Samenvatting Biologie H3 Wetenschappelijk onderzoek

Samenvatting Biologie


Hoofdstuk 3 Wetenschappelijk onderzoek
Paragraaf 1
De regels voor experimenteel onderzoek:
1. Een controle-experiment (blanco)
Hiermee controleer je of er ook een andere factor in het spel kan zijn. (Vaak water)
2. Eén factor verschillen
Zorg dat de alles hetzelfde is, maar 1 factor die verschilt. (Denk aan temperatuur,
licht, concentratie)
3. Het duidelijk benoemen van de onafhankelijke en afhankelijke variabele:
De onafhankelijke variabele is wat de onderzoeker varieert. Geen resultaat, maar
een waarde die in het experiment is aangebracht. De afhankelijke variabele is wat de
onderzoeker meet of registreert als resultaat van de factor die hij in het experiment
varieert.
Een goed verslag maakt een experiment haalbaar en controleerbaar. Anderen kunnen de
resultaten gebruiken voor vervolgonderzoek.
Wat belangrijk is bij een onderzoeksverslag:
 Inleiding
 Eenduidige onderzoeksvraag  de invloed van een onafhankelijke variabele op en
afhankelijke variabele.
 Hypothese is niet verplicht. Zinvol wanneer er goede argumenten zijn om te
onderbouwen, het mag niet zomaar een gok zijn!
 Methode (het werkplan) en de benodigde materialen uitgebreid beschrijven.
 Foutmarge  Als je te maken hebt met een lastige factor om bijv. te meten, kun je
vanwege die meetonnauwkeurigheid een foutmarge aanhouden.
 Resultaten  de metingen en berekeningen geef je duidelijk en overzichtelijk weer
als resultaten in een tabel.
 Discussie  verklaring voor de gevonden resultaten, verbeterpunten voor het
experiment en een idee voor vervolgonderzoek.
 In wetenschappelijke tijdschriften staan meestal nieuwe onderzoeken en
experimenten beschreven.
Paragraaf 2
Plaag: wanneer dieren schade toebrengen vormen zij een plaag
Beschrijvend onderzoek: het gaat om het registreren van waarnemingen.
Kwantitatief onderzoek: het gaat om getallen. Tellen, wegen en meten zijn voorbeelden van
kwantitatieve bepalingen.
Kwalitatief onderzoek: Je onderzoekt iets zonder tellen, wegen of meten. Het gaat om het
vaststellen of iets aanwezig is, zoals bijvoorbeeld het aantonen van zetmeel.
Indicatoren: gebruik je als hulpmiddel bij het aantonen van moleculen.

, Samenvatting Biologie


Manieren om gegevens te verwerken
- Gegevens die je verzamelt door tellen, wegen en meten (kwantitatief) of door
waarnemen en aantonen (kwalitatief) leg je overzichtelijk vast in bijvoorbeeld
tabellen.
- Je maakt naast een beschrijving een tekening of een foto als je het uiterlijk van iets
moet vastleggen.
- Bestuderen van diergedrag  een protocol maken nadat je het gedrag hebt
vastgelegd op film.
- Geluid leg je vast met een geluidsopname.
Bij al deze manieren gelden afspraken.
- Tekenen  vergroting vermelden
- Microscopische foto  schaalaanduiding
Door niet alleen namen bij onderdelen te zetten, maar ook aantekeningen te maken kun je
informatie toevoegen die je niet kunt tekenen.
Paragraaf 3
Verschillende diagrammen
Na een experimenteel onderzoek presenteer je de gegevens in een diagram.
 Lijndiagram
- Dit is de meest geschikte grafische weergave
- Gebruik je om het verband tussen een afhankelijke en een onafhankelijke variabele
weer te geven als beide variabelen een continue reeks getallen zijn.
- Op de x-as  onafhankelijke variabele, op de y-as  afhankelijke variabele.
- Je geeft alle resultaten als meetpunten weer in het assenstelsel. Je kunt de punten
(als het er verwarrend uit ziet) verbinden met rechte lijnstukken: lijndiagram.
- Of je tekent het lijndiagram als een grafiek: een vloeiende lijn zo dicht mogelijk langs
al je meetpunten.
- Optimumgrafiek: een combinatie van 2 processen. In het eerste deel  activerende
invloed van temperatuurverhoging de grootste rol, in het tweede de remmende.

 Staafdiagrammen
- Y-as  afhankelijke variabele, x-as  onafhankelijke variabele.
- Je hebt geen reeks continue getallen, maar meerdere verschillende (bijv. kleuren).
- In een staafdiagram geef je het verband weer tussen variabelen als de onafhankelijke
variabele geen continue reeks getallen is. De x-as krijgt geen schaalverdeling. Je
benoemt elk van de staven apart en houdt tussenruimte vrij tussen de staven.

 Histogrammen
- Gebruik je om aantallen of percentages per groep weer te geven.
- Y-as  bijv. aantal vrouwen per groep, x-as  verschillende gewichtsklasses (oplopend),
zonder ruimte tussen de staven.