Moduleopdracht
Regie overnemen van de jeugdige en zijn gezin
Eva Korstanje-Diederik
01-02-2023
NCOI
Studentnummer 4854737
Bachelor Pedagogiek
Fase 2
1
,Voorwoord
Beste lezer,
Voor u ligt moduleopdracht van de module regie overnemen van de jeugdige en zijn gezin van mijn
Bachelor Pedagogiek.
Dit is de tweede module die ik volg in fase twee van de opleiding. Middels deze moduleopdracht pas ik
mijn opgedane kennis van de afgelopen module toe.
Inmiddels ben ik veertien jaar werkzaam in het basisonderwijs. Als leerkracht heb ik in diverse
jaargroepen en op diverse scholen ervaring opgedaan. Hierdoor weet ik dat ik het liefste werk met
kleuters binnen het Montessorionderwijs. Momenteel werk ik dan ook met heel veel plezier op de
Montessorischool in Bergen op Zoom in de onderbouwgroep (groep 1-2). Na de Pabo heb ik de Post-
HBO opleiding Montessori (basisbekwaam en vakbekwaam) gevolgd. Binnen een basisschool zijn er
altijd kinderen bij wie de regie overnemen een belangrijke rol speelt. De casus die ik voor deze
opdracht heb gebruikt is dan ook afkomstig vanuit mijn werk. Mijn studie Pedagogiek ben ik gestart om
mijn kennis te verbreden en toe te kunnen passen binnen mijn werk maar ook om in de toekomst
eventueel in een ander werkveld te kunnen werken. De studie volg ik duaal zodat mijn werkplek ook
mijn leerplek is.
Bij de totstandkoming van deze moduleopdracht heb ik veel gehad aan de feedback van mijn docent
Marius Nabuurs waarvoor ik graag van de gelegenheid gebruik wil maken om hem te bedanken.
Ik wens u veel plezier bij het lezen van deze opdracht.
Eva Korstanje-Diederik
2
, Samenvatting
Voor deze moduleopdracht is een casus gebruikt uit de werkpraktijk van een basisschool. De eerste
drie fasen van de plancyclus van Fontaine zijn gebruikt om een hulpverleningsplan op te stellen voor
de jeugdige.
In de eerste fase van de plancyclus, de oriënterende fase, wordt de casus uitgebreid besproken. Lena
is een meisje van 6 jaar dat op school teruggetrokken gedrag vertoont. Ze heeft een
ontwikkelingsachterstand en maakt weinig contact met klasgenoten. Haar alleenstaande moeder is
geboren in Syrië, Lena is in Nederland geboren. Lena wordt samen met haar oudere broer en jonger
broertje in het Arabisch opgevoed. Het gezin heeft een Ondertoezichtstelling tot juni 2024 en wordt
begeleid door een gezinsvoogd. Door het balansmodel voor het gezin in kaart te brengen is te zien dat
draagkracht en draaglast uit evenwicht zijn.
Het internaliserende gedrag wordt vooral door school als zorgelijk opgemerkt. Moeder merkt het op
maar maakt zich er in mindere mate zorgen om.
Bij het omschrijven van deze casus is de volgende probleemstelling ontstaan:
Sinds Lena op de basisschool zit vertoont ze gedurende de schooldag internaliserend gedrag
waardoor haar welbevinden en betrokkenheid laag zijn. Lena heeft een ontwikkelingsachterstand van
gemiddeld één jaar op de diverse vakgebieden op de basisschool. Het internaliserende gedrag wordt
tevens thuis vertoond.
In de tweede fase, de diagnostische fase, wordt volgens het biopsychociale model hypothesen
opgesteld uitgesplitst in het sociale niveau, individuele psychologisch en medische biologisch aspect.
Uit de uitgevoerde risicotaxatie komt naar voren dat er mogelijk sprake is van kindermishandeling. Er
zijn weinig beschermde factoren in het gezin.
De volgende hypothesen zijn gesteld ter verklaring van het probleemgedrag van Lena:
Hypothese 1: Sociaal niveau
Het gebrek aan emotionele steun thuis kan leiden tot een sociaal isolement op school, waar Lena
moeite heeft om verbinding te maken met leeftijdsgenoten. Het ontbreken van positieve interacties
thuis beïnvloedt haar vermogen om sociale vaardigheden te ontwikkelen.
Hypothese 2: Individueel psychologisch niveau
Lena kan een angst hebben ontwikkeld voor afwijzing door anderen, wat haar terughoudend maakt
om deel te nemen aan sociale activiteiten. Deze angst kan voortkomen uit ervaringen thuis of op
school, en het zou kunnen leiden tot vermijdingsgedrag om mogelijke afwijzing te voorkomen.
Hypothese 3: Medisch biologisch niveau
Het gedrag van Lena kan een uiting zijn van diepere psychologische problemen, zoals depressie,
angststoornissen of trauma. Deze problemen kunnen een aanzienlijke invloed hebben op haar
vermogen om relaties op te bouwen en zich op school te concentreren.
In een interdisciplinair overleg zijn hypothesen 1 en 2 uitgekozen om te verwerken in een
observatieplan. Naar aanleiding van de conclusies hieruit, waarin beide hypothesen aangenomen zijn,
zijn er 3 SMART doelen opgesteld:
1. Lena zal binnen vijf maanden haar emotionele welbevinden verbeteren door een
vertrouwensband op te bouwen met haar moeder, waarbij moeder ten minste één keer per
week actief emotionele steun biedt.
2. Lena zal binnen drie maanden uit zichzelf ten minste één positief sociaal contact aangaan met
een klasgenootje tijdens speel-/leermomenten.
3. Lena zal binnen vijf maanden haar welbevinden verbeteren door een vertrouwensband op te
bouwen met de leerkrachten van de groep waarbij de leerkrachten minimaal twee keer per
week een individuele activiteit uitvoeren met Lena tijdens de speel-/werktijd.
Deze doelen zijn verwerkt in een hulpverleningsplan waarin overzichtelijk de periode, taak, methodiek
en de betrokkenen zijn opgesteld. De aangestelde gezinsvoogd is vanwege de lopende OTS de
caseregisseur.
3
Regie overnemen van de jeugdige en zijn gezin
Eva Korstanje-Diederik
01-02-2023
NCOI
Studentnummer 4854737
Bachelor Pedagogiek
Fase 2
1
,Voorwoord
Beste lezer,
Voor u ligt moduleopdracht van de module regie overnemen van de jeugdige en zijn gezin van mijn
Bachelor Pedagogiek.
Dit is de tweede module die ik volg in fase twee van de opleiding. Middels deze moduleopdracht pas ik
mijn opgedane kennis van de afgelopen module toe.
Inmiddels ben ik veertien jaar werkzaam in het basisonderwijs. Als leerkracht heb ik in diverse
jaargroepen en op diverse scholen ervaring opgedaan. Hierdoor weet ik dat ik het liefste werk met
kleuters binnen het Montessorionderwijs. Momenteel werk ik dan ook met heel veel plezier op de
Montessorischool in Bergen op Zoom in de onderbouwgroep (groep 1-2). Na de Pabo heb ik de Post-
HBO opleiding Montessori (basisbekwaam en vakbekwaam) gevolgd. Binnen een basisschool zijn er
altijd kinderen bij wie de regie overnemen een belangrijke rol speelt. De casus die ik voor deze
opdracht heb gebruikt is dan ook afkomstig vanuit mijn werk. Mijn studie Pedagogiek ben ik gestart om
mijn kennis te verbreden en toe te kunnen passen binnen mijn werk maar ook om in de toekomst
eventueel in een ander werkveld te kunnen werken. De studie volg ik duaal zodat mijn werkplek ook
mijn leerplek is.
Bij de totstandkoming van deze moduleopdracht heb ik veel gehad aan de feedback van mijn docent
Marius Nabuurs waarvoor ik graag van de gelegenheid gebruik wil maken om hem te bedanken.
Ik wens u veel plezier bij het lezen van deze opdracht.
Eva Korstanje-Diederik
2
, Samenvatting
Voor deze moduleopdracht is een casus gebruikt uit de werkpraktijk van een basisschool. De eerste
drie fasen van de plancyclus van Fontaine zijn gebruikt om een hulpverleningsplan op te stellen voor
de jeugdige.
In de eerste fase van de plancyclus, de oriënterende fase, wordt de casus uitgebreid besproken. Lena
is een meisje van 6 jaar dat op school teruggetrokken gedrag vertoont. Ze heeft een
ontwikkelingsachterstand en maakt weinig contact met klasgenoten. Haar alleenstaande moeder is
geboren in Syrië, Lena is in Nederland geboren. Lena wordt samen met haar oudere broer en jonger
broertje in het Arabisch opgevoed. Het gezin heeft een Ondertoezichtstelling tot juni 2024 en wordt
begeleid door een gezinsvoogd. Door het balansmodel voor het gezin in kaart te brengen is te zien dat
draagkracht en draaglast uit evenwicht zijn.
Het internaliserende gedrag wordt vooral door school als zorgelijk opgemerkt. Moeder merkt het op
maar maakt zich er in mindere mate zorgen om.
Bij het omschrijven van deze casus is de volgende probleemstelling ontstaan:
Sinds Lena op de basisschool zit vertoont ze gedurende de schooldag internaliserend gedrag
waardoor haar welbevinden en betrokkenheid laag zijn. Lena heeft een ontwikkelingsachterstand van
gemiddeld één jaar op de diverse vakgebieden op de basisschool. Het internaliserende gedrag wordt
tevens thuis vertoond.
In de tweede fase, de diagnostische fase, wordt volgens het biopsychociale model hypothesen
opgesteld uitgesplitst in het sociale niveau, individuele psychologisch en medische biologisch aspect.
Uit de uitgevoerde risicotaxatie komt naar voren dat er mogelijk sprake is van kindermishandeling. Er
zijn weinig beschermde factoren in het gezin.
De volgende hypothesen zijn gesteld ter verklaring van het probleemgedrag van Lena:
Hypothese 1: Sociaal niveau
Het gebrek aan emotionele steun thuis kan leiden tot een sociaal isolement op school, waar Lena
moeite heeft om verbinding te maken met leeftijdsgenoten. Het ontbreken van positieve interacties
thuis beïnvloedt haar vermogen om sociale vaardigheden te ontwikkelen.
Hypothese 2: Individueel psychologisch niveau
Lena kan een angst hebben ontwikkeld voor afwijzing door anderen, wat haar terughoudend maakt
om deel te nemen aan sociale activiteiten. Deze angst kan voortkomen uit ervaringen thuis of op
school, en het zou kunnen leiden tot vermijdingsgedrag om mogelijke afwijzing te voorkomen.
Hypothese 3: Medisch biologisch niveau
Het gedrag van Lena kan een uiting zijn van diepere psychologische problemen, zoals depressie,
angststoornissen of trauma. Deze problemen kunnen een aanzienlijke invloed hebben op haar
vermogen om relaties op te bouwen en zich op school te concentreren.
In een interdisciplinair overleg zijn hypothesen 1 en 2 uitgekozen om te verwerken in een
observatieplan. Naar aanleiding van de conclusies hieruit, waarin beide hypothesen aangenomen zijn,
zijn er 3 SMART doelen opgesteld:
1. Lena zal binnen vijf maanden haar emotionele welbevinden verbeteren door een
vertrouwensband op te bouwen met haar moeder, waarbij moeder ten minste één keer per
week actief emotionele steun biedt.
2. Lena zal binnen drie maanden uit zichzelf ten minste één positief sociaal contact aangaan met
een klasgenootje tijdens speel-/leermomenten.
3. Lena zal binnen vijf maanden haar welbevinden verbeteren door een vertrouwensband op te
bouwen met de leerkrachten van de groep waarbij de leerkrachten minimaal twee keer per
week een individuele activiteit uitvoeren met Lena tijdens de speel-/werktijd.
Deze doelen zijn verwerkt in een hulpverleningsplan waarin overzichtelijk de periode, taak, methodiek
en de betrokkenen zijn opgesteld. De aangestelde gezinsvoogd is vanwege de lopende OTS de
caseregisseur.
3
