Normaal/abnormaal?
De scheiding tussen normaal en abnormaal is vaak flinterdun en afhankelijk
van cultuur en context (Nevid, Rathuis & Green, 2018).
Psychiatrie en klinische psychologie
Houden zich bezig met…
Psychopathologie en.
Diagnosticeerbaar psychische stoornissen.
Psychiatrische diagnostiek
Klinische diagnostiek.
Classificeren van stoornissen.
Niveau 1: classificatie.
Niveau 2: diagnostiek.
Niveau 3: indicatiestelling.
Patiëntgestuurd.
Expergestuurd: psychiater.
Gestandaardiseerd.
Verschillende competenties.
Professionele beoordeling van
‘Afwijkend gedrag, emoties en cognities’.
Objectiviteit.
Gebruik maken van criteria.
Wat is ‘afwijkend’?
Afwijkend…
Gedrag.
Emoties.
Cognities.
Wie mag beoordelen of het een stoornis is?
GGZ-professionals met een BIG-registratie.
Psychiater: totaal: 10,5 jaar:
6 jaar studie Geneeskunde.
4,5 jaar specialisatieopleiding tot psychiater.
Klinisch psycholoog: totaal 10 jaar:
4 jaar universitaire studie psychologie.
2 jaar opleiding tot GZ-psycholoog.
4 jaar specialistische vervolgopleiding tot klinisch psycholoog.
Psychotherapeut: totaal: 8 jaar:
4 jaar universitaire studie (psychologie, geneeskunde, pedagogische
wetenschappen of geestelijke gezondheidskunde).
4 jaar postdoctorale opleiding tot psychotherapeut.
Verpleegkundig specialisten ggz: totaal: 8 jaar:
4 jaar hbo-verpleegkunde.
2 jaar werkervaring als verpleegkundige.
, 2 jaar masteropleiding tot verpleegkundig specialist.
GZ-psycholoog: totaal: 6 jaar:
4 jaar universitaire studie psychologie.
2 jaar postdoctorale opleiding tot GZ-psycholoog
Om hoeveel mensen gaat het?
NEMESIS-3.
48% van alle Nederlanders tussen 18 en 75 jaar heeft ooit een
psychiatrische stoornis gehad.
Professionele beoordeling van abnormaliteit
Voorbeelden van criteria:
Is iets uitzonderlijk?
Is iets sociaal afwijkend?
Foute perceptie of interpretatie van de realiteit.
Aanzienlijk emotioneel lijden van de persoon.
Ongepast of contraproductief gedrag.
Gevaar.
DSM-5
DSM-5 TR
‘Diagnostic and statistical manual of mental disorders’.
Classificatiesysteem afwijkende gedragspatronen.
Niet gericht op oorzaken, maar beschrijving van symptomen.
Richtlijnen voor diagnostiek.
Categoriale beoordelingsmethode.
Een diagnose kan pas worden gegeven als aan bepaalde criteria is voldaan.
Daarbij vaak een dimensie: gradatie aangeven.
DSM-codes? = ICD-code.
F32 Depressive period.
F32.3 Severe depressive episode with psychotic symptoms.
Sommige namen die in de DSM-5 nog gebruikt werden zijn definitief
vervangen:
Verstandelijke beperking = verstandelijke-ontwikkelingsstoornis.
Dysthymie = persisterende depressieve stoornis.
Sociale fobie (Sociale-angststoornis) = verwijderd.
ICD-11
De ICD-11 is de elfde herziening van de Internationale Classificatie van
Ziekten. Het vervangt de ICD-10 als de mondiale standaard voor het
vastleggen van gezondheidsinformatie en doodsoorzaken.
Medisch classificatiesysteem, internationaal gebruikt, bijgehouden door de
Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO).
Classificeren van ziekten.
22 hoofdstukken (bijvoorbeeld 'Ziekten van spijsverteringsstelsel') met
subcategorieën (bijvoorbeeld ‘Aandoeningen van lever’).
Hoofdstuk 5 – Psychische stoornissen en gedragsstoornissen.
Oorzaken?