bij de voorzieningenrechter is ingediend, wordt de beschikking nog niet van kracht
voordat de voorzieningenrechter over dat verzoek heeft beslist.

4.5 Verdere procedure – soms via de uov
De procedure verloopt via de uniforme openbare voorbereidingsprocedure, indien de aanvraag
omgevingsvergunning betrekking heeft op een aanvraag om een vergunning voor met name:

 Het afwijken van een planologische regeling, met uitzondering van de binnenplanse
vergunning en de kruimelgevallen.
 Het brandveilig gebruik.
 Het oprichten of veranderen van een inrichting/bedrijf.
 In sommige situaties bij het wijzigen van een beschermd gebouwd rijksmonument.

De doorlooptijd van deze procedures is maximaal zes maanden. Termijnoverschrijding leidt hier niet
tot een vergunning van rechtswege. Eerst wordt een ontwerpbeschikking opgesteld waartegen
zienswijzen ingebracht kunnen worden. Daarna wordt de beschikking afgegeven. Daartegen is
beroep mogelijk bij de rechtbank en hoger beroep bij de ABRvS. Nadat de beschikking is afgegeven,
begint een beroepstermijn van zes weken. Gedurende deze periode wordt de beschikking nog niet
van kracht. Als er geen beroep wordt ingesteld, wordt de beschikking na die zes weken van kracht en
is daarmee onherroepelijk. Als er binnen die zes weken wel beroep wordt ingesteld maar er niet
tevens een verzoek wordt ingediend voor een voorlopige voorziening, wordt de beschikking na die
zes weken wel van kracht, maar is nog niet onherroepelijk.

4.8 Adviezen en verklaringen van geen bedenkingen
Indien B en W een omgevingsvergunning verlenen voor het oprichten of het veranderen van een
bedrijf, moeten zij advies inwinnen bij de brandweer, bij GS als het gaat om een
grondwaterbeschermingsgebied, en ook bij GS indien het gaat om een terrein dat is gezoneerd op
basis van de Wet geluidshinder.

4.9 Verlening van de omgevingsvergunning in fasen
Bij de aanvraag eerste fase hoeft de aanvrager alleen de gegevens aan te leveren die voor de
vergunning eerste fase benodigd zijn. Daarbij moet de aanvrager wel aangeven wat het hele project
zal omvatten, dus wat er in de tweede fase aanvullend zal worden aangevraagd. Er komen dan dus
twee aanvragen, met twee beschikkingen en twee procedures: het totaal van beide besluiten geldt

, echter als de omgevingsvergunning voor het gehele project. Deze treden tegelijk in werking. De
bezwaren en evt. beroepen tegen de beide besluiten worden als één geheel aangemerkt en
gezamenlijk behandeld.

Wanneer bedrijven afvalwater lozen, rechtstreeks op het oppervlaktewater, is daarvoor een
vergunning op basis van de Waterwet vereist. Deze vergunning valt niet binnen het bereik van de
Wabo en moet dus apart worden aangevraagd. In de Wabo is bepaald dat de ene vergunning binnen
maximaal zes weken na de andere vergunning moet worden aangevraagd. Zo niet, dan mag de wél
ingediende aanvraag niet in behandeling worden genomen. Ook het later vervallen of intrekken van
de ene vergunning, kan leiden tot het intrekken van de andere vergunning.

4.10 Het aanvragen en verlenen van de omgevingsvergunningen op basis van art. 2.2, lid 1 Wabo
Nadat een aanvraag is ontvangen bij het bevoegd gezag, wordt bekeken of de aanvraag compleet is.
Daarna wordt bezien of de vergunning verleend kan worden. Nadat daar een besluit over is
genomen, begint de termijn voor bezwaar, beroep en hoger beroep of beroep en hoger beroep. In de
Mor staan de gegevens die moeten worden verstrekt bij de aanvraag omgevingsvergunning, in de
Wabo staan de eisen waaraan voldaan moet zijn om de vergunning te kunnen verlenen.

4.11 Koppeling met vergunning Waterwet en melding Activiteitenbesluit
Wanneer bedrijven afvalwater lozen, rechtstreeks op het oppervlaktewater, is daarvoor een
vergunning op basis van de Waterwet vereist. Deze vergunning valt niet binnen het bereik van de
Wabo en moet apart worden aangevraagd.

4.12 Aangehaakte vergunningen
Een lastig punt betreft de vergunningen die zijn aangehaakt ofwel incidenteel zijn geïntegreerd. Dit
gaat met name om de vergunningen op basis van de Natuurbeschermingswet 1998 en op basis van
de Flora- en faunawet, vaak aangeduid als soortenbescherming. Wanneer een aanvraag voor een van
deze wetten tezamen wordt ingediend met een omgevingsvergunning, worden beiden aanvragen als
één aanvraag omgevingsvergunning aangemerkt.

Hoofdstuk 5 De Wet milieubeheer en de omgevingsvergunning voor het oprichten of het veranderen
van een inrichting

5.5 Milieu-effectrapportage (m.e.r.)
Voor veel activiteiten zijn één of meerdere vergunningen nodig. Deze constructie van verschillende
vergunningen heeft het nadeel dat alle aspecten toch redelijk versnipperd worden bekeken. Voor
een groot aantal grootschalige projecten die een grote impact kunnen hebben op het milieu, het
landschap of de natuur is een milieu-effectrapport (MER) vereist, waarmee de diverse aspecten van
het project in samenhang kunnen worden bekeken.

In het besluit milieu-effectrapportage is nauwkeurig omschreven welke activiteiten daar onder
vallen, en in het kader van welke besluiten/vergunningen. Daarnaast moet voor een aantal plannen
een plan-MER worden gemaakt. Een aantal activiteiten is altijd m.e.r.-plichtig, deze zijn genoemd in
onderdeel C van het Besluit. De plicht bestaat soms ongeacht de schaalgrootte zoals de oprichting
van een afvalverbrandingsinstallatie of stortplaats, maar meestal zijn er drempels ingebouwd zoals