Theme 1
Anatomy of the nervous system
Het gewerveld zenuwstelsel bestaat uit twee divisies: the Central nervous system en the
peripheral nervous system.
The Central nervous system (CNS) is de divisie van zenuwen die plaats vinden in
het schedel en ruggengraat.
The peripheral nervous system (PNS) is de divisie die plaats vindt plaats buiten het
schedel en ruggengraat.
De PNS bestaat ook uit twee divisies; de somatic nervous system en de autonomic nervous
system.
De somatic nervous system (SNS) is het deel van de PNS dat interacties deelt
met de externe omgeving. Het bestaat uit afferent nerves die sensorische
signalen van de huid, skeletspieren, gewrichten, ogen, oren enz. brengt naar het
CNS en efferent nerves die motorische signalen brengt van het CNS naar de
skeletspieren.
De autonomic nervous system (ANS) is het deel van de PNS dat de interne
omgeving van het lichaam reguleert. Het bestaat uit afferent nerves (arrive)
die sensorische signalen van de interne organen naar de CNS vervoert en
efferent nerves (exit) die motorische signalen van de CNS naar de interne
organen vervoert.
Het autonomische zenuwstelsel heeft twee soorten efferent nerves: sympathetic
en parasympathetic.
De sympathetic nerves zijn autonomische motorische zenuwen die van de
CNS afstammen in de lumbar (rug) en thoracic (borst) tot de regio van het
ruggenmerg.
De parasympathetic nerves zijn een soort motorische zenuwen van het autonome
zenuwstelsel. Ze komen vanuit de hersenen en het onderste deel van het ruggenmerg
(het gebied in de onderrug).
De sympathetic en parasympathetic nerves sturen hun signalen vanuit het Central nervous
system (CNS), maar ze gaan niet meteen helemaal tot
aan het doelorgaan. Onderweg maken ze eerst contact
met andere zenuwcellen (de tweede zenuwcellen). Deze
tweede zenuwcellen brengen de signalen vervolgens
verder naar het einddoel, zoals een orgaan of weefsel.
De sympathetic en parasympathetic systemen werken
anders. Bij het sympathetic system sturen de zenuwen
signalen vanuit het Central nervous system (CNS) naar
een soort "tussenstation" (tweede zenuwcellen) dat nog
best ver weg ligt van het orgaan dat ze willen
beïnvloeden. Maar bij het parasympathetic system is
dat anders. De zenuwen sturen dan hun signalen vanuit
het CNS naar een "tussenstation" dat juist heel dicht bij het orgaan ligt. Dat betekent dat de
tweede zenuwcellen bij het parasympathetic systeem heel kort zijn omdat ze al bijna bij hun
doel zijn.
De functies van de sympathetic en parasympethetic systems benadrukken drie principes:
, 1. Sympathetic nerves stimuleren, organiseren en mobiliseren energiebronnen in
bedreigende situaties, terwijl parasympathetic nerves handelen om de energie te
behouden.
2. Elk orgaan dat door het autonome zenuwstelsel wordt aangestuurd, krijgt zowel
signalen van het sympathetic als het parasympathetic system. De activiteit van dat
orgaan wordt daardoor bepaald door hoeveel invloed elk van die systemen heeft. Ze
werken als een soort balans: als het ene actiever is, wordt het andere minder actief, en
zo wordt de functie van het orgaan geregeld.
3. Veranderingen in het sympathetic system wijzen meestal op opwinding of stress,
terwijl veranderingen in het parasympathetic system juist aangeven dat je lichaam aan
het ontspannen is. Over het algemeen klopt dit, maar er zijn ook best wat
uitzonderingen en speciale gevallen waarbij dit niet precies zo werkt.
De meeste zenuwen van de PNS stammen uit van het ruggenmerg, maar er zijn twaalf paar
uitsonderingen: de 12 paren cranial nerves, die stammen uit de hersenen. De cranial nerves
omvatten sensorische zenuwen zoals alfactory nerves en optic nerves, maar de meeste
bevatten zowel sensorische als motorische zenuwen. De autonomische motorische vezels van
de cranial nerves zijn parasympathetic.
Het brein en ruggenmerg zijn de meest beschermede organen in het menselijk lichaam. Ze
zijn omringd door botten en bedekt in drie beschermende membranen, de drie meninges. De
buitenste meninx is een taai membraan genoemd dura mater. Gelijk binnenin de dura mater
is het fijne arachnoid mambrane (spinnenwebachtig). Onder de arachnoid mambrane is een
ruimte genoemd subarachnoid space, waarin zich veel grote bloedvaten en hersenvocht
bevindt; dan komt de binnenste meninx, de delicate Pia mater, wat zich vastbindt aan het
oppervlak van de CNS.
Wat ook het CNS beschermt is cerebrospinal fluid (CSF) (hersenvocht), wat de subarachnoid
space vult, het centrale kanaal van het ruggenmerg en de hersenkamers. Het central canal is
een klein centraal kanaal dat door de lengte van het ruggenmerg loopt. De hersenkamers zijn
de vier grote interne kamers van de hersenen: de twee zijde kamers, de derde kamer en de
vierde kamer. De subarachnoid space, Central canal, en hersenkamers zijn verbonden
door een aantal openingen en vormen een reservoir. Het hersenvocht biedt support en
zachtheid aan het brein.
,Cells of the nervoussystem
Meeste cellen in het
zenuwstelsel zijn twee hele
verschillende soorten: neurons
en glial cellen. Neuronen zijn
cellen die gespecialiseerd zijn
voor het ontvangen, geleiden
en transmissie van
elektrochemische signalen. Ze
komen in verschillende
vormen en maten.
Neuron cell membrane
, Het neuron cell membrane bestaat uit een lipid bilayer, ofwel twee lagen
vetmoleculen. Ingebed in de lipid bilayer zijn verschillende eiwitmoleculen die de
basis vormen voor veel van de celmembraans functionele eigenschappen. Sommige
membraaneiwitten zijn channel proteins, waardoor bepaalde moleculen kunnen
stromen, anderen zijn signal proteins, welke een signaal doorgeven aan de binnenkant
van het neuron wanneer bepaalde moleculen zich binden aan de buitenkant van het
membraan.
Classes of neurons
Een neuron met meer dan twee processen die zich uitstrekken van zijn cellichaam
wordt benoemd tot een multipolar neuron; de meeste neuronen zijn multipolar. Een
neuron met een proces die zich uitstrekt van zijn cellichaam is een unipolar neuron,
een neuron met twee processen die zich uitstrekken van zijn cellichaam is een bipolar
neuron. Neurons met een korte axon of helemaal geen axon heten interneurons; hun
functie is het integreren van neural activity binnenin een brein structuur, en niet het
leiden van signalen naar van een structuur naar de andere.
Neurons and neuroanatomical structure
Over het algemeen zijn er twee verschillende neural structures in het zenuwstelsel;
degene die voornamelijk bestaan uit cellichamen, en degene die voornamelijk bestaan
uit axons. In het CNS, worden groepen van cellichamen nuclei genoemd, in het PNS
worden ze ganglia genoemd. In het CNS, worden bundels van axons tracts genoemd,
in het PNS heten het nerves.
Neuronen zijn niet de enige cellen in het zenuwstelsel, er zijn ongeveer net zoveel glia cellen.
Er zijn verschillende soorten glia:
Oligodendrocytes zijn glia cellen met verlengingen die zich
wikkelen om de axons van sommige neuronen in het CNS. Deze
verlengen zijn rijk in myelin, En de myeline sheath die ze
vormen, verhoogt de snelheid waarmee signalen door de axonen
worden geleid.
Een soortgelijke functie wordt in het PNS uitgevoerd door
Schwann-cellen, een andere soort gliacellen. Let op: elke
Schwann-cel vormt één segment van myeline, terwijl een
oligodendrocyte meerdere myeline-segmenten kan maken, vaak
zelfs voor meerdere axonen tegelijk. Een ander belangrijk
verschil is dat alleen Schwann-cellen kunnen helpen bij het
opnieuw laten groeien van beschadigde axonen. Hierdoor kan axonherstel bij
zoogdieren alleen goed plaatsvinden in het PNS en niet in het CNS.
Microglia zijn kleiner dan andere glia. Ze reageren op letsel of
ziekte door zich te vermenigvuldigen, celresten of zelfs hele
cellen op te ruimen en ontstekingsreacties te activeren.
Anatomy of the nervous system
Het gewerveld zenuwstelsel bestaat uit twee divisies: the Central nervous system en the
peripheral nervous system.
The Central nervous system (CNS) is de divisie van zenuwen die plaats vinden in
het schedel en ruggengraat.
The peripheral nervous system (PNS) is de divisie die plaats vindt plaats buiten het
schedel en ruggengraat.
De PNS bestaat ook uit twee divisies; de somatic nervous system en de autonomic nervous
system.
De somatic nervous system (SNS) is het deel van de PNS dat interacties deelt
met de externe omgeving. Het bestaat uit afferent nerves die sensorische
signalen van de huid, skeletspieren, gewrichten, ogen, oren enz. brengt naar het
CNS en efferent nerves die motorische signalen brengt van het CNS naar de
skeletspieren.
De autonomic nervous system (ANS) is het deel van de PNS dat de interne
omgeving van het lichaam reguleert. Het bestaat uit afferent nerves (arrive)
die sensorische signalen van de interne organen naar de CNS vervoert en
efferent nerves (exit) die motorische signalen van de CNS naar de interne
organen vervoert.
Het autonomische zenuwstelsel heeft twee soorten efferent nerves: sympathetic
en parasympathetic.
De sympathetic nerves zijn autonomische motorische zenuwen die van de
CNS afstammen in de lumbar (rug) en thoracic (borst) tot de regio van het
ruggenmerg.
De parasympathetic nerves zijn een soort motorische zenuwen van het autonome
zenuwstelsel. Ze komen vanuit de hersenen en het onderste deel van het ruggenmerg
(het gebied in de onderrug).
De sympathetic en parasympathetic nerves sturen hun signalen vanuit het Central nervous
system (CNS), maar ze gaan niet meteen helemaal tot
aan het doelorgaan. Onderweg maken ze eerst contact
met andere zenuwcellen (de tweede zenuwcellen). Deze
tweede zenuwcellen brengen de signalen vervolgens
verder naar het einddoel, zoals een orgaan of weefsel.
De sympathetic en parasympathetic systemen werken
anders. Bij het sympathetic system sturen de zenuwen
signalen vanuit het Central nervous system (CNS) naar
een soort "tussenstation" (tweede zenuwcellen) dat nog
best ver weg ligt van het orgaan dat ze willen
beïnvloeden. Maar bij het parasympathetic system is
dat anders. De zenuwen sturen dan hun signalen vanuit
het CNS naar een "tussenstation" dat juist heel dicht bij het orgaan ligt. Dat betekent dat de
tweede zenuwcellen bij het parasympathetic systeem heel kort zijn omdat ze al bijna bij hun
doel zijn.
De functies van de sympathetic en parasympethetic systems benadrukken drie principes:
, 1. Sympathetic nerves stimuleren, organiseren en mobiliseren energiebronnen in
bedreigende situaties, terwijl parasympathetic nerves handelen om de energie te
behouden.
2. Elk orgaan dat door het autonome zenuwstelsel wordt aangestuurd, krijgt zowel
signalen van het sympathetic als het parasympathetic system. De activiteit van dat
orgaan wordt daardoor bepaald door hoeveel invloed elk van die systemen heeft. Ze
werken als een soort balans: als het ene actiever is, wordt het andere minder actief, en
zo wordt de functie van het orgaan geregeld.
3. Veranderingen in het sympathetic system wijzen meestal op opwinding of stress,
terwijl veranderingen in het parasympathetic system juist aangeven dat je lichaam aan
het ontspannen is. Over het algemeen klopt dit, maar er zijn ook best wat
uitzonderingen en speciale gevallen waarbij dit niet precies zo werkt.
De meeste zenuwen van de PNS stammen uit van het ruggenmerg, maar er zijn twaalf paar
uitsonderingen: de 12 paren cranial nerves, die stammen uit de hersenen. De cranial nerves
omvatten sensorische zenuwen zoals alfactory nerves en optic nerves, maar de meeste
bevatten zowel sensorische als motorische zenuwen. De autonomische motorische vezels van
de cranial nerves zijn parasympathetic.
Het brein en ruggenmerg zijn de meest beschermede organen in het menselijk lichaam. Ze
zijn omringd door botten en bedekt in drie beschermende membranen, de drie meninges. De
buitenste meninx is een taai membraan genoemd dura mater. Gelijk binnenin de dura mater
is het fijne arachnoid mambrane (spinnenwebachtig). Onder de arachnoid mambrane is een
ruimte genoemd subarachnoid space, waarin zich veel grote bloedvaten en hersenvocht
bevindt; dan komt de binnenste meninx, de delicate Pia mater, wat zich vastbindt aan het
oppervlak van de CNS.
Wat ook het CNS beschermt is cerebrospinal fluid (CSF) (hersenvocht), wat de subarachnoid
space vult, het centrale kanaal van het ruggenmerg en de hersenkamers. Het central canal is
een klein centraal kanaal dat door de lengte van het ruggenmerg loopt. De hersenkamers zijn
de vier grote interne kamers van de hersenen: de twee zijde kamers, de derde kamer en de
vierde kamer. De subarachnoid space, Central canal, en hersenkamers zijn verbonden
door een aantal openingen en vormen een reservoir. Het hersenvocht biedt support en
zachtheid aan het brein.
,Cells of the nervoussystem
Meeste cellen in het
zenuwstelsel zijn twee hele
verschillende soorten: neurons
en glial cellen. Neuronen zijn
cellen die gespecialiseerd zijn
voor het ontvangen, geleiden
en transmissie van
elektrochemische signalen. Ze
komen in verschillende
vormen en maten.
Neuron cell membrane
, Het neuron cell membrane bestaat uit een lipid bilayer, ofwel twee lagen
vetmoleculen. Ingebed in de lipid bilayer zijn verschillende eiwitmoleculen die de
basis vormen voor veel van de celmembraans functionele eigenschappen. Sommige
membraaneiwitten zijn channel proteins, waardoor bepaalde moleculen kunnen
stromen, anderen zijn signal proteins, welke een signaal doorgeven aan de binnenkant
van het neuron wanneer bepaalde moleculen zich binden aan de buitenkant van het
membraan.
Classes of neurons
Een neuron met meer dan twee processen die zich uitstrekken van zijn cellichaam
wordt benoemd tot een multipolar neuron; de meeste neuronen zijn multipolar. Een
neuron met een proces die zich uitstrekt van zijn cellichaam is een unipolar neuron,
een neuron met twee processen die zich uitstrekken van zijn cellichaam is een bipolar
neuron. Neurons met een korte axon of helemaal geen axon heten interneurons; hun
functie is het integreren van neural activity binnenin een brein structuur, en niet het
leiden van signalen naar van een structuur naar de andere.
Neurons and neuroanatomical structure
Over het algemeen zijn er twee verschillende neural structures in het zenuwstelsel;
degene die voornamelijk bestaan uit cellichamen, en degene die voornamelijk bestaan
uit axons. In het CNS, worden groepen van cellichamen nuclei genoemd, in het PNS
worden ze ganglia genoemd. In het CNS, worden bundels van axons tracts genoemd,
in het PNS heten het nerves.
Neuronen zijn niet de enige cellen in het zenuwstelsel, er zijn ongeveer net zoveel glia cellen.
Er zijn verschillende soorten glia:
Oligodendrocytes zijn glia cellen met verlengingen die zich
wikkelen om de axons van sommige neuronen in het CNS. Deze
verlengen zijn rijk in myelin, En de myeline sheath die ze
vormen, verhoogt de snelheid waarmee signalen door de axonen
worden geleid.
Een soortgelijke functie wordt in het PNS uitgevoerd door
Schwann-cellen, een andere soort gliacellen. Let op: elke
Schwann-cel vormt één segment van myeline, terwijl een
oligodendrocyte meerdere myeline-segmenten kan maken, vaak
zelfs voor meerdere axonen tegelijk. Een ander belangrijk
verschil is dat alleen Schwann-cellen kunnen helpen bij het
opnieuw laten groeien van beschadigde axonen. Hierdoor kan axonherstel bij
zoogdieren alleen goed plaatsvinden in het PNS en niet in het CNS.
Microglia zijn kleiner dan andere glia. Ze reageren op letsel of
ziekte door zich te vermenigvuldigen, celresten of zelfs hele
cellen op te ruimen en ontstekingsreacties te activeren.
