Oncologie | samenvatting werkgroepen
FA-BA304
Werkcollege 1
Celbiologie van oncologie a.d.h.v. visual clues
VisualClues met betrekking tot DNA replicatie; 8, 9, 10, 12
[Essential Cell Biology, page 173]
DNA: deoxyribonucleinezuur. Twee lange polynucleotide ketens.
Elke streng/keten bestaat uit 4 types subunits. De strengen
worden bij elkaar gehouden door waterstofbruggen tussen de
base-delen van nucleotides. Nucleotides zijn de bouwstenen van
DNA. Een nucleotide bestaat uit een stikstof-bevattende base, een
vijf-carbon zuiker met één of meer fosfaatgroepen eraan. De
suiker is een deoxyribose. De base kan zijn: adenine, cytosine,
guanine of thymine. De nucleotides zijn covalent gebonden in een
ketting met de fosfaten en suikers → backbone bestaat uit fosfaat-
suiker-fosfaat-suiker- etc.
De polariteit van een DNA-keten wordt weergegeven door de 3’
en 5’ kant. Aan de 3’ kant zit een hydroxy groep. Aan de 5’ kant zit
een fosfaat groep.
De DNA dubbele helix wordt bijeen gehouden door
waterstofbruggen tussen de bases. A bindt altijd met T, G bindt
altijd met C.
Purine: een base met 2 ringen adenine, guanine
Pyrimidine: een base met 1 ring thymine, cytosine
Een purine is gebonden aan een pyrimidine. Elke purine-pyrimidine paar heet een basepaar. De twee DNA
strengen zijn antiparallel; dus in tegengestelde polariteit.
De ene DNA streng is complementair aan de andere DNA streng.
[Essential Cell Biology, page 198]
Beide DNA strengen kunnen fungeren als template voor hun
complementaire streng. DNA-replicatie maakt twee complete
dubbele helixen van het originele DNA-molecuul. Elke dochter DNA
helix heeft één oude streng en één nieuw gesynthetiseerde streng.
Initiator eiwitten binden aan replication origins → DNA strengen
gaan uit elkaar door breken waterstofbruggen. De open plek trekt
eiwitten aan voor DNA replicatie. Er ontstaan twee replicatie
vorken. Bij elke vork beweegt een replicatiemachine langs het DNA
om de dubbele helix te open. De replicatievorken bewegen van
elkaar af in tegengestelde richting; bidirectional DNA synthesis.
DNA polymerase katalyseert het toevoegen van nucleotiden aan het
3’ einde van een groeiende DNA streng. De juiste complementaire
base wordt uitgekozen en aan de keten geplakt.
Bij het aanplakken van een nieuwe nucleotide moet een
fosfodiesterbond gevormd worden tussen de 3’ kant van het
groeiende DNA en de 5’ kant van de fosfaatgroep van de nieuwe
nucleotide. De nieuwe nucleotide is een deoxyribonucleoside
trifosfaat. De energie van polymerisatie wordt verkregen door de
deoxyribonucleoside trifosfaat zelf. Hydrolyse van de hoge-energie
fosfaat groep geeft energie voor vormen van de binding. Pyrofosfaat komt vrij en wordt verder gehydrolyseerd
tot anorganisch fosfaat (Pi). Dit maakt de polymerisatie reactie irreversibel.
19-11-2019 20:51 1 - 31
FA-BA304
Werkcollege 1
Celbiologie van oncologie a.d.h.v. visual clues
VisualClues met betrekking tot DNA replicatie; 8, 9, 10, 12
[Essential Cell Biology, page 173]
DNA: deoxyribonucleinezuur. Twee lange polynucleotide ketens.
Elke streng/keten bestaat uit 4 types subunits. De strengen
worden bij elkaar gehouden door waterstofbruggen tussen de
base-delen van nucleotides. Nucleotides zijn de bouwstenen van
DNA. Een nucleotide bestaat uit een stikstof-bevattende base, een
vijf-carbon zuiker met één of meer fosfaatgroepen eraan. De
suiker is een deoxyribose. De base kan zijn: adenine, cytosine,
guanine of thymine. De nucleotides zijn covalent gebonden in een
ketting met de fosfaten en suikers → backbone bestaat uit fosfaat-
suiker-fosfaat-suiker- etc.
De polariteit van een DNA-keten wordt weergegeven door de 3’
en 5’ kant. Aan de 3’ kant zit een hydroxy groep. Aan de 5’ kant zit
een fosfaat groep.
De DNA dubbele helix wordt bijeen gehouden door
waterstofbruggen tussen de bases. A bindt altijd met T, G bindt
altijd met C.
Purine: een base met 2 ringen adenine, guanine
Pyrimidine: een base met 1 ring thymine, cytosine
Een purine is gebonden aan een pyrimidine. Elke purine-pyrimidine paar heet een basepaar. De twee DNA
strengen zijn antiparallel; dus in tegengestelde polariteit.
De ene DNA streng is complementair aan de andere DNA streng.
[Essential Cell Biology, page 198]
Beide DNA strengen kunnen fungeren als template voor hun
complementaire streng. DNA-replicatie maakt twee complete
dubbele helixen van het originele DNA-molecuul. Elke dochter DNA
helix heeft één oude streng en één nieuw gesynthetiseerde streng.
Initiator eiwitten binden aan replication origins → DNA strengen
gaan uit elkaar door breken waterstofbruggen. De open plek trekt
eiwitten aan voor DNA replicatie. Er ontstaan twee replicatie
vorken. Bij elke vork beweegt een replicatiemachine langs het DNA
om de dubbele helix te open. De replicatievorken bewegen van
elkaar af in tegengestelde richting; bidirectional DNA synthesis.
DNA polymerase katalyseert het toevoegen van nucleotiden aan het
3’ einde van een groeiende DNA streng. De juiste complementaire
base wordt uitgekozen en aan de keten geplakt.
Bij het aanplakken van een nieuwe nucleotide moet een
fosfodiesterbond gevormd worden tussen de 3’ kant van het
groeiende DNA en de 5’ kant van de fosfaatgroep van de nieuwe
nucleotide. De nieuwe nucleotide is een deoxyribonucleoside
trifosfaat. De energie van polymerisatie wordt verkregen door de
deoxyribonucleoside trifosfaat zelf. Hydrolyse van de hoge-energie
fosfaat groep geeft energie voor vormen van de binding. Pyrofosfaat komt vrij en wordt verder gehydrolyseerd
tot anorganisch fosfaat (Pi). Dit maakt de polymerisatie reactie irreversibel.
19-11-2019 20:51 1 - 31
