Samenvatting van de Craats, waarom Daan en Sanne niet kunnen rekenen.
Veranderingen: het belang van schatten en begrippen direct voor kunnen stellen is naar voren
gekomen en situaties bedenken die dichtbij de belevingswereld staan ook.
Didactische gebreken van het reken materiaal (basisschool en pabo):
- Er is een gebrek aan systematisch opgebouwd oefenmateriaal
- Er ontstaat verwarring doordat er teveel methodes bij een bewerking worden aangeboden
bijvoorbeeld trucjes zoals handig rekenen.
- Kolomsgewijs rekenen; omslachtig en zorgt vaak voor fouten.
Bovenstaande punten hebben een gebrek aan rekenvaardigheid veroorzaakt.
Er zijn 3 mythen in de rekendidactiek:
- Eerst begrijpen, dan pas oefenen door het oefenen ontstaat juist begrip. Wanneer dit
systematisch gebeurt is het zeer effectief; eerst voorbeelden, dan oefenen, verdiepen met
meer voorbeelden, nog meer oefenen zonder contact en dan zo verder (succesvol).
- Leerlingen vinden rijtjes sommen vreselijk systematische rijtjes zijn juist fijn.
Door deze mythes is het cijferen geïntroduceerd. De tegenstelling tussen rekenen en cijferen wordt
gewekt, maar deze is er niet.
- Mythe 3: het is goed als leerlingen meerdere oplossingsstrategieën leren hanteren en zelf
kunnen kiezen welke methode ze bij een concrete opgave willen gebruiken dit klopt niet!
Kolomsgewijs rekenen voor optellen, aftrekken, delen en vermenigvuldigen; omslachtig en moeilijk
bij grote getallen. Het traditionele rekenen wordt aan de kant geschoven.
- Onhandig vanwege het getallenstelsel dat we van de Arabieren hebben overgenomen.
- Deze manieren zouden zogenaamd tot meer begrip leiden dan bijvoorbeeld de traditionele
staartdeling. Het is nog maar de vraag of dit echt zo is.
Wat zou er weer moeten veranderen zodat kinderen weer leren rekenen?
- Voer het systematische oefenen weer in
- Een methode per bewerking aanleren, niet meerdere
- Handig rekenen doen we de deur uit
- Kolomsgewijs rekenen wordt verboden
- Cijferen = rekenen
Veranderingen: het belang van schatten en begrippen direct voor kunnen stellen is naar voren
gekomen en situaties bedenken die dichtbij de belevingswereld staan ook.
Didactische gebreken van het reken materiaal (basisschool en pabo):
- Er is een gebrek aan systematisch opgebouwd oefenmateriaal
- Er ontstaat verwarring doordat er teveel methodes bij een bewerking worden aangeboden
bijvoorbeeld trucjes zoals handig rekenen.
- Kolomsgewijs rekenen; omslachtig en zorgt vaak voor fouten.
Bovenstaande punten hebben een gebrek aan rekenvaardigheid veroorzaakt.
Er zijn 3 mythen in de rekendidactiek:
- Eerst begrijpen, dan pas oefenen door het oefenen ontstaat juist begrip. Wanneer dit
systematisch gebeurt is het zeer effectief; eerst voorbeelden, dan oefenen, verdiepen met
meer voorbeelden, nog meer oefenen zonder contact en dan zo verder (succesvol).
- Leerlingen vinden rijtjes sommen vreselijk systematische rijtjes zijn juist fijn.
Door deze mythes is het cijferen geïntroduceerd. De tegenstelling tussen rekenen en cijferen wordt
gewekt, maar deze is er niet.
- Mythe 3: het is goed als leerlingen meerdere oplossingsstrategieën leren hanteren en zelf
kunnen kiezen welke methode ze bij een concrete opgave willen gebruiken dit klopt niet!
Kolomsgewijs rekenen voor optellen, aftrekken, delen en vermenigvuldigen; omslachtig en moeilijk
bij grote getallen. Het traditionele rekenen wordt aan de kant geschoven.
- Onhandig vanwege het getallenstelsel dat we van de Arabieren hebben overgenomen.
- Deze manieren zouden zogenaamd tot meer begrip leiden dan bijvoorbeeld de traditionele
staartdeling. Het is nog maar de vraag of dit echt zo is.
Wat zou er weer moeten veranderen zodat kinderen weer leren rekenen?
- Voer het systematische oefenen weer in
- Een methode per bewerking aanleren, niet meerdere
- Handig rekenen doen we de deur uit
- Kolomsgewijs rekenen wordt verboden
- Cijferen = rekenen
