Neuman hoofdstuk 10
Wat is veldonderzoek?
Veldonderzoek produceert kwalitatieve data en bevat een andere benadering over
onderzoek doen. Veldonderzoekers observeren direct en participeren in een natuurlijke
sociale setting. Er zin verschillende vormen, zoals etnografie, participant-observatie
onderzoek, informele diepte-interviews en focusgroepen.
Veldonderzoek is ideaal om de sociale wereld op microniveau te onderzoeken en alledaagse
interacties van normale mensen van dichtbij te bekijken.
Etnografie een gedetailleerde beschrijving van betekenissen en culturele kennis van
levende wezens in natuurlijke settings.
Het is een veelgebruikte vorm van veldonderzoek. Het doel ervan is om een gedetailleerd
begrip te krijgen van het leven van leden/insiders. Het bouwt voort op het idee dat mensen
leven in culturen, variërend van micro-culturen tot macro-culturen.
Culturele kennis heeft twee delen:
Expliciete kennis: wat we gemakkelijk zien en direct weten, zoals symbolen, taal,
objecten, liedjes en gezegden.
Implicite (tacit) kennis: wat ongezien of onuitgesproken blijft. We herkennen het vaak
niet. Voorbeelden zijn: etiquette, beleefd gedrag en betekenissen.
Veldonderzoekers gebruiken veel verschillende technieken om informatie te winnen.
Naturalisme het principe dat we het beste leren door gewone gebeurtenissen in een
natuurlijke setting te observeren en niet in een omgeving die vormgegeven is door
onderzoekers. Directe, persoonlijke betrokkenheid kan een emotionele impact hebben,
doordat het je persoonlijke leven (vrienden, familie, etc.) kan ontwrichten.
Flexibiliteit is een ander principe van veldonderzoek, omdat het minder gestructureerd
verloopt dan kwantitatief onderzoek. Je moet kunnen inspelen op wisselende situaties en je
kansen goed benutten. Het nadeel hiervan is dat je zonder vaste procedure erg richtingloos
kunt worden, dus dat je werkt zonder enige focus.
Er zijn acht stappen binnen het doen van veldonderzoek:
1. Voorbereiden voor een veldonderzoek
o Vergroten van zelfbewustzijn: de mens en zijn persoonlijke factoren hebben
een rol in alle sociale onderzoeken, maar ze zijn cruciaal in veldonderzoek.
Wie je bent en hoe je eruit ziet heeft invloed op anderen. Er is geen ruimte
voor zelf-deceptie.
o Achtergrondinformatie verzamelen: wetenschappelijke artikelen lezen, maar
ook films kijken en boeken lezen om te leren over methoden en mogelijke
risico’s.
o Oefenen met observeren en beschrijven: observeren, luisteren, korte termijn
geheugen en schrijven.
2. Een project starten
o Georganiseerd worden: een open blik hebben, zonder vooronderstellingen
o Een veldterrein selecteren (veldterrein iedere locatie of setting waarin
veldonderzoek plaatsvindt. Het is gebruikelijk dat hier een voortdurende
sociale interactie en een gedeelde cultuur is). Hierbij zijn vier factoren van
belang:
Wat is veldonderzoek?
Veldonderzoek produceert kwalitatieve data en bevat een andere benadering over
onderzoek doen. Veldonderzoekers observeren direct en participeren in een natuurlijke
sociale setting. Er zin verschillende vormen, zoals etnografie, participant-observatie
onderzoek, informele diepte-interviews en focusgroepen.
Veldonderzoek is ideaal om de sociale wereld op microniveau te onderzoeken en alledaagse
interacties van normale mensen van dichtbij te bekijken.
Etnografie een gedetailleerde beschrijving van betekenissen en culturele kennis van
levende wezens in natuurlijke settings.
Het is een veelgebruikte vorm van veldonderzoek. Het doel ervan is om een gedetailleerd
begrip te krijgen van het leven van leden/insiders. Het bouwt voort op het idee dat mensen
leven in culturen, variërend van micro-culturen tot macro-culturen.
Culturele kennis heeft twee delen:
Expliciete kennis: wat we gemakkelijk zien en direct weten, zoals symbolen, taal,
objecten, liedjes en gezegden.
Implicite (tacit) kennis: wat ongezien of onuitgesproken blijft. We herkennen het vaak
niet. Voorbeelden zijn: etiquette, beleefd gedrag en betekenissen.
Veldonderzoekers gebruiken veel verschillende technieken om informatie te winnen.
Naturalisme het principe dat we het beste leren door gewone gebeurtenissen in een
natuurlijke setting te observeren en niet in een omgeving die vormgegeven is door
onderzoekers. Directe, persoonlijke betrokkenheid kan een emotionele impact hebben,
doordat het je persoonlijke leven (vrienden, familie, etc.) kan ontwrichten.
Flexibiliteit is een ander principe van veldonderzoek, omdat het minder gestructureerd
verloopt dan kwantitatief onderzoek. Je moet kunnen inspelen op wisselende situaties en je
kansen goed benutten. Het nadeel hiervan is dat je zonder vaste procedure erg richtingloos
kunt worden, dus dat je werkt zonder enige focus.
Er zijn acht stappen binnen het doen van veldonderzoek:
1. Voorbereiden voor een veldonderzoek
o Vergroten van zelfbewustzijn: de mens en zijn persoonlijke factoren hebben
een rol in alle sociale onderzoeken, maar ze zijn cruciaal in veldonderzoek.
Wie je bent en hoe je eruit ziet heeft invloed op anderen. Er is geen ruimte
voor zelf-deceptie.
o Achtergrondinformatie verzamelen: wetenschappelijke artikelen lezen, maar
ook films kijken en boeken lezen om te leren over methoden en mogelijke
risico’s.
o Oefenen met observeren en beschrijven: observeren, luisteren, korte termijn
geheugen en schrijven.
2. Een project starten
o Georganiseerd worden: een open blik hebben, zonder vooronderstellingen
o Een veldterrein selecteren (veldterrein iedere locatie of setting waarin
veldonderzoek plaatsvindt. Het is gebruikelijk dat hier een voortdurende
sociale interactie en een gedeelde cultuur is). Hierbij zijn vier factoren van
belang:
