Samenvatting H3 – management in netwerken
3.1 Multi-issue games
One-issues game: er staat maar één item op de agenda, het project. Een one-issues game leidt altijd
tot ‘of-of’-besluitvorming.
> daarom is het belangrijk om in dit soort situaties de agenda te veranderen: van een one-issue
agenda naar een multi-issue agenda – daardoor zal een multi-issue besluitvormingsproces ontstaan.
Een goede multi-issue agenda kenmerkt zich door weinig van doen te hebben met het oorspronkelijke
issue – maar alles van doen hebben met de partijen in het proces. Een goede multi-issue agenda
bevat van elk van de betrokken partijen een aantal aantrekkelijke issues en wellicht ook een aantal
issues waar de betreffende partij tegen is (gain and pain).
Een multi-issue game bevat een aantal belangrijke motivaties, die bevorderlijk zijn voor de
besluitvorming:
- Een multi-issue agenda is een sterke prikkel voor actoren om aan het besluitvormingsproces mee
te doen > in jargon om de entry-optie te benutten.
- Wie mee doet aan een multi-issue agenda, kan dit proces niet zomaar verlaten (geen gebruik
maken van de exit-option), hiervoor zijn twee redenen;
o Wie het proces verlaat zal zijn winst zien verdampen en heeft kans dat hem verlies wordt
toebedeeld.
o Wie het proces verlaat, schendt het vertrouwen van andere partijen en wordt
onbetrouwbaar.
- Een one-issue agenda is een sterke prikkel voor politisering omdat het een ‘of-of’ besluit vraagt.
Een multi-issue agenda dwingt daarentegen tot het geven en nemen. Hierdoor ontstaan meer
ontspannen verhoudingen en leidt daarmee tot betere samenwerkingen in het
besluitvormingsproces.
- Voor iedere speler geldt: vandaag is voor het ene issue de ander de tegenstander, morgen heb je
bij het andere issue diezelfde ander nodig. Daarom moet men zich gematigd en coöperatief
gedragen.
- Een besluitvormingsproces met een multi-issue agenda kent ook sterke prikkels voor leren op
twee niveaus:
o Machtsverhoudingen: de partijen leren hoe de machtsverhoudingen liggen in het proces
en wat haalbare en niet haalbare opties zijn.
o Inhoudelijk leren: wanneer er veel issues op de agenda staan, zijn er vaak interessante
combinaties nodig.
- Een iniatiefnemer probeert andere partijen te overtuigen van zijn standpunt. Dat doet de
iniatiefnemer door met iedere partij bilateraal te onderhandelen. Het centrum van
onderhandelingen is de ‘hub’, die relaties onderhoudt met elk van de andere partijen ‘the
spokes’. Een multi-issue game kent daarmee sterke prikkels voor peer pressure (de peers van
een partij zullen die partij onder druk zetten als het zich onredelijk gedraagt).
Wanneer partijen weten dat besluitvorming het karakter heeft van een multi-issue game, zal dat een
extra dynamiek veroorzaken.
3.1 Multi-issue games
One-issues game: er staat maar één item op de agenda, het project. Een one-issues game leidt altijd
tot ‘of-of’-besluitvorming.
> daarom is het belangrijk om in dit soort situaties de agenda te veranderen: van een one-issue
agenda naar een multi-issue agenda – daardoor zal een multi-issue besluitvormingsproces ontstaan.
Een goede multi-issue agenda kenmerkt zich door weinig van doen te hebben met het oorspronkelijke
issue – maar alles van doen hebben met de partijen in het proces. Een goede multi-issue agenda
bevat van elk van de betrokken partijen een aantal aantrekkelijke issues en wellicht ook een aantal
issues waar de betreffende partij tegen is (gain and pain).
Een multi-issue game bevat een aantal belangrijke motivaties, die bevorderlijk zijn voor de
besluitvorming:
- Een multi-issue agenda is een sterke prikkel voor actoren om aan het besluitvormingsproces mee
te doen > in jargon om de entry-optie te benutten.
- Wie mee doet aan een multi-issue agenda, kan dit proces niet zomaar verlaten (geen gebruik
maken van de exit-option), hiervoor zijn twee redenen;
o Wie het proces verlaat zal zijn winst zien verdampen en heeft kans dat hem verlies wordt
toebedeeld.
o Wie het proces verlaat, schendt het vertrouwen van andere partijen en wordt
onbetrouwbaar.
- Een one-issue agenda is een sterke prikkel voor politisering omdat het een ‘of-of’ besluit vraagt.
Een multi-issue agenda dwingt daarentegen tot het geven en nemen. Hierdoor ontstaan meer
ontspannen verhoudingen en leidt daarmee tot betere samenwerkingen in het
besluitvormingsproces.
- Voor iedere speler geldt: vandaag is voor het ene issue de ander de tegenstander, morgen heb je
bij het andere issue diezelfde ander nodig. Daarom moet men zich gematigd en coöperatief
gedragen.
- Een besluitvormingsproces met een multi-issue agenda kent ook sterke prikkels voor leren op
twee niveaus:
o Machtsverhoudingen: de partijen leren hoe de machtsverhoudingen liggen in het proces
en wat haalbare en niet haalbare opties zijn.
o Inhoudelijk leren: wanneer er veel issues op de agenda staan, zijn er vaak interessante
combinaties nodig.
- Een iniatiefnemer probeert andere partijen te overtuigen van zijn standpunt. Dat doet de
iniatiefnemer door met iedere partij bilateraal te onderhandelen. Het centrum van
onderhandelingen is de ‘hub’, die relaties onderhoudt met elk van de andere partijen ‘the
spokes’. Een multi-issue game kent daarmee sterke prikkels voor peer pressure (de peers van
een partij zullen die partij onder druk zetten als het zich onredelijk gedraagt).
Wanneer partijen weten dat besluitvorming het karakter heeft van een multi-issue game, zal dat een
extra dynamiek veroorzaken.
