DEEL 6 – BESCHERMING VAN DE INDIVIDUEN
$1. VLUCHTELINGEN
1.1. Vluchteling migrant of vreemdeling
Bijzondere categorie van vreemdelingen die extra bescherming geniet
Vluchteling
binnen het internationaal.
Een individu die zich op het grondgebied van een staat bevindt zonder de
Vreemdeling
nationaliteit van de staat te hebben.
Rechten van de mens zijn van toepassing op vreemdelingen
Maar op vreemdelingen zijn bijzondere regels van toepassing m.b.t. de toegang tot een staat,
het verblijf en de uitzetting.
1.1. BESCHERMING VAN VLUCHTELINGEN OP HET INTERNATIONAAL NIVEAU
A) Het Vluchtelingenverdrag van 1951 + Protocol van 1967
Vluchteling = iemand die een gegronde vrees heeft op vervolging op basis van één van
de vijf volgende gronden: ras, godsdienst, nationaliteit, het behoren tot een sociale groep
of politieke overtuiging.
Geen andere gronden, nochtans willen sommige landen dit wel.
Als vluchtelingenstatuut wordt toegekend: recht op asiel!
Uitzondering: er bestaan ernstige redenen om te veronderstellen dat iemand ernstige
daden tegen de vrede en de menselijkheid heeft begaan.
In afwachting van de toekenning van het vluchtelingestatuut heeft men recht op opvang
en een menswaardige behandeling.
Recht op asiel:
- Het recht om op eenzelfde manier te worden behandeld als de burgers van een land.
Dit geldt op verschillende niveaus: toegang tot het onderwijs, vrije uitoefening van
godsdienst, sociale zekerheid, …
- Het respecteren van het beginsel van NON-REFOULEMENT = het recht om niet
teruggestuurd te worden naar een land waar het leven of de vrijheid van de
vluchteling wordt bedreigd op basis van 1 van de 5 gronden
Het Vluchtelingenverdrag legt niet de verplichting op om aan elke vluchteling een
permanente verblijfstitel te geven.
Volgens het verdrag kan de staat waar de vluchteling toekomt ook een oplossing zoeken
in een derde staat. Lukt dit niet, dan dient de staat minimum een tijdelijke verblijfstitel te
geven.
In België krijgen vluchtelingen een verblijfsvergunning voor onbepaalde duur
1
, De VN-Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen ziet toe op de toepassing van dit
verdrag.
B) Mensenrechtenverdragen
Principe: rechten van de mens zijn van toepassing op iedereen die op het grondgebied
van een staat verblijft.
Sommige verdragen bieden speciale bescherming voor vluchtelingen vb. IVRK
1.2. BESCHERMING VAN VLUCHTELINGEN OP REGIONAAL NIVEAU – EU DUBLIN-SYSTEEM
Ontstaan:
1990: Verdrag van Dublin (gemeenschappelijk EU-beleid aangaande de
vluchtelingenproblematiek)
2003: Verdrag wordt omgevormd in een verordening: verdrag verplicht in alle lidstaten +
in 4 geassocieerde landen
Redenen:
Voorkomen van “refugees in orbit”
Voorkomen van asielshoppen
Inhoud:
Dublin bepaalt welk land verantwoordelijk is voor de opvang en de behandeling van de
asielaanvraag.
Elk land start daarom de asielaanvraag met de “Dublin-procedure” om uit te maken of ze
wel verantwoordelijk.
Bepaalde criteria moeten in een bepaalde volgorde worden afgecheckt:
- Familiebanden = als een vluchteling een familielid heeft in BE dan moet hij naar
België, zijn er geen familiebanden, kijk dan naar administratieve banden
- Administratieve banden:
Staat die verblijfstitel/ visum heeft afgeleverd
Staat via dewelke een vluchteling de Schengenzone illegaal is
binnengekomen
Staat waar asielzoeker asiel aanvraagt
Staat van de internationale transitzone1
Kritiek op Dublin-procedure: het systeem werkt niet meer. Er zijn heel wat landen die er
het meest last van hebben, die een te zware belasting hebben zoals: Griekenland, Italië,
Hongarije.
Wijzigingen:
Hotspots
Spreiding vluchtelingen
1
Vb. Vluchteling was op weg naar Brussel, maar wordt in Parijs ontdekt, dan moet hij in Parijs asiel aanvragen ontdekt, dan
daar asiel aanvragen, wordt hij niet ontdekt dan reist hij door naar Brussel en dan vraagt hij daar asiel aan.
2
$1. VLUCHTELINGEN
1.1. Vluchteling migrant of vreemdeling
Bijzondere categorie van vreemdelingen die extra bescherming geniet
Vluchteling
binnen het internationaal.
Een individu die zich op het grondgebied van een staat bevindt zonder de
Vreemdeling
nationaliteit van de staat te hebben.
Rechten van de mens zijn van toepassing op vreemdelingen
Maar op vreemdelingen zijn bijzondere regels van toepassing m.b.t. de toegang tot een staat,
het verblijf en de uitzetting.
1.1. BESCHERMING VAN VLUCHTELINGEN OP HET INTERNATIONAAL NIVEAU
A) Het Vluchtelingenverdrag van 1951 + Protocol van 1967
Vluchteling = iemand die een gegronde vrees heeft op vervolging op basis van één van
de vijf volgende gronden: ras, godsdienst, nationaliteit, het behoren tot een sociale groep
of politieke overtuiging.
Geen andere gronden, nochtans willen sommige landen dit wel.
Als vluchtelingenstatuut wordt toegekend: recht op asiel!
Uitzondering: er bestaan ernstige redenen om te veronderstellen dat iemand ernstige
daden tegen de vrede en de menselijkheid heeft begaan.
In afwachting van de toekenning van het vluchtelingestatuut heeft men recht op opvang
en een menswaardige behandeling.
Recht op asiel:
- Het recht om op eenzelfde manier te worden behandeld als de burgers van een land.
Dit geldt op verschillende niveaus: toegang tot het onderwijs, vrije uitoefening van
godsdienst, sociale zekerheid, …
- Het respecteren van het beginsel van NON-REFOULEMENT = het recht om niet
teruggestuurd te worden naar een land waar het leven of de vrijheid van de
vluchteling wordt bedreigd op basis van 1 van de 5 gronden
Het Vluchtelingenverdrag legt niet de verplichting op om aan elke vluchteling een
permanente verblijfstitel te geven.
Volgens het verdrag kan de staat waar de vluchteling toekomt ook een oplossing zoeken
in een derde staat. Lukt dit niet, dan dient de staat minimum een tijdelijke verblijfstitel te
geven.
In België krijgen vluchtelingen een verblijfsvergunning voor onbepaalde duur
1
, De VN-Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen ziet toe op de toepassing van dit
verdrag.
B) Mensenrechtenverdragen
Principe: rechten van de mens zijn van toepassing op iedereen die op het grondgebied
van een staat verblijft.
Sommige verdragen bieden speciale bescherming voor vluchtelingen vb. IVRK
1.2. BESCHERMING VAN VLUCHTELINGEN OP REGIONAAL NIVEAU – EU DUBLIN-SYSTEEM
Ontstaan:
1990: Verdrag van Dublin (gemeenschappelijk EU-beleid aangaande de
vluchtelingenproblematiek)
2003: Verdrag wordt omgevormd in een verordening: verdrag verplicht in alle lidstaten +
in 4 geassocieerde landen
Redenen:
Voorkomen van “refugees in orbit”
Voorkomen van asielshoppen
Inhoud:
Dublin bepaalt welk land verantwoordelijk is voor de opvang en de behandeling van de
asielaanvraag.
Elk land start daarom de asielaanvraag met de “Dublin-procedure” om uit te maken of ze
wel verantwoordelijk.
Bepaalde criteria moeten in een bepaalde volgorde worden afgecheckt:
- Familiebanden = als een vluchteling een familielid heeft in BE dan moet hij naar
België, zijn er geen familiebanden, kijk dan naar administratieve banden
- Administratieve banden:
Staat die verblijfstitel/ visum heeft afgeleverd
Staat via dewelke een vluchteling de Schengenzone illegaal is
binnengekomen
Staat waar asielzoeker asiel aanvraagt
Staat van de internationale transitzone1
Kritiek op Dublin-procedure: het systeem werkt niet meer. Er zijn heel wat landen die er
het meest last van hebben, die een te zware belasting hebben zoals: Griekenland, Italië,
Hongarije.
Wijzigingen:
Hotspots
Spreiding vluchtelingen
1
Vb. Vluchteling was op weg naar Brussel, maar wordt in Parijs ontdekt, dan moet hij in Parijs asiel aanvragen ontdekt, dan
daar asiel aanvragen, wordt hij niet ontdekt dan reist hij door naar Brussel en dan vraagt hij daar asiel aan.
2
