, De musculaire takken omvatten verscheidene targetspieren.
De eerste die we bespreken is de nervus phrenicus. De
nervus phrenicus wordt gevormd uit rami van C3 t.e.m. C5,
maar vooral uit takken van C4. Deze zenuw bevat zowel
sensorische als motorische zenuwvezels. De zenuw loopt via
de m. scalenus anterior in de prevertebrale fascia naar de
thoracale ruimte. In het mediastinum loopt de nervus phrenicus
langs het pericard. Motorische zenuwvezels vertakken op
het diafragma om het aan te sturen. Sensorische eindtakken
kan men vinden in het pericard, pleura en peritoneum rondom
het diafragma. De rechter n. phrenicus verzorgt ook de
sensorische innervatie van het kapsel rondom de lever, en
volgens sommige bronnen de galblaas.
Rami van de cervicale plexus gaan ook de prevertebrale en laterale vertebrale spieren, mm. rectus
capitis anterior en lateralis, m. longus colli en m. longus capitis.
,Tot slot draagt de cervicale plexus bij tot de radix superior en inferior van de ansa cervicalis. De
lussen van de ansa cericalis liggen oppervlakkig op de vagina carotica. Takken van de ansa cervicalis
verzorgen de bezenuwing van drie van de vier de mm. infrahyoidei; met name de m.
sternothyroideus, m. sternohyoideus en m. omohyoideus. De m. thyrohyoideus wordt bezenuwd door
C1 via de n. hypoglossus. De ansa cervicalis is opgebouwd uit een radix superior, komende uit C1 na
anastomose met de n. hypoglossus. De radix superior daalt af op de vagina carotica, en geeft takken
naar de mm. infrahyoidale (m. sternothyroideus, m. sternohyoideus en de venter superior van de m.
omohyoideus) om vervolgens samen te komen met de radix inferior. Deze is opgebouwd uit spinale
zenuwen van C2 en C3. Van hieruit vertrekken takken naar de venter inferior van de m. omohyoideus,
en de lagere stukken van de m. sternohyoideus en m. sternothyroideus.
,De cutane takken liggen oppervlakkig en komen aan de posterieure zijde van de m.
sternocleidomastoideus uit aan het punctum nervosum (het punt van Erb). Van hieruit vertakken n.
occipitalis minor (C2), n. auricularis magnus (C2,3), n. transversus colli (C2,3) en nn.
supraclaviculares (C3,4, media, intermedia en lateralis), om zo elke een specifieke regio van de huid
te innerveren.
, EXTRA: Lees Gray’s p. 727-736 (Brachial plexus)
De anterieure rami van C5 t.e.m T1 vormen samen de plexus brachialis. De plexus brachialis is
verantwoordelijk voor de cutane en motorische innervatie van de arm, met uitzondering van de m.
trapezius (I: n. accessorius) en een stuk huid bij de oksel (I: n. intercostobrachialis).
Let op: dit stuk gaat in tot de details. Het is niet de bedoeling om alle kleinste details al te kennen.
Grote lijnen (de bouw) moet zeker gekend zijn alsook de bezenuwing van de grote spieren die je moet
kennen van leerpad 8.
Vanuit de nek passeert de plexus naar lateraal om tussen de clavicula en de costa prima in de axilla
uit te komen. De delen van de brachiale plexus bestaat uit vijf verschillende elementen (van mediaal
naar lateraal): rami (wortels), trunci (stammen), divisiones (verdelingen/divisies), fasciculi (koorden)
en de (eind)takken.
De rami van de brachiale plexus zijn de anterieure rami van de spinale zenuwen C5 tot T1. Samen
met deze rami gaan enkele rami communicantes grisei vanuit de truncus sympathicus mee naar de
periferie. De rami en trunci komen doorheen de posterieure halsdriehoek via de m. scalenus anterior
en medius.
De drie trunci (superior, medius en inferior) lopen lateraal over de costa prima in de axilla. De truncus
superior wordt gevormd doordat de rami van C5 en C6 samenkomen. De truncus medius is de
voortzetting van de C7. De truncus inferior wordt gevormd door het samenkomen van C8 en T1.
Elke truncus splitst vervolgens in twee, in een divisio anterior en een divisio posterior. Hierdoor
worden in totaal zes divisiones gevormd. De drie divisiones anteriores zullen uiteindelijk perifere
zenuwen vormen die geassocieerd worden met het voorste (anterieure) compartiment van de
voorarm. De drie dividiones posteriores met het achterste (posterieure) compartiment.
Deze zes divisiones zullen hergroeperen tot drie koorden of fasciculi. Afhankelijk van hun positie t.o.v.
van de arteria axillaris krijgen ze hun naam. De fasciculus posterior wordt gevormd uit de drie
posterieure divisiones van de drie trunci en bevat bijgevolg zenuwvezels afkomstig uit alle rami (C5-
T1). De fasciculus lateralis wordt gevormd uit de divisiones anteriores van de trunci superior en
medius, en draagt zenuwvezels van C5-C7. De fasciculus medialis is een voortzetting van de divisio
anterior uit de truncus inferior, en draagt dus zenuwvezels van C8-T1.
Van hieruit loppen de grote eindtakken verder: de n. radialis, n. musculocutaneus, n. ulnaris en n.
medianus.
De eerste die we bespreken is de nervus phrenicus. De
nervus phrenicus wordt gevormd uit rami van C3 t.e.m. C5,
maar vooral uit takken van C4. Deze zenuw bevat zowel
sensorische als motorische zenuwvezels. De zenuw loopt via
de m. scalenus anterior in de prevertebrale fascia naar de
thoracale ruimte. In het mediastinum loopt de nervus phrenicus
langs het pericard. Motorische zenuwvezels vertakken op
het diafragma om het aan te sturen. Sensorische eindtakken
kan men vinden in het pericard, pleura en peritoneum rondom
het diafragma. De rechter n. phrenicus verzorgt ook de
sensorische innervatie van het kapsel rondom de lever, en
volgens sommige bronnen de galblaas.
Rami van de cervicale plexus gaan ook de prevertebrale en laterale vertebrale spieren, mm. rectus
capitis anterior en lateralis, m. longus colli en m. longus capitis.
,Tot slot draagt de cervicale plexus bij tot de radix superior en inferior van de ansa cervicalis. De
lussen van de ansa cericalis liggen oppervlakkig op de vagina carotica. Takken van de ansa cervicalis
verzorgen de bezenuwing van drie van de vier de mm. infrahyoidei; met name de m.
sternothyroideus, m. sternohyoideus en m. omohyoideus. De m. thyrohyoideus wordt bezenuwd door
C1 via de n. hypoglossus. De ansa cervicalis is opgebouwd uit een radix superior, komende uit C1 na
anastomose met de n. hypoglossus. De radix superior daalt af op de vagina carotica, en geeft takken
naar de mm. infrahyoidale (m. sternothyroideus, m. sternohyoideus en de venter superior van de m.
omohyoideus) om vervolgens samen te komen met de radix inferior. Deze is opgebouwd uit spinale
zenuwen van C2 en C3. Van hieruit vertrekken takken naar de venter inferior van de m. omohyoideus,
en de lagere stukken van de m. sternohyoideus en m. sternothyroideus.
,De cutane takken liggen oppervlakkig en komen aan de posterieure zijde van de m.
sternocleidomastoideus uit aan het punctum nervosum (het punt van Erb). Van hieruit vertakken n.
occipitalis minor (C2), n. auricularis magnus (C2,3), n. transversus colli (C2,3) en nn.
supraclaviculares (C3,4, media, intermedia en lateralis), om zo elke een specifieke regio van de huid
te innerveren.
, EXTRA: Lees Gray’s p. 727-736 (Brachial plexus)
De anterieure rami van C5 t.e.m T1 vormen samen de plexus brachialis. De plexus brachialis is
verantwoordelijk voor de cutane en motorische innervatie van de arm, met uitzondering van de m.
trapezius (I: n. accessorius) en een stuk huid bij de oksel (I: n. intercostobrachialis).
Let op: dit stuk gaat in tot de details. Het is niet de bedoeling om alle kleinste details al te kennen.
Grote lijnen (de bouw) moet zeker gekend zijn alsook de bezenuwing van de grote spieren die je moet
kennen van leerpad 8.
Vanuit de nek passeert de plexus naar lateraal om tussen de clavicula en de costa prima in de axilla
uit te komen. De delen van de brachiale plexus bestaat uit vijf verschillende elementen (van mediaal
naar lateraal): rami (wortels), trunci (stammen), divisiones (verdelingen/divisies), fasciculi (koorden)
en de (eind)takken.
De rami van de brachiale plexus zijn de anterieure rami van de spinale zenuwen C5 tot T1. Samen
met deze rami gaan enkele rami communicantes grisei vanuit de truncus sympathicus mee naar de
periferie. De rami en trunci komen doorheen de posterieure halsdriehoek via de m. scalenus anterior
en medius.
De drie trunci (superior, medius en inferior) lopen lateraal over de costa prima in de axilla. De truncus
superior wordt gevormd doordat de rami van C5 en C6 samenkomen. De truncus medius is de
voortzetting van de C7. De truncus inferior wordt gevormd door het samenkomen van C8 en T1.
Elke truncus splitst vervolgens in twee, in een divisio anterior en een divisio posterior. Hierdoor
worden in totaal zes divisiones gevormd. De drie divisiones anteriores zullen uiteindelijk perifere
zenuwen vormen die geassocieerd worden met het voorste (anterieure) compartiment van de
voorarm. De drie dividiones posteriores met het achterste (posterieure) compartiment.
Deze zes divisiones zullen hergroeperen tot drie koorden of fasciculi. Afhankelijk van hun positie t.o.v.
van de arteria axillaris krijgen ze hun naam. De fasciculus posterior wordt gevormd uit de drie
posterieure divisiones van de drie trunci en bevat bijgevolg zenuwvezels afkomstig uit alle rami (C5-
T1). De fasciculus lateralis wordt gevormd uit de divisiones anteriores van de trunci superior en
medius, en draagt zenuwvezels van C5-C7. De fasciculus medialis is een voortzetting van de divisio
anterior uit de truncus inferior, en draagt dus zenuwvezels van C8-T1.
Van hieruit loppen de grote eindtakken verder: de n. radialis, n. musculocutaneus, n. ulnaris en n.
medianus.
