Samenvatting H.1 Lichaam en uiterlijk
Opbouw en eenheid van het lichaam
Een cel is de kleinst levende zelfstandige eenheid. De cellen hebben niet
allemaal dezelfde functie. Ze zijn meestal gespecialiseerd en hebben
daartoe een bepaalde vorm.
Een groep cellen met dezelfde vorm en functie noemt men een weefsel.
Een groep verschillende, maar samenwerkende weefsels wordt een
orgaan genoemd.
Een groep samenwerkende organen die belast is met het uitvoeren van
een bepaalde functie noemt men een orgaanstelsel.
Omdat het menselijk lichaam uit verschillende samenwerkende
orgaanstelsels bestaat, wordt het geheel een organisme genoemd.
Kenmerken van het leven
- Stofwisseling. Dit betekent letterlijk het wisselen van stoffen.
Hiermee worden alle bewerkingen bedoeld die stoffen ondergaan
vanaf het moment van opname door de mond tot en met de afgifte
van afvalstoffen door bijvoorbeeld de nieren (urine) en de longen
(koolstofdioxide).
- Groei. Hierbij treedt een volumevergroting van het lichaam op
doordat bestaande cellen groter worden maar vooral ook door de
vorming van nieuwe cellen
- Prikkelbaarheid en prikkelverwerking. Ons lichaam kan reageren
op prikkels van buitenaf (bijv. licht en geluid) of vanuit het lichaam
zelf (pijnprikkel).
- Beweging en voortbeweging. Dankzij spieren kunnen we
lichaamsdelen ten opzichte van elkaar laten bewegen of zelfs ons
hele lichaam verplaatsen.
- Voortplanting. Hierdoor is het mogelijk dat de menselijke soort blijft
voortbestaan.
, De cel fundamentele eenheid van het lichaam
- Het protoplasma is een half vloeibare, slijmachtige oplossing die
bestaat uit water waarin stoffen zijn opgelost zoals zouten, eiwitten,
koolhydraten en vetten.
- Het celmembraan zorgt voor de regeling van de opname van
stoffen vanuit de omgeving van de cel. Alle cellen worden
omgeven door een waterig milieu, het weefselvocht.
- bolvormige kern (nucleus) die begrensd wordt door het
kernmembraan. Het protoplasma in de kern wordt kernplasma
genoemd, terwijl het protoplasma buiten de kern celplasma heet.
Het kernmembraan bevat poriën zodat tussen het kernplasma en
celplasma uitwisseling van stoffen mogelijk is.
In het kernplasma bevinden zich één of meer kernlichaampjes en
chromosomen. Het aantal chromosomen in de kern van menselijke
cellen bedraagt 46. Chromosomen bevatten genen.
Gewone celdeling
Gedurende het gehele leven van de mens ontstaan door celdeling
nieuwe cellen. Tevens sterven oude cellen voortdurend af.
a lichaamscel met 46 chromosomen in de kern
b de chromosomen hebben zich verdubbeld en er ontstaan twee nieuwe
kernen en cellen
c de oude cel heeft zich gesplitst in twee nieuwe cellen, elk weer met 46
chromosomen
Opbouw en eenheid van het lichaam
Een cel is de kleinst levende zelfstandige eenheid. De cellen hebben niet
allemaal dezelfde functie. Ze zijn meestal gespecialiseerd en hebben
daartoe een bepaalde vorm.
Een groep cellen met dezelfde vorm en functie noemt men een weefsel.
Een groep verschillende, maar samenwerkende weefsels wordt een
orgaan genoemd.
Een groep samenwerkende organen die belast is met het uitvoeren van
een bepaalde functie noemt men een orgaanstelsel.
Omdat het menselijk lichaam uit verschillende samenwerkende
orgaanstelsels bestaat, wordt het geheel een organisme genoemd.
Kenmerken van het leven
- Stofwisseling. Dit betekent letterlijk het wisselen van stoffen.
Hiermee worden alle bewerkingen bedoeld die stoffen ondergaan
vanaf het moment van opname door de mond tot en met de afgifte
van afvalstoffen door bijvoorbeeld de nieren (urine) en de longen
(koolstofdioxide).
- Groei. Hierbij treedt een volumevergroting van het lichaam op
doordat bestaande cellen groter worden maar vooral ook door de
vorming van nieuwe cellen
- Prikkelbaarheid en prikkelverwerking. Ons lichaam kan reageren
op prikkels van buitenaf (bijv. licht en geluid) of vanuit het lichaam
zelf (pijnprikkel).
- Beweging en voortbeweging. Dankzij spieren kunnen we
lichaamsdelen ten opzichte van elkaar laten bewegen of zelfs ons
hele lichaam verplaatsen.
- Voortplanting. Hierdoor is het mogelijk dat de menselijke soort blijft
voortbestaan.
, De cel fundamentele eenheid van het lichaam
- Het protoplasma is een half vloeibare, slijmachtige oplossing die
bestaat uit water waarin stoffen zijn opgelost zoals zouten, eiwitten,
koolhydraten en vetten.
- Het celmembraan zorgt voor de regeling van de opname van
stoffen vanuit de omgeving van de cel. Alle cellen worden
omgeven door een waterig milieu, het weefselvocht.
- bolvormige kern (nucleus) die begrensd wordt door het
kernmembraan. Het protoplasma in de kern wordt kernplasma
genoemd, terwijl het protoplasma buiten de kern celplasma heet.
Het kernmembraan bevat poriën zodat tussen het kernplasma en
celplasma uitwisseling van stoffen mogelijk is.
In het kernplasma bevinden zich één of meer kernlichaampjes en
chromosomen. Het aantal chromosomen in de kern van menselijke
cellen bedraagt 46. Chromosomen bevatten genen.
Gewone celdeling
Gedurende het gehele leven van de mens ontstaan door celdeling
nieuwe cellen. Tevens sterven oude cellen voortdurend af.
a lichaamscel met 46 chromosomen in de kern
b de chromosomen hebben zich verdubbeld en er ontstaan twee nieuwe
kernen en cellen
c de oude cel heeft zich gesplitst in twee nieuwe cellen, elk weer met 46
chromosomen
