Samenvatting Teamcoaching en intervisies

TEAMCOACHING EN INTERVISIE
DEEL 1: TRADITIONELE EN OPLOSSINGSERICHTE
INTERVISIE
HOOFDSTUK 1: EERST EN VOORAL
EEEH.. INTERVISIE?
= bijeenkomst waarbij mensen in een veilig klimaat reflecteren over werkgerelateerde
situaties via de uitwisseling van ervaringen, cases of video-opnames. De focus ligt op de
ontwikkeling vd deelnemers.

DE CASUSINBRENGER
Meestal is casus een probleemsituatie, maar kan ook een succeservaring zijn
 Soms is volledige groep casusinbrenger

DE INTERVISOR
 Vooral bewaker van tijd, structuur en resultaat
 Zijn aanwezigheid kenmerkt zich door afwezigheid (beperk je intervisies zoveel
mogelijk)
 Procesbegeleider met positie van ‘not knowing’
o Je weet niet wat het is om id ander zijn positie te staan (nooit ‘ik begrijp
…!)
o Je bent geen expert vd inhoud en je weet niet het antwoord op alle vragen
 Intervisie zonder intervisor vaak een te vrijblijvende uitwisseling (soms te gezellig)
 Sterk in samenvatten en formuleren v besluiten
 Bewaakt sfeer id groep en biedt ondersteuning waar nodig

Maakt intervisor deel uit van het team, loop je mogelijk tegen 1 v volgende problemen
aan:
 Rolverwarring: actief willen deelnemen en tegelijk proces bewaken is niet simpel
 Inhoudelijk expert: makkelijker voor iemand die geen ervaring heeft in psychiatrie
om de intervisie te begeleiden dan bvb de psycholoog die daar werkt.

DE GROEP
 Duidelijke afspreken en goede samenstelling = goede basis voor succesvolle
intervisiegroep
 Men is bereid om met elkaar in zee te gaan, verwachtingen zijn afgestemd, weinig
hiërarchische verschillen, …

TRADITIONELE VERSUS OPLOSSINGSGERICHTE INTERVISIE?
HET PROBLEEM: ANDERS BEKEKEN!
Traditionele vorm = meest gekende vorm
1. Inbrenger vertelt de situatie (zonder oplossing)
2. Groep stelt (open) vragen (niet oplossingsgericht)
3. Analyse: Wat is het probleem? Voor wie? (inbrenger doet niet mee)
4. Noteren oplossing en delen (inbrenger vertelt de werkelijke afloop van de situatie)
5. Bespreken consequenties




1

,Je stelt je kwetsbaar op met je casus, iedereen pakt uit met zijn deskundigheid en je komt
er kleiner uit dan je er binnenkwam.

Oplossingsgericht denken kijkt anders naar problemen
 Minder zoeken naar de oorzaak (niet altijd nuttig)
 Weinig of geen discussies tijdens intervisie (discussie leidt vaak tot winnen of
verliezen)
 Dé oplossing bestaat niet, niemand heeft het recht om de waarheid te claimen
 In dialoog gaan is niet hetzelfde als discussiëren

Neeleman: procedure van probleeminventarisatie in oplossingsgerichte intervisie bestaat
uit deze fasen:
 Appreciating: wat gaat goed, wat is al geprobeerd, wat hielp?
 Envisioning: doelformulering en voorbeelden van hoe het kan worden
 Dialoging: vragen naar uitzonderingen, schaalvraag stellen (perspectief
verschuiven naar mogelijkheden en oplossingen)
 Innovating: wat is er nodig om een stap vooruit te komen op de schaal?
 Evaluatie: feedback geven en afspraken maken voor de volgende keer

OPLOSSINGSGERICHT DENKEN: STEVIGE TRAINING
Dialogic orientation quadrants
In het oplossingsgerichte starten we in het midden
 Het team/je cliënt graag zien, joinen, contact maken
 Zonder contact gaat het niet werken
 Mensen laten zakken, meekrijgen in het verhaal

Toekomst interesseert ons meest, maar verleden interesseert
ons ook
 Als je weet wat er in het verleden werkte, kan je daar
op inzetten
 In het verleden zitten de krachten en successen

Waar we meer van willen interesseert ons het meest
 Vertrekken vanuit het niet weten
 Werken aan wat de cliënt wil werken
 Tempo wordt bepaald door het team, heeft te maken met welke vragen je stelt
(boven, onder, …)

Kwadrant 1 is het meest nuttig.

Cliënt brengt vaak eerst de 3 en 4(probleemgericht) 
luisteren met kracht- en sterkteoren, luisteren naar
mogelijke doelstellingen

Vragen bij 2 zijn belangrijk, probeer ze je eigen te maken:
 Heb je dit nog al eens meegemaakt? (Problem
focused, doelstelling oplossingen uit het verleden
vinden)
 Hoe ben je er dan mee omgegaan? (resources uit het verleden)
 Hoe blijf je er nu staan? Hoe hou je het vol? (coping)
 Je twijfelt nu wat, wat levert deze twijfel jou op? (het probleem is niet alleen
negatief, maar levert ook een winst op)

2

,  En jij wilt dit nu reeds aanpakken… Er zouden mensen zijn die wachten tot het een
probleem is, maar dat doe jij niet (complimenteren)
 Wie heeft jou in het verleden hierbij geholpen? (steunfiguren)




ERKENNING EN WAARDERING TE GEEF
Oplossingsgerichte visie onderscheidt zich vd traditionele door haar accent op erkenning
en waardering
 Complimenten:
o Tonen waardering voor de sterktes vd casusinbrenger
o Zetten de ethische ingesteldheid, goede eigenschappen en vaardigheden
ih licht
o Motivatie en hoop vd casusinbrenger wordt gestimuleerd

Als één vd deelnemers of de intervisor negatieve gevoelens heeft tov de casusinbrenger,
dan helpt het de positieve aspecten te benoemen om mildere kijk te ontwikkelen. Alles
wat aandacht krijgt wordt groter.


HOOFDSTUK 2: HET ENE MODEL IS HET ANDERE NIET
INLEIDEND WOORDJE
Het traditionele oplossingsgerichte intervisiemodel of de incidentmethode wordt
beschouwd als basismodel in de traditionele intervisie.




3